Όλη η Ελλάδα, (όλη?), ακκίζεται μπρος στις οθόνες των κινητών και των τηλεοράσεων για το τι θα γίνει με τον Akylas στο σόου της Eurovision. Στο ανεγκέφαλο, κιτς, και δυστυχώς πολύ πολιτικό, άσχετα αν οι διοργανωτές ισχυρίζονται ότι δεν έχουν σχέση με την πολιτική, πανηγυράκι της Eurovision. Τι ακροδεξιά καθαρματάκια, τι νεοναζί που ξέχασαν τι έκαναν οι χώρες τους επί κατοχής, τι γενοκτόνους ολετήρες που ξέχασαν την ίδια τους την ιστορία. Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.
Και από την άλλη ένα τραγικό συμβάν, της αυτοκτονίας ή της απόπειρας αυτοκτονίας για το ένα κορίτσι (είθε η επιστήμη να κάνει το θαύμα της) που δεν άντεξαν την κοινωνική, οικογενειακή? και εκπαιδευτική πίεση πριν τις εξετάσεις, με οδυνηρή κατάληξη. Έκπληκτη η κοινωνία, έκπληκτοι οι ταγοί της, αναμασούν τα ίδια και τα ίδια μεγαλόσχημα λόγια. Έκπληκτοι οι γονείς, σοβαρά? Που νομίζουν ότι οι παροχές από τη μια και η πίεση για στόχους από την άλλη θα δημιουργήσουν τους όρους της κοινωνικής αλλά και οικονομικής ανέλιξης. Και ο συμπιεζόμενος/η μαθητής και μαθήτρια, ακόμη και αν έχει το χρόνο να ονειρεύεται για μια καλύτερη κοινωνία, βλέπει τα αδιέξοδα των προσπαθειών του/της αφού με άλλο τρόπο καταχτιέται η επιτυχία. Με ferrari, με σπουδές με φράγκα σε περίεργα colleges, ή «χεράτα», όπως ανενδοίαστα εκφέρει πολιτικό λόγο πολιτικός, χαριεντιζόμενος με τους «χεράτους» του κόμματός του.
Και καλά η κοινωνία. Καλά οι τεμπέληδες εκπαιδευτικοί. Το Υπουργείο Παιδείας που βρίσκεται σε όλο αυτό? Α ξέχασα ασχολείται με τις ψηφιακές υποδομές και την τεχνητή νοημοσύνη. Προφανώς δεν αγνοείται η τεχνολογική πρόοδος, αλλά ποιο το αποτέλεσμα? Α και δράσεις, πολλές δράσεις, για την απόκτηση ενσυναίσθησης, τη συνύπαρξη, τη συμμετοχική δράση. Μάλλον πολλές από αυτές για το θεαθήναι, και το κυνήγι μορίων για τις μελλούμενες θέσεις ευθύνης. Διότι οι περισσότερες από αυτές ξεκομμένες από την καθημερινότητα των νέων δεν εντάσσονται στα Αναλυτικά Προγράμματα και βέβαια γνωστικά αντικείμενα μένουν «πίσω». Διότι καλά τα ψηφιακά καθρεφτάκια που μοιράζει το Υπουργείο «χάριν παιδιάς» , αλλά έχει χάσει την επαφή με την εκπαιδευτική πραγματικότητα. Νέοι και νέες μόνοι και μόνες, χωρίς ουσιαστική βοήθεια από το ανεκπαίδευτο εκπαιδευτικό προσωπικό και χωρίς κοινωνικό-ψυχολογική υποστήριξη. Μα πήγαν ψυχολόγοι στα σχολεία, αντιτείνει το Υπουργείο «χάριν παιδιάς» και το διακινούν οι πορδοσάλτε στα ΜΜΕ. Πράγματι ένας ψυχολόγος για πέντε σχολεία. Σήμερα στο 1ο Γυμνάσιο, αύριο στο 4ο , την άλλη ημέρα στο 6ο λύκειο κλπ. Και χωρίς δυνατότητα παρέμβασης το απόγευμα στην οικογένεια. Πως διαβιεί, τι προβλήματα έχει ο νέος η νέα χωρίς γονείς στο σπίτι, αφού είναι αναγκασμένοι να εργάζονται 13ωρα (έτσι αποφάσισε ο άλλος ολετήρας της εκπαίδευσης, η Κεραμέως) και χωρίς ουσιαστική παρέμβαση. Ακόμη και αν φταίνε εκπαιδευτικοί και γονείς, στο μέτρο που τους αναλογεί η ευθύνη, κυρίαρχα το πρόβλημα είναι θεσμικό. Δεν υπάρχουν πλήρεις και στελεχωμένες δομές, ώστε να ακούν, να καταγράφουν, να δίνουν λύσεις.
Το Υπουργείο Παιδείας, αλλά και το ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής) μάλλον βρίσκονται εκτός χώρας. Αλήθεια γνωρίζουν ή μάλλον ακολουθούν τη λογική της στρουθοκαμήλου χωρίς να βλέπουν τη διάλυση των σχολείων ενόψει των εξετάσεων. Και η λύση είναι οι περισσότερες εξετάσεις. Γνωρίζετε ότι παιδάκια έκτης δημοτικού ξεκινούν εντατικά φροντιστήρια για τις εξετάσεις των προτύπων? Πόσα από τα παιδάκια αυτά, αντί να τρέχουν σε αλάνες και σε παιδότοπους σπαταλούν το χρόνο τους σε φροντιστήρια του κάθε «παντελονά», που εξέδωσε και τα περισσότερα βιβλία σύμφωνα με τα νέα αναλυτικά προγράμματα (αυτοί ξέρουν), ώστε να έχουν σίγουρη επιτυχία? Το Υπουργείο «χάριν παιδιάς» γνωρίζει ότι από τη β΄ λυκείου τα σχολεία κυριολεκτικά διαλύονται, παρά τις προσπάθειες των εκπαιδευτικών λόγω της προετοιμασίας για τις πανελλήνιες? Γνωρίζει αυτό το αίτημα, παράκληση πολλές φορές, ειδικά στα «δευτερεύοντα», κύριε, κύριε με αφήνετε να λύσω τις επαναληπτικές ασκήσεις που έχω για τις εξετάσεις? Γνωρίζει ότι οι κόποι και τα άγχη των παιδιών πολλαπλασιάζονται αφού πολλοί π.χ. στην ιατρική θα μπουν από το παράθυρο των κολλεγίων και με τη βοήθεια της τσέπης του γονιού και όχι «αξιοκρατικά». Ή το παιδί από την Πάτρα που θέλει νομική, την κατήργησε η κυβέρνηση, βλέπει ότι διαγκωνίζεται με την αντίστοιχη Κεραμέως χωρίς εξετάσεις στα colleges?
Και κάτι τελευταίο, αλλά πικρό. Πως αξιολογεί το τραγικό συμβάν το Υπουργείο Παιδείας? Μια ανακοίνωση, μια εγκύκλιος, μια υπόδειξη. Τίποτα δεν έχει φθάσει στα σχολεία. Άκρα σιωπή. Και όμως εδώ χρειάζονται δράσεις, ειδικά τώρα που τα λύκεια τελειώνουν τα μαθήματα σε δύο ημέρες. Προφανώς το τραγικό συμβάν δεν αφορά το Υπουργείο «χάριν παιδιάς» !
Τελικά μήπως έχει δίκαιο ο Σαββόπουλος «Είμαι δεκαεξάρης , σας γ@μω τα λύκεια»?
Βασίλειος Παππάς – πρώην δ/ντης