- Βρισκόμαστε σε ένα ιστορικό κομβικό σημείο για την Ελλάδα, η οποία κινείται σε ένα σταθερό παρακμιακό μονοπάτι με έντονα παρασιτική οικονομία, αύξηση των ανισοτήτων και επιδεινούμενη κρίση των θεσμών. Απαιτείται, συνεπώς, στη σημερινή περίοδο η αναζήτηση ενός νέου συλλογικού ορίζοντα για την χώρα, ουσιαστικά δηλαδή μία νέα ρωμαλέα αντιπολίτευση.
Προϋπόθεση για αυτό είναι η συγκρότηση και η υλοποίηση ενός ολιστικού προγράμματος αναγέννησης της Ελλάδας, που μόνο μία προοδευτική κυβέρνηση μπορεί να πραγματοποιήσει.
Έτσι, το βάρος της ευθύνης της ΕΛΑΣ απέναντι στην χώρα λαμβάνει ιστορικές διαστάσεις.
- Μεταξύ άλλων, αυτό το πολιτικό πρόγραμμα πρέπει να περιέχει και τους εξής στόχους:
α) Ουσιαστική μετατροπή και αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης, με στόχο την δημιουργία ανταγωνιστικών πυλώνων ενδογενούς ανάπτυξης και χτύπημα του κυρίαρχου παρασιτισμού, που αποτελεί την εσωτερική γάγγραινα, που κατατρώει τα σωθικά της χώρας και αποτελεί την κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη εμφανών και αφανών μορφών κλεπτοκρατισμού.
Παρά τα επικοινωνιακά φληναφήματα της κυβέρνησης της ΝΔ και του συστήματος που τη στηρίζει για δήθεν καλή πορεία της οικονομίας, η χώρα βαδίζει μαθηματικά σε νέα χρεωκοπία, με σημείο καμπής το 2032, που λήγει η συμφωνία για την ευνοϊκή διαχείριση του δημοσίου χρέους, το οποίο έχει ξεπεράσει πλέον τα 450 δις. Είναι προφανές, ότι το αντιστάθμισμα απέναντι σε αυτό τον κίνδυνο, που θα ήταν ένα ανταγωνιστικό, ενδογενές, παραγωγικό μοντέλο, έχει ήδη «πεταχτεί στα σκουπίδια» από τη ΝΔ, η οποία το ποσό του Ταμείου Ανάκαμψης 39 δις, που με τα κεφάλαια ιδιωτικής μόχλευσης θα μπορούσε να φθάσει και τα 80 δις, τα έχει κατευθύνει ήδη σε έναν μικρό πυρήνα της παρασιτικής ολιγαρχίας.
Έτσι, στη νέα αυτή φάση θα απαιτηθεί η άμεση ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, η δημιουργία σοβαρών διατροφικών επιχειρήσεων στις περιφέρειες, με βάση τα συγκριτικά πλεονεκτήματα τους, η αμυντική βιομηχανία, η ενέργεια και η έρευνα.
β) Απαιτούνται βραχυπρόθεσμα στοχευμένα μέτρα για τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, που έχουν εκτιναχθεί την τελευταία επταετία, μετατρέποντας την χώρα σε κοινωνία του 1/3, δηλαδή η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου.
Ιδιαίτερη, όμως, προσοχή πρέπει να δοθεί στο πρόγραμμα στο ζήτημα της φορολόγησης του τεράστιου παρασιτικού πλούτου, που πρέπει να γίνει με έξυπνο και δίκαιο τρόπο, δεδομένου ότι στην χώρα μας αντί για αστική τάξη δυτικού τύπου, έχουμε μία παρασιτική ολιγαρχία, που έχει αποδείξει ότι δεν έχει εθνική συνείδηση, όπως είχε τονίσει στην δεκαετία του ΄80 ο Ανδρέας Παπανδρέου και όπως έχει δείξει είναι έτοιμη να εγκαταλείψει και να ξεπουλήσει την χώρα.
– Κρίσιμη παράμετρο σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η οριστική λύση των κόκκινων δανείων και του εσωτερικού χρέους, που έχει εκτοξευθεί στα 250 δις, σε συνδυασμό με την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος, μέσω του προγράμματος κατασκευής κοινωνικών κατοικιών και φραγμών στην ανεξέλεγκτη εκποίησή τους υπέρ ξένων συμφερόντων.
Προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να υπάρξει επεξεργασμένη πρόταση για αναλογική εφαρμογή της λεγόμενης «ρήτρας προτεραιότητας» των δανειοληπτών.
Συγκεκριμένα:
Για τα μεν παραχωρηθέντα ήδη κόκκινα δάνεια των funds από τις ελληνικές τράπεζες να υποχρεωθούν οι servicers να καταθέσουν γραπτή πρόταση ρύθμισης προς κάθε δανειολήπτη στο ύψος των χρημάτων που αγόρασαν τα δάνεια από τις Τράπεζες, πλέον των εξόδων που πραγματοποιήσαν ως σήμερα για τη διαχείριση τους, συν ένα λογικό κέρδος τους, που θα αντιστοιχεί στο 2% με 20%, ανάλογα με το ύψος του δανείου. Η γραπτή αυτή πρόταση θα είναι προαπαιτούμενο για τη διενέργεια οποιαδήποτε δικαστικής ενέργειας σε βάρος εκείνων των δανειοληπτών, που δεν θα ανταποκριθούν σε μια τέτοια ρύθμιση. Στα, δε, τυχόν νέα παραχωρούμενα δάνεια σε funds να θεσμοθετηθεί η αρχή της «ρήτρας προτεραιότητας» του δανειολήπτη, έτσι ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους δανειολήπτες να αγοράσουν αυτοί τα δάνεια στην τιμή της πωλήσεως από τα δάνεια προς τα funds ή από τις μεταβιβάσεις αυτών από funds σε funds.
γ) Εθνική στρατηγική: Βρισκόμαστε σε κατάσταση ιδιαίτερα δύσκολη για το μέλλον του Ελληνισμού στην περιοχή, στη σημερινή εποχή της δημιουργίας πολυπολικού κόσμου και στην σταδιακή φθορά της αμερικανικής αυτοκρατορίας, που βρίσκεται στο στάδιο του λεγόμενου «φθινοπώρου» της πλανητικής ηγεμονίας.
Απέναντι στην δομική απειλή, που συνιστά για την χώρα ο τουρκικός αναθεωρητισμός, που επιδιώκει στρατηγικά την φιλανδοποίηση της Ελλάδας, απαιτείται μία νέα εθνική στρατηγική, η οποία θα περιλαμβάνει σωρευτικά, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, παλλαϊκή άμυνα, βιώσιμη αμυντική βιομηχανία και πολύπλευρη εξωτερική πολιτική.
Είναι προφανές, ότι ο πατριωτισμός που συνδέεται ιστορικά με τον αγώνα των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων, δεν μπορεί να εκχωρηθεί σε διάφορους ανορθολογικούς πολιτικούς μεσάζοντες.
- Τέλος, σημαντικός παράγοντας και προϋπόθεση για μία τέτοια ριζοσπαστική και συνάμα γενναία ορθολογική ανάταξη της χώρας αποτελεί το πολιτικό υποκείμενο, που θα αναλάβει την θεμελίωση, αλλά και την εφαρμογή αυτού του προγράμματος.
Κρίσιμη προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αποτελεί η θέσπιση δημοκρατικών αρχών λειτουργίας του νέου κόμματος και ισότιμη πρόσβαση των πολιτών, που επιθυμούν να ενταχθούν και να βοηθήσουν σε μία τέτοια γιγαντιαία προσπάθεια για την ανάταξη του Ελληνισμού.