Οι υπερτασικοί δεν μειώνουν δυστυχώς την πρόσληψη αλατιού

Οι ασθενείς με υψηλή αρτηριακή πίεση βασίζονται περισσότερο στην φαρμακευτική αγωγή παρά στη μείωση της πρόσληψης αλατιού, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα.

Η υπερβολική πρόσληψη αλατιού αποτελεί την κύρια αιτία της υπέρτασης. Ωστόσο, τα άτομα με αυτή την πάθηση δεν καταφέρνουν να μειώσουν την πρόσληψη αλατιού ώστε να μειώσουν τους κινδύνους για την καρδιά τους, εξαρτώμενοι αντ ‘αυτού από τη φαρμακευτική αγωγή, σύμφωνα με νέα μελέτη. Μέχρι σήμερα, έχει γίνει ελάχιστη έρευνα σχετικά με τη σχέση μεταξύ της πρόσληψης αλατιού και της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς που ήδη λαμβάνουν θεραπεία για την πάθηση με φαρμακευτική αγωγή. Ιάπωνες ερευνητές αποφάσισαν να εξετάσουν το θέμα αυτό περαιτέρω. Διαπίστωσαν ότι η έλλειψη αλλαγής του τρόπου ζωής που συνιστούν οι γιατροί οδήγησε τους ασθενείς με υψηλή αρτηριακή πίεση σε υψηλότερη πρόσληψη αλατιού. Αυτό σημαίνει ότι χρειάστηκαν περισσότερα φάρμακα και φυσικά ήταν ευάλωτοι σε δυνητικά περισσότερες παρενέργειες από αυτά τα φάρμακα.

«Οι ασθενείς μπορεί να βελτιώσουν αυτόν τον φαύλο κύκλο περιορίζοντας την πρόσληψη αλατιού και κατά συνέπεια μπορούν να αποφύγουν τις ασθένειες που προκαλούνται από την υπέρταση, όπως είναι η καρδιακή προσβολή, το εγκεφαλικό επεισόδιο και η καρδιακή ανεπάρκεια. Επιπλέον, μπορεί να αποφύγουν τις παρενέργειες των αντιυπερτασικών φαρμάκων, όπως ζάλη και λιποθυμία», σχολίασε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Dr Kazuto Ohno, του Νοσοκομείου Enshu στην Ιαπωνία.

Η μελέτη περιελάμβανε πάνω από 12.400 ασθενείς που έλαβαν φάρμακα για την αρτηριακή πίεση. Η πρόσληψη αλατιού και η γενικότερη εικόνα της υγείας τους παρακολουθήθηκε για μια περίοδο επτά χρόνων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ενώ τα επίπεδα αρτηριακής πίεσης βελτιώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η πρόσληψη αλατιού αυξήθηκε γενικά. «Αν και οι τιμές της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με υπέρταση είχαν μειωθεί, η πρόσληψη αλατιού αυξήθηκε σταδιακά. Πιστεύουμε ότι η βελτίωση του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης δεν οφείλεται στον περιορισμό του αλατιού, αλλά λόγω της φαρμακευτικής αγωγής», δήλωσε ο Δρ Ohno.

Συνολικά, λιγότερο από το 4% των ασθενών ακολουθούσαν τις συστάσεις πρόσληψης αλατιού που τους έδωσαν οι γιατροί τους. Επιπλέον, η πρόσληψη αλατιού έτεινε να είναι υψηλότερη μεταξύ εκείνων που έπαιρναν συνδυασμό φαρμάκων για την αρτηριακή πίεση σε σύγκριση με εκείνους που έπαιρναν μόνο ένα. «Θεωρούμε ότι ο περιορισμός του αλατιού είναι ένας σημαντικός τροποποιήσιμος παράγοντας του τρόπου ζωής για τη θεραπεία και την πρόληψη της υψηλής αρτηριακής πίεσης, αλλά απαιτείται περισσότερη ευαισθητοποίηση για τις βλάβες της υψηλότερης πρόσληψης αλατιού τόσο σε υπερτασικούς ασθενείς όσο και σε υγιείς ανθρώπους. Μπορούμε να ελέγξουμε την ποσότητα αλατιού που υπάρχει σε πολλά τρόφιμα και καρυκεύματα, όπως η σάλτσα σόγιας, η μαγιονέζα κλπ., η οποία αναγράφεται στις ετικέτες των τροφίμων. Ωστόσο, είναι αδύνατο να μετρηθεί η πρόσληψη αλατιού σε κάθε γεύμα. Έτσι, πρέπει όλοι μας να προσπαθήσουμε να αγοράζουμε και να καταναλώνουμε τα τρόφιμα που στις ετικέτες τους αναφέρεται ότι περιέχουν μειωμένο αλάτι», πρόσθεσε ο Δρ Ohno. Λεπτομέρειες αυτών των ευρημάτων παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της European Society of Cardiology 2018 στο Μόναχο.

itrofi.gr