Ο ΣΥΡΙΖΑ Τρικάλων αποχαιρετά τον Μανώλη Γλέζο

‘’ Έφυγε ένας γνήσιος αγωνιστής, ένας άνθρωπος σύμβολο ‘’

Όταν τη νύχτα της 30ης Μαΐου του 1941, με τον Λάκη Σάντα, κατέβαζε την ναζιστική σημαία από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης έθετε τις βάσεις για την έμπρακτη αμφισβήτηση της ναζιστικής κυριαρχίας. Η αποκοτιά εκείνης της νύχτας -όταν δύο νέοι άνθρωποι αναμετρήθηκαν με έναν πανίσχυρο εχθρό- καθόρισε τον βηματισμό του Μανώλη Γλέζου.

Ενεργός στο κομμουνιστικό κίνημα, πλήρωσε το βαρύ τίμημα των δύσβατων μετεμφυλιακών χρόνων με διαδοχικές καταδίκες και φυλακίσεις. Αλλά δεν λύγισε ούτε στιγμή. Η πορεία του ήταν μια πορεία αντίστασης και δημιουργίας, αμφισβήτησης της κυριαρχίας των λίγων, κατάδειξης της δυνατότητας ενός μέλλοντος απαλλαγμένου από τα δεσμά του “εφικτού”. Σταθερά στην πρώτη γραμμή των θεωρητικών αναζητήσεων για μία Αριστερά με δημοκρατία και αλληλεγγύη, σταθερά στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων, σταθερά στην διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης της Εθνικής Αντίστασης, ο Μανώλης Γλέζος σφράγισε όσο λίγοι την πολιτική και κοινωνική ιστορία του τόπου μας. Επίσης, το 2014 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ με περισσότερους από 438 χιλιάδες σταυρούς προτίμησης.

Ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε πρωτοπόρος στον αγώνα για τις γερμανικές επανορθώσεις και την ηθική δικαίωση των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της κατοχής, τεκμηριώνοντας το δίκαιο του αιτήματος από όλες τις πλευρές. Η συμβολή του κορυφώθηκε με την έκδοση της «Μαύρης Βίβλου της Κατοχής», την οποία αφιέρωσε στον εκτελεσμένο του αδερφό, η οποία έφτασε στους μαθητές των σχολείων μας αλλά και σε προσωπικότητες από το διεθνές πολιτικό στερέωμα. Αλλά και με την συνεργασία του για τη διατύπωση της απόφασης της ελληνικής βουλής το 2019 που ενεργοποίησε τη ρηματική διακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης προς το γερμανικό κράτος για τη διεκδίκηση με κάθε μέσο των ενεργών απαιτήσεων της χώρας για τις γερμανικές επανορθώσεις.

Και για αυτό σήμερα νιώθουμε πιο φτωχοί. Πιο φτωχοί γιατί θα μας λείψει η παρρησία, η ανθρωπιά και το καθάριο βλέμμα του “πρώτου παρτιζάνου της Ευρώπης” που αναζητούσε σταθερά πέρα από τα ασφυκτικά όρια του παρόντος τις δυνατότητες του χειραφετητικού μέλλοντος.