Τρία χρόνια συμπληρώνονται από τη βιβλική καταστροφή που προκάλεσε η κακοκαιρία «Daniel» στη Θεσσαλία.
Τρία χρόνια από τις εικόνες που συγκλόνισαν ολόκληρη τη χώρα, από τις 17 αθώες ψυχές που πνίγηκαν, τις πλημμυρισμένες περιουσίες, τις κατεστραμμένες καλλιέργειες, τις υποδομές που κατέρρευσαν και τις οικογένειες που είδαν τη ζωή τους να αλλάζει μέσα σε λίγες ώρες.
Τρία χρόνια μετά, όμως, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αμείλικτο: τι άλλαξε πραγματικά;
Έγιναν όσα έπρεπε για να θωρακιστεί η Θεσσαλία;
Ολοκληρώθηκαν τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα;
Αποκαταστάθηκαν πλήρως οι υποδομές;
Αποζημιώθηκαν όλοι οι πληγέντες;
Εισακούσθηκαν οι απόψεις της περιφέρειας;
Στηρίχθηκαν αποτελεσματικά οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι επιχειρήσεις και οι οικογένειες που επλήγησαν;
Δυστυχώς σε πολλές περιοχές της Θεσσαλίας εξακολουθούν να υπάρχουν εκκρεμότητες, καθυστερήσεις και προβλήματα που υπενθυμίζουν ότι η αποκατάσταση δεν μπορεί να θεωρείται ολοκληρωμένη όσο οι άνθρωποι εξακολουθούν να αισθάνονται απροστάτευτοι.
Τρία χρόνια μετά τον Daniel, η Θεσσαλία έχει ανάγκη από απαντήσεις και, κυρίως, από έργα.
Δεν είναι δυνατόν, τρία χρόνια μετά τη μεγαλύτερη φυσική καταστροφή που γνώρισε η Θεσσαλία, οι κάτοικοι να εξακολουθούν να αναρωτιούνται, αν είναι πραγματικά προστατευμένοι, απέναντι στο επόμενο ακραίο καιρικό φαινόμενο.
Οι Θεσσαλοί δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να ζουν, να εργάζονται και να παράγουν στον τόπο τους χωρίς να αισθάνονται ότι η ζωή και η περιουσία τους βρίσκονται κάθε φορά στο έλεος της επόμενης κακοκαιρίας.
Τρία χρόνια μετά, η Θεσσαλία δεν ανέχεται τον εμπαιγμό. Απαιτεί δικαιοσύνη, ασφάλεια και το δικαίωμα να έχει μέλλον.