Η σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας με την βίαιη ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης το 1967 σίγουρα μας αποδεικνύει πόσο εύθραυστη είναι η δημοκρατία αν δεν την περιφρουρήσουμε. Η περιφρούρηση της δημοκρατίας συνδέεται με τον σεβασμό και την αξιόπιστη λειτουργία των θεσμών στους οποίους η δημοκρατία στηρίζεται.
Κάθε θεσμικό ατόπημα ως προστάδιο της διαφθοράς διαταράσσει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τη λειτουργία του κράτους κι εμποδίζει την ύπαρξη κοινωνικής δικαιοσύνης ως προαπαιτούμενο για την πρόοδο και την ευημερία. Η διαφθορά στη χώρα τα τελευταία χρόνια δημιουργεί τα τρωτά σημεία που τραυματίζουν την συνύπαρξη στον επαγγελματικό και κοινωνικό βίο, την αποδυνάμωση του κοινωνικού ιστού και τη δημιουργία πολιτών δύο ταχυτήτων! Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ό,τι η καταστρατήγηση νόμων δεν υπηρετούν την πρόοδο και τη δημοκρατική λειτουργία του κράτους.
Η αποδυνάμωση της αντίδρασης μιας κοινωνίας στηρίζεται στην αποδοχή μιας υφιστάμενης κατάστασης ως κανονικότητα. Κι αυτό πρέπει να μας προβληματίσει! Να δημιουργήσουμε μια κοινωνία η οποία δεν θα αναγνωρίζει μόνον τη φθορά και το ολίσθημα του συστήματος αλλά και την αναγκαιότητα αλλαγής πλεύσης.
Η αναγκαιότητα επιτάσσει τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινωνικά κινήματα απαιτώντας δίκαιες λύσεις στην καθημερινή τους ζωή. Παράλληλα είναι αναγκαία η συμμετοχή στους θεσμούς του συνδικαλισμού, της τοπικής αυτοδιοίκησης και του κοινοβουλευτισμού καθώς αποτελούν τα ισχυρά «πόδια» μιας δημοκρατίας. Οι προκλήσεις της επόμενης μέρας είναι πολλές για να χτίσουμε μια κοινωνία που μας αξίζει μέσα από ένα μοντέλο διακυβέρνησης που θα έχει ως προτεραιότητα τον άνθρωπο, την ανάπτυξη και την επαγγελματική αποκατάσταση μέσα από αξιοκρατικές διαδικασίες.
Τσιάκαλος Γεώργιος