Με την τέλεση του καθιερωμένου Αγιασμού ευλογήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης η έναρξη των εσπερινών ομιλιών στη ΓΕΧΑ.
Την πρώτη ομιλία της χρονιάς έκανε ο Ιεροκήρυκας της Ι.Μ. Λαρίσης και Τυρνάβου Αρχιμανδρίτης π. Κύριλλος Ιατρός με θέμα «Συναισθανόμαστε την αμαρτωλότητά μας;»
Σε εκτενές απόσπασμα της ομιλίας του ο σεβάσμιος ομιλητής ανέφερε: “Τα θαύματα του Κυρίου μας, μαζί με τις υλικές ανάγκες εξυπηρετούσαν πάντοτε και τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων. Το θαύμα της θαυμαστής αλιείας που ακούσαμε την Κυριακή Ά Λουκά εξυπηρετούσε κατ’ ευθείαν την πνευματική πορεία και ζωή του αποστόλου Πέτρου και των συνεταίρων του.
Συναίσθηση αμαρτιών παρουσίασε ο απόστολος Πέτρος. «έξελθε απ’ εμού ότι ανήρ αμαρτωλός ειμί Κύριε», είπε στο θείο Διδάσκαλο.
Παρόμοια, βαθειά και μόνιμη συναίσθηση της αμαρτωλότητός του οφείλει να παρουσιάζει και ο καθένας μας. Τόσο στην αρχή του χριστιανικού βίου ως αρχή και βάση της μετανοίας και διορθώσεως του, όσο και σε όλη του την ζωή, ως ασφάλεια της πνευματικής πορείας του. Και γιατί πρέπει να έχουμε την συναίσθηση αυτή;
Πρώτον διότι είναι αλήθεια ότι είμαστε αμαρτωλοί. Μπορεί να το διαμφισβητήσει κανείς; Μπορεί να ισχυριστεί ότι, αν δεν είναι και σήμερα, δεν υπήρξε ποτέ στη ζωή του αμαρτωλός, βαρυνόμενος με πολλές παραβάσεις του Θείου νόμου; Αλλά και πότε επαύσαμε να είμαστε αμαρτωλοί; Πότε μας μαρτυρεί η συνείδηση μας ότι είμαστε σ’ όλα εντάξει, ότι δεν μας βαραίνει καμία παράβαση, καμία παρακοή, καμία παρεκτροπή; Η Αγία Γραφή βεβαιώνει και μαρτυρεί ότι κανείς δεν είναι καθαρός από την αμαρτία, έστω και αν έζησε πάνω στην γη μια μόνο ημέρα. Δεν είναι γεγονός, ότι συχνά μας φαίνεται το σήμερα χειρότερο από το χθες, το παρόν αμαρτωλότερο από το παρελθόν μας; Γιατί να το παραβλέπουμε αυτό και να μην το ομολογούμε; Γιατί να μη το αισθανόμαστε βαθύτατα στην ψυχή μας; Η συναίσθηση ότι είμαστε αμαρτωλοί θα μας προφυλάσσει από νέα αμαρτήματα, θα μας δίδει πρόοδο στην κατά Χριστό ζωή, θα μας υψώνει σε δόξα και τιμή από τον Θεό. Ναι, θα μας υψώνει!
Διότι αυτή η συναίσθηση της αμαρτωλότητός μας, ελκύει το έλεος και την Χάρη του Θεού. «Ταπεινώθειτε υπό την κραταιά χείρα του Θεού, ίνα υμάς υψώσει εν καιρώ» λέγει η Αγία Γραφή. Το πρώτο βήμα της ταπεινοφροσύνης είναι η συναίσθησης και ομολογία των αμαρτιών μας. Περιμένει ο Θεός την συναίσθηση και την ομολογία της ενοχή μας, για να μας χορηγήσει δωρεάν την διά του Ιησού Χριστού δικαίωση και σωτήρια. Περιμένει αυτή την έμπρακτη ταπείνωσή μας, για να μας τιμήσει και δοξάσει. Ο απ.Πέτρος εφοβήθει, όταν αντίκρισε το θαύμα και κατάλαβε σε ποιον βρίσκεται δίπλα, ήλθε σε συναίσθηση και εζήτησε να αποφύγει την τιμή. Αλλά τότε έλαβε υψίστη τιμή! Τι του είπε ο Κύριος; «μη φοβού, από του νυν ανθρώπους έση ζωγρών». Τον κάλεσε στο κορυφαίο, ύψιστο Αποστολικό αξίωμα!
Υψώθηκε λοιπόν ο Πέτρος αλλά αφού ταπεινώθηκε προηγουμένως. Παρουσίασε συναίσθηση αμαρτιών, συντριβή και έλαβε έλεος Θεού και χάρη, δόξα και τιμή. Και μαρτυρεί το γεγονός αυτό, ότι ο Θεός, την αγιάζουσα χάρη Του, την χορηγεί όπου ευρίσκει συναίσθηση και αναγνώριση αμαρτωλότητος και ταπείνωση. Ας αφήσουμε τον εγωισμό μας και την αλαζονεία μας. Για να σωθούμε, μας χρειάζεται το έλεος του Θεού. Και το έλεός Του ο Θεός το χορηγεί μόνο σε εκείνους που παρουσιάζουν μετάνοια, συντριβή, συναίσθηση και ομολογία αμαρτιών”.
