Του Νικολάου Ιωαν. Παπαγεωργίου
Την επιγραφή αυτή επιθυμούν στον τάφο τους χρηστοί άνθρωποι που αποδημούντες δηλώνοντας την αφοσίωσή τους στον ύψιστο.
Αυτήν την επιγραφή υποπτεύομαι πως θα ήθελε και ο φίλτατος Γεώργιος Μαζωνάκης, γιατί ήταν πολύ κοντά στον Θεό. Αυτό το δήλωνε καθημερινά με τις πράξεις του. Έπρεπε όμως να επέλθει το μοιραίο για να μάθει ο κόσμος το μέγεθος της καλωσύνης του, για την ντομπροσύνη του, για τις αγαθοεργίες του, για την πίστη του στον Θεό και για τόσα άλλα.
Πανελλήνια αγαπητέ Γεώργιε ατύχησες και έπεσες σε κόλακες οι οποίοι μύρισαν χρήμα και εκμεταλλευόμενοι την γνωστή σε όλους αδυναμία σου, σε έστειλαν στον αγύριστο.
Δεν ήξερες, δεν ρώταγες Γεώργιε; Θα μάθαινες πως τα κοράκια τρώνε πτώματα ενώ οι κόλακες ζωντανούς.
Να είσαι καλά εκεί που είσαι.
Η αδέκαστη ελληνική δικαιοσύνη, όπως πάντα, θα πράξει το καθήκον της και θα βάλει τους κάθε μπογιατζή υπνωτιστή καθώς και τους σπουδαγμένους κομπογιαννίτες λωποδύτες εκεί που τους αρμόζει.
Αν τα παραπάνω έχουν κάποια σχέση με πρόσωπα ή γεγονότα που διαδραματίζονταν στην Καρνεάδου εσείς θα το κρίνεται.
Συνέχεια: Μελετώντας απόρρητους φακέλους.
«Για λόγους που η ιστορία ίσως διακρίνει κάποτε, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ Τομ Μίλερ απαίτησε σχεδόν από τον Κώστα Καραμανλή, λίγες ημέρες πριν την άνοδο της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία, να διατηρήσει στην θέση του υπουργού δημοσίας τάξεως της κυβέρνησης Σημίτη Γιώργο Φλωρίδη. (Ο μόνιμος υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είχε εκλεγεί γραμματέας του ΠΑΣΟΚ στην θέση του καρατομηθέντος Κώστα Λαλιώτη).
Ο Καραμανλής χωρίς να έχει κακή γνώμη για τον Φλωρίδη, απέρριψε βεβαίως το αίτημα και υλοποίησε τον σχεδιασμό του. Έστειλε στην Κατεχάκη τον φιλόδοξο, πλην ελπιδοφόρο Βουλγαράκη…
Και ο φίλος μου Αντώνης μου έγραψε μεταξύ των άλλων:
Δεν… δεν…δεν…μπορούμε να κάνουμε τίποτα για σας και τα παιδιά σας, γιατί θα εκτροχιαστεί η οικονομία μας.
Μπορούμε όμως:
- Να αυξήσουμε τις αμοιβές των υπαλλήλων της βουλής, γιατί είναι όλοι τους παιδιά μας.
- Να αυξήσουμε τις αμοιβές και τις αποζημιώσεις μας, γιατί εμείς δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς χαβιάρι και χωρίς πανάκριβες συνεδρίες σε κέντρα ευεξίας-μακροζωίας.
Μήπως είμαστε τελείως ζώα; Θα ομονοήσουμε κάποτε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τα παιδιά μας ή θα συνεχίσουμε να είμαστε γίδια στο μπλε, πράσινο, ροζ και κόκκινο μαντρί, ελπίζοντας πως οι «κτηνοτρόφοι εκλεγμένοι αντιπρόσωποί μας» θα μας ρίξουν λίγο σανό;
Θα ψοφήσουμε της πείνας περιμένοντάς τους να κατεβούν από τα στέκια του Κολωνακίου. Έτσι κι αλλιώς, ζωντανά ή ψόφια τα γίδια, αυτοί θα πάρουν την επιδότησή τους.
Αγαπητέ Αντώνιε σε ενημερώνω πως όταν πάρει φωτιά μία πολυκατοικία, οι διαβιούντες στους ορόφους δεν θα έχουν καμία ελπίδα σωτηρίας, ενώ οι του ισογείου και του ημιυπογείου θα την σκαπουλάρουν.
Και συ κοσμοαγάπητε Γεώργιε Μαζωνάκη. Λυπούμαστε για τον αδόκητο χαμό σου. Όμως μας ξύπνησες. Τα γίδια δεν θα ξαναφάνε σανό. Ο υποφαινόμενος θα βγάλω τον χειμώνα σε σλίπινγκ μπανγκ, σαν αυτό που είχα στην κορυφή του Ολύμπου όταν ήμουν νέος.
Μεγάρχη 21 Οκτωβρίου 2026