Οι δυσκολίες και η σκληρή εργασία από νωρίς στη ζωή εμπνέουν τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μαρίνα Κοντοτόλη να παραμένει γειωμένη
Από τον χώρο της εργασίας και της καθηµερινότητας, στο αµφιθέατρο του Παντείου. Τι σας οδήγησε σε αυτή τη διαδροµή;
Η διαδροµή µου δεν ήταν εύκολη, ούτε γραµµική. Χρειάστηκε να σταµατήσω το σχολείο για να µπω στη θέση της µητέρας µου και να βοηθήσω την οικογένειά µου. Μάζευα 7.000 αυγά την ηµέρα και από τότε δούλευα καθηµερινά. Το σχολείο όµως ήταν κάτι που χρωστούσα στον εαυτό µου. Ηταν το ωραιότερο δώρο που µπορούσα να µου κάνω. Ετσι, στα 38 µου, µε δύο παιδιά και δύο µαγαζιά, στα Τρίκαλα και στην Αθήνα, έδωσα Πανελλήνιες, πέρασα στο Πάντειο, πήρα το πτυχίο µου στην Κοινωνική Πολιτική και σήµερα ολοκληρώνω το µεταπτυχιακό µου στις Πολιτικές Επιστήµες και τη Σύγχρονη Ιστορία. Για µένα η γνώση δεν ήταν ποτέ πολυτέλεια. Ηταν ανάγκη, δικαίωση και συνέχεια µιας ζωής που έµαθε να παλεύει.
Υπάρχει κάτι από την προηγούµενη επαγγελµατική σας ζωή που επηρεάζει τον τρόπο µε τον οποίο ασκείτε πολιτική;
Ναι, και µάλιστα πολύ. Εγώ δεν µπήκα στην πολιτική µέσα από έναν κλειστό µηχανισµό. ∆ούλεψα από µικρή ηλικία, γνώρισα την αγωνία της καθηµερινότητας, την πίεση της δουλειάς, την ευθύνη της οικογένειας. Και αργότερα, µέσα από τη δουλειά µου, ήρθα σε επαφή µε πάρα πολλούς ανθρώπους. Ακουγα ιστορίες, δυσκολίες, φόβους, ανάγκες. Αυτό σε κρατά γειωµένο. ∆εν σου επιτρέπει να βλέπεις την πολιτική αφηρηµένα ή από απόσταση. Ισως γι’ αυτό µέχρι σήµερα προσπαθώ να µη χάνω ποτέ την επαφή µε την πραγµατική ζωή.
Εχετε περάσει δυσκολίες στη ζωή σας που σας καθόρισαν;
Ναι, πέρασα δυσκολίες από µικρή ηλικία. ∆ούλεψα πολύ νωρίς για να βοηθήσω την οικογένειά µου και αργότερα µεγάλωσα µόνη µου δύο παιδιά, δουλεύοντας καθηµερινά. Ακόµα και όταν αποφάσισα να επιστρέψω στο σχολείο, δεν ήταν εύκολο. Πήγαινα Λύκειο τα απογεύµατα και γύριζα σπίτι αργά το βράδυ, ενώ παράλληλα δούλευα και είχα την ευθύνη των παιδιών µου. Ολα αυτά όµως µε έκαναν πιο δυνατή και µε βοήθησαν να καταλαβαίνω βαθύτερα τους ανθρώπους που παλεύουν καθηµερινά.
Υπήρξε στιγµή που σκεφτήκατε να τα παρατήσετε;
Υπήρξαν στιγµές µεγάλης κούρασης και πίεσης, φυσικά. Οταν δουλεύεις από µικρή ηλικία, µεγαλώνεις παιδιά και προσπαθείς παράλληλα να ξαναχτίσεις τη ζωή και τις σπουδές σου, υπάρχουν στιγµές που λυγίζεις. Αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα σοβαρά να τα παρατήσω. Ισως γιατί από µικρή έµαθα ότι στη ζωή προχωράς ακόµα και όταν τα πράγµατα είναι δύσκολα.
Πώς γνωρίσατε τον Γιάννη Ραγκούση και τι ρόλο έπαιξε στη ζωή σας;
Γνωριστήκαµε εντελώς τυχαία, έξω από το Επιµελητήριο Αθηνών, µέσα από κοινή παρέα. Θυµάµαι, όταν µου τον σύστησαν, τους είπα «συγγνώµη, αλλά δεν τον γνωρίζω» και φυσικά οι κοινοί µας φίλοι σοκαρίστηκαν, γιατί θεωρούσαν δεδοµένο ότι τον ήξερα. Ο Γιάννης από την πρώτη στιγµή πίστεψε πολύ σε εµένα και µε στήριξε ουσιαστικά. Νοµίζω ότι τον ενθουσίασε η πορεία της ζωής µου, το γεγονός ότι τίποτα δεν µου χαρίστηκε και ότι πάλεψα πολύ για όσα κατάφερα, γιατί κάπως έτσι ήταν και η δική του ζωή. Για µένα είναι ένας άνθρωπος που έπαιξε πολύ σηµαντικό ρόλο στη ζωή µου, όχι µόνο προσωπικά, αλλά και γιατί µε έκανε πολλές φορές να πιστέψω περισσότερο στον εαυτό µου.
∆ιαφωνίες έχετε ή συµφωνείτε σε όλα;
Η σχέση µας ξεκίνησε µε διαφωνία, γιατί ο Γιάννης πίστευε ότι όσο µεγαλώνει ένας άνθρωπος, είναι δύσκολο να ξαναφτιάξει τη ζωή του, ενώ εγώ επέµενα ότι σε κάθε ηλικία µπορεί να έρθει ο άνθρωπος µε τον οποίο θα θελήσεις να πορευτείς ουσιαστικά. Και τελικά… είχα δίκιο. Νοµίζω πως είναι όµορφο να υπάρχουν διαφωνίες, αρκεί να υπάρχει σεβασµός, αλήθεια και ουσιαστική επικοινωνία. ∆εν χρειάζεται δύο άνθρωποι να συµφωνούν σε όλα για να είναι πραγµατικά µαζί.
Ποιος είναι ο πολιτικός σας στόχος; Πού θέλετε να φτάσετε;
∆εν µπήκα στην πολιτική για τίτλους ή αξιώµατα. Ηρθα από µια ζωή µε δουλειά, δυσκολίες και µεγάλη προσπάθεια και αυτό δεν θέλω να το χάσω ποτέ. Ο στόχος µου είναι να µπορώ να είµαι χρήσιµη στους ανθρώπους και να χτίσω µια πραγµατική σχέση εµπιστοσύνης µαζί τους. Εχω δει πολύ έντονα, µέσα από τον Γιάννη και ιδιαίτερα στην Πάρο και τη Β’ Πειραιά, τι σηµαίνει η αγάπη και η αναγνώριση που δείχνει ο κόσµος σε έναν άνθρωπο για όσα έχει προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια. Και κάθε φορά συγκινούµαι πραγµατικά βλέποντας αυτή τη σχέση. Αν κάποια στιγµή καταφέρω κι εγώ, µέσα από τη δική µου πορεία, να αφήσω ένα αντίστοιχο ανθρώπινο αποτύπωµα, τότε θα θεωρώ ότι έχω πετύχει πολλά.
Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη της Μαρίνας Κοντοτόλη
Δημοσιεύθηκε στο Secret της εφημερίδας Παραπολιτικά