Μια νέα συγγραφική πένα έχω την χαρά να σας συστήσω αυτή τη φορά μέσα από τη στήλη των συνεντεύξεων. Μια μαθήτρια Γυμνασίου, που εξελίσσοντας το ταλέντο που της αναγνωρίστηκε από μικρό παιδί, αποφασίζει να εκδώσει το πρώτο της βιβλίο και μας ανάβει το φως της αισιοδοξίας για τη νέα γενιά. Η Μαρία Μιχαέλα Γιαλεδάκη από τα Χανιά αρθρογραφεί συχνά πυκνά στην εφημερίδα Χανιώτικα νέα και ξεχωρίζει στον μαθηματικό διαγωνισμό Brain o Brain, κατακτώντας την 2η θέση, ενώ παίζει βιολί, βιολοντσέλο ως μέλος της Συμφωνικής και Λαϊκής ορχήστρας του σχολείου της.
Το βιβλίο της «Η Μίχη και η Λούλου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελκυστής και αποτελεί το προοίμιο μιας σειράς βιβλίων της σύγχρονης παιδικής λογοτεχνίας με φαντασία και ευαισθησία. Η ίδια επιθυμεί μέσα από τις πράξεις της ηρωίδας και της εξέλιξη της ιστορίας να μεταδίδεται το αισιόδοξο μήνυμα πως όλα είναι εφικτά, αρκεί να προσπαθήσεις!
Να ευχηθώ από καρδιάς στην Μαρία -που επέλεξα να κάνω τη συνέντευξη στον πληθυντικό όπως σε κάθε συγγραφέα αποδίδοντάς της τον ειλικρινή μου σεβασμό για το έργο της- μια ονειρική συγγραφική πορεία με επιτυχίες και διάρκεια!
Ε. Ν. : Μαρία Μιχαέλα Γιαλεδάκη, είστε μαθήτρια γυμνασίου και κρατώ στα χέρια μου το πρώτο σας βιβλίο! Σας συγχαίρω αρχικά για αυτό σας το ελπιδοφόρο επίτευγμα και θα ήθελα να μου πείτε ποια ήταν η αφορμή να ξεκινήσετε να γράφετε; Ήταν δική σας ανάγκη ή παρότρυνση ανθρώπων που είδαν σε σας το ταλέντο της συγγραφής;
Μ. Μ. Γ : Σας ευχαριστώ θερμά για τα όμορφα σας λόγια κυρία Ειρήνη! Αρχικά ξεκίνησα να ενδιαφέρομαι για τον κόσμο της λογοτεχνίας από την τρίτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου, συγκεκριμένα όποτε είχαμε το μάθημα του γραπτού λόγου μου άρεσε να γράφω μικρές ιστοριούλες γεμάτες φαντασία κάτι που παρατήρησε η δασκάλα μου τότε και με παρότρυνε μαζί με την οικογένεια μου να το εξελίξω σε κάτι όμορφο.
Ε. Ν. : Η ιστορία του βιβλίου αφορά στην Μίχη Ντώις, που ζει σε ένα σπίτι εκατό χρόνων και περνά τις μέρες της στο μαγικό εργαστήριο του κελαριού του. Ένα παράξενο αδέσποτο αλλάζει αυτή την συνήθεια και φέρνει ανατροπές. Μιλήστε μας για την υπόθεση του έργου.
Μ. Μ. Γ : Ναι συμβαίνει ακριβώς όπως τα λέτε και μάλιστα αυτό το αδέσποτο βοηθάει την Μίχη σε πολλές δύσκολες καταστάσεις που αναγκάζεται να αντιμετωπίσει λόγο του καθήκον της, το οποίο αναλαμβάνει εξαιτίας της κάπως ιδιότροπης γειτόνισσας της. Όλο αυτό η πρωταγωνίστρια βλέπει ότι κατά κάποιον τρόπο την ακολουθά παντού ακόμη και τις ώρες του σχολείου κάτι που την οδηγεί σε έναν διαρκεί μπελά.
Ε. Ν. : Πόσο σας μοιάζει ή πόσο διαφέρει από εσάς η ηρωίδα σας;
Μ.Μ.Γ : Κατά το εμφανισιακό κομμάτι, θεωρώ πως αν ήτανε υπαρκτό πρόσωπο θα ήμασταν σχεδόν πανομοιότυπες αλλά όσον αναφορά τον χαρακτήρα είναι πολύ πιο θαρραλέα από εμένα και πάντα βρίσκει την άκρη ακόμα και την τελευταία στιγμή.
Ε. Ν. : Ποιο μήνυμα θέλετε να μείνει χαραγμένο στους αναγνώστες που θα διαβάσουν το βιβλίο σας;
Μ.Μ.Γ : Ίσως το ότι όλα είναι εφικτά αν προσπαθήσεις και επιμένεις σε αυτό που κάνεις και ότι το κάθε εμπόδιο που εμφανίζεται στο μονοπάτι σου είναι για καλό στην τελική.
Ε. Ν. : Δεν σας κρύβω πως όταν είδα το νεαρό της ηλικίας σας στο βιογραφικό αυτού του μυθιστορήματος σκέφτηκα « να ένα παιδί που δεν το «έπνιξαν» οι οθόνες και αναπνέει μέσω της φαντασίας, της σκέψης και της γραφής!». Ποια είναι αλήθεια τα ενδιαφέροντα σας;
Μ.Μ.Γ : Πέρα από το να ασχολούμαι με το γράψιμο, μου αρέσει να περνάω τον ελεύθερο μου χρόνο κάνοντας και άλλα πράγματα, όπως ζωγραφική, να παίζω μουσική, συγκεκριμένα βιολί και πιάνο και να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία.
Ε. Ν. : Με ποια λόγια θα παροτρύνετε τους συνομηλίκους σας να στραφούν περισσότερο στο διάβασμα;
Μ.Μ.Γ : Θα τους έλεγα ότι είναι μια ενασχόληση η οποία σε κάνει να ταξιδεύεις και αν το παρατηρήσεις σου κάνει την μέρα πολύ πιο ευχάριστη μιας και μαθαίνεις πολλά σε διάφορους τομείς.
Ε. Ν. : Γνωρίζω πως αρθρογραφείτε και κείμενα σας δημοσιεύονται σε χανιώτικη εφημερίδα. Ποια είναι τα ζητήματα που σας απασχολούν και θίγεις συνήθως;
Μ.Μ.Γ : Πράγματι σε πιο μικρή ηλικία δημοσιεύτηκαν κείμενα μου στην χανιώτικη εφημερίδα λόγο σχολικών προγραμμάτων αλλά αν τύχει και ξανασυμβεί στο μέλλον θα έγραφα ένα ζήτημα που αφορά την τέχνη.
Ε. Ν. : Ποιες ανάγκες καλύπτει για σας η συγγραφή;
Μ.Μ.Γ : Η συγγραφή για εμένα είναι ένα όνειρο το οποίο έγινε πραγματικότητα και θα παραμένει για πάντα ένα μέσο που με βοηθάει να εκφράσω τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου.
Ε. Ν. : Ποιος Έλληνας συγγραφέας έχει ιδιαίτερη θέση στη βιβλιοθήκη σας και γιατί; Θα μας προτείνατε ένα βιβλίο του;
Μ.Μ.Γ : Η αλήθεια είναι πως τώρα τελευταία διαβάζω περισσότερο ξένη λογοτεχνία, αλλά θυμάμαι πως στα χρόνια του δημοτικού ήμουνα φανατική αναγνώστρια του Ευγένιου Τριβιζά, συγκεκριμένα το αγαπημένο μου μυθιστόρημα του είναι «Η τελευταία μαύρη γάτα» στο οποίο εκφράζει την ευρηματικότητα του και αυτό το μελαγχολικό ύφος που κυριαρχεί.
Ε. Ν. : Ο τίτλος του βιβλίου φανερώνει με την αρίθμηση Ι πως έπεται συνέχεια της ιστορίας. Φαίνεται πως δεν πρόκειται λοιπόν για μεμονωμένη κίνηση η έκδοση αυτού του βιβλίου και από καρδιάς σας δηλώνω πως χαίρομαι πολύ. Ξεκινήσατε ήδη να εργάζεστε πάνω στο νέο μυθιστόρημα; Μπορούμε να πάρουμε μια γεύση της ιστορίας;
Μ.Μ.Γ : Πράγματι επρόκειτο να ακολουθήσουν αρκετά ακόμη βιβλία για την εξέλιξη της ιστορίας και στο δεύτερο έχω ξεκινήσει να το εργάζομαι από τις αρχές του φετινού καλοκαιριού. Θα σας πω μόνο ότι θα υπάρξουνε πολλές ανατροπές μέσα στην πλοκή με καινούριους χαρακτήρες και όχι ένα τόσο πρόσχαρο τέλος.
Ε. Ν. : Αγαπητή μου Μαρία, εύχομαι από καρδιάς αυτό σας το βιβλίο να είναι μόνο η αρχή μιας μεγάλης συγγραφικής πορείας, ενός μαγικού ταξιδιού στον κόσμο των βιβλίων γεμάτο έμπνευση, δημιουργία και έκφραση! Να είστε πάντα καλά! Καλοτάξιδες « Η Μίχη και η Λούλου»
Μ.Μ.Γ : Για να είμαι ειλικρινής όταν προτοέπιασα στα χέρια μου το βιβλίο μου δεν πίστευα στην αρχή ότι είναι κάτι δικό μου. Παρατηρώντας το εξώφυλλο, τα ονόματα των δύο πρωταγωνιστριών γραμμένα με χρυσά γράμματα, με πήγαν πίσω στα δειλά δειλά στα πρώτα μου βήματα πίσω στο δημοτικό που έγραφα τις σκέψεις μου σε φύλλα χαρτιού τα βράδια. Εκπληρώθηκε ένα παιδικό μου όνειρο κάτι το μαγικό για εμένα και τελικά ας πιστέψουμε στην μαγεία. Σας ευχαριστώ πολύ και πάλι!
Ειρήνη Ντάλα- Φιλόλογος