Θέση πάνω στο κρίσιμο ζήτημα που προέκυψε στη τοπική κοινωνία, με το ξήλωμα της βρύσης στην Ασκληπιού και την αντικατάσταση της με το γλυπτό «Ομπρέλες» του Ζογγολόπουλου, παίρνει ο Δημοτικός Σύμβουλος της αντιπολίτευσης στο Δήμο Τρικκαίων Στέφανος Βαβύλης.
Στην σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει:
Είναι ξεκάθαρο ότι το έργο του Ζογγολόπουλου πρόκειται να προσδώσει μεγάλη πρόσθετη πολιτισμική αξία στην πόλη. Εν τούτοις προκύπτουν τα εξής δύο ζητήματα.
Αρχικά δεν είναι δυνατόν να υποκύπτουμε ως Δήμος Τρικκαίων σε οποιοδήποτε εκβιασμό ακόμα και για ένα έργο τέτοιου βεληνεκούς. Εμείς γνωρίζουμε καλύτερα από όλους την αρχιτεκτονική της πόλης μας και μόνο ο ίδιος ο Δήμος Τρικκαίων και οι πολίτες της περιοχής, μπορούν να κρίνουν το περιβάλλον στο οποίο θα είναι πιο ταιριαστό ένα τέτοιο έργο. Υπάρχουν πολλά σημεία, στα οποία θα μπορούσε να τοποθετηθεί το εν λόγω έργο. Το γεγονός ότι οι διαχειριστές του έργου θέτουν ως δίλημμα το ή σε εκείνο το σημείο ή πουθενά, μονάχα σαν εκβιασμό μπορώ να το λάβω και σίγουρα δεν αποτελεί κριτήριο και λογική λειτουργίας τόσο του δήμου μας όσο και εν γένει της ανεξάρτητης τοπικής αυτοδιοίκησης.
Ειδικά σε μία περίοδο, κατά την οποία πραγματοποιούνται διάφορα έργα, είναι κρίσιμο να μπορέσουμε να προστατέψουμε τα σημεία εκείνα και τα μνημεία εκείνα που είναι συνδεδεμένα με τη συναισθηματική μας μνήμη. Μπορεί η εν λόγω βρύση να μην ήταν μνημείο ή ορόσημο, αλλά σίγουρα όλοι μας έχουμε συνδεδεμένες αναμνήσεις με το σημείο. Η συναισθηματική μνήμη διαφορετικών γενεών διαμορφώνει τμήμα της παράδοσης μας. Η ανανέωση και ανάδειξη του τόπου μας δεν έχουν ως προαπαιτούμενο την καταστροφή και την φοινικιακή αναγέννηση από τις στάχτες. Απαιτείται η εναρμονισμένη συνύπαρξη του παραδοσιακού με το σύγχρονο τοπίο. Να δημιουργήσουμε λοιπόν ένα κράμα παράδοσης και ανανέωσης. Επ’ ουδενί όμως σε αυτή τη σκέψη δεν χωρούν εκβιασμοί. Με τη σύμφωνη γνώμη λοιπόν του δημοτικού συμβουλίου θα έπρεπε πρώτον να αντιπροτείνουμε ένα διαφορετικό σημείο (ενδεχομένως στην πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως) για την τοποθέτηση του γλυπτού, στο οποίο θα εντάσσεται πιο φυσικά, και δεύτερον τη δρομολόγηση έργων για τη βελτίωση τις μέχρι σήμερα εγκατεστημένης βρύσης που αποτελούσε ορόσημο στη συναισθηματική μνήμη των πολιτών μας, στη συναισθηματική μνήμη ολόκληρων γενεών.