Στην αγορά μπορεί να μην έχουν αρχίσει ακόμη οι δημόσιες κραυγές ανησυχίας, όμως στο παρασκήνιο ο μεγαλύτερος φόβος δεν είναι αποκλειστικά η γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή. Είναι το ενδεχόμενο κάποιοι επιτήδειοι να σπεύσουν να «παίξουν» κερδοσκοπικά παιχνίδια, αξιοποιώντας την ανάφλεξη ως πρόσχημα για ανατιμήσεις που δεν θα δικαιολογούνται από τα πραγματικά δεδομένα.
Η εμπειρία άλλωστε έχει δείξει ότι σε περιόδους διεθνούς αστάθειας, η αγορά συχνά αντιδρά όχι μόνο με βάση την πραγματικότητα αλλά και με βάση την προσδοκία – ή την καλλιέργεια φόβου. Και εκεί ακριβώς ελλοχεύει ο κίνδυνος: να στηθούν κινήσεις προληπτικής ακρίβειας, πριν καν υπάρξει ουσιαστική διαταραχή στην προσφορά.
Την ίδια στιγμή, αναλυτές της ενεργειακής αγοράς επιμένουν να κρατούν χαμηλούς τόνους. Υπογραμμίζουν ότι όσο η τιμή του πετρελαίου παραμένει κάτω από τα 80 δολάρια το βαρέλι, δεν προκύπτει αντικειμενική αιτία για σοβαρές αυξήσεις σε καύσιμα και συναφείς τιμές. Με άλλα λόγια, το περιθώριο για πραγματική πίεση στο κόστος δεν είναι ακόμη εκεί — εκτός αν κάποιοι επιχειρήσουν να το δημιουργήσουν τεχνητά.
Έτσι, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η πορεία της κρίσης στη Μέση Ανατολή, αλλά και το κατά πόσο η εγχώρια αγορά θα αντέξει στον πειρασμό της «προληπτικής» ακρίβειας. Διότι πολλές φορές, οι μεγαλύτερες αυξήσεις δεν γεννιούνται στα πεδία των συγκρούσεων, αλλά στα γραφεία όσων βλέπουν ευκαιρία μέσα στην αβεβαιότητα.
topontiki.gr