Το σκάνδαλο Γκιλφόιλ συνεχίζει να απασχολεί την Ελληνική κοινή γνώμη και πολύ ορθά. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που προσπαθούν να το υποβαθμίσουν φέρνοντας το σαν δεύτερη είδηση, επαναφέροντας στο προσκήνιο θέματα όπως ο Θάνατος του Γ. Μαζωνάκη. Και αυτό το θέμα βέβαια είναι πολύ σημαντικό αλλά ωχριά σε σημαντικότητα μπροστά στην σχέση μας, σήμερα, με τον μεγαλύτερο και ισχυρότερο σύμμαχο μας, τις ΗΠΑ. Ακριβώς όμως εκεί είναι και η ουσία του σκανδάλου Γκιλφόιλ του Gilfoylegate όπως θα το ονομαζόταν στις ΗΠΑ. Ας μην έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι δεν πρόκειται για σκάνδαλο αφού διαθέτει όλες τις πτυχές απαραίτητες πτυχές για κάτι τέτοιο: Χρηματισμό πολίτικων παραγόντων, διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας για ιδίων όφελος είναι μονάχα τρείς από αυτές.
Πρώτα από όλα ομως, ας δούμε όμως ποια είναι ακριβώς η κυρία αυτή, η Κυρία Γκλιφοίλ, πράγμα που θα μας επιτρέψει να κατανοήσουμε καλύτερα ποια συμφέροντα εξυπηρετεί, καθώς το εύρος του σκανδάλου. Η κυρία Γκιλφόιλ λοιπόν είναι γέννημα θρέμμα του Σαν Φρανσίσκο. Ο Πατέρας της Τόνι Γκιλφόϊλ ήταν Ιρλανδός μετανάστης και ήταν μέχρι το τέλος της ζωής κυρίως σύμβουλος του τότε δήμαρχου του Σαν Φρανσίσκο και πρώτου συζύγου της κόρης του, Γκάβιν Νιούσομ. Ο Νιούσομ ανήκει στους Δημοκρατικούς, είναι σήμερα Κυβερνήτης της Καλιφόρνια, ενώ είναι πολλοί αυτοί που λένε ότι στις επόμενες Αμερικανικές προεδρικές εκλογές θα είναι αυτός που θα λάβει το χρίσμα των δημοκρατικών για την Προεδρία των ΗΠΑ. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αντικυβερνήτης της Καλιφόρνια και στενή συνεργάτης του Νιούσομ είναι η Ελληνοαμερικανίδα Ελένη Κουναλάκις.
Μετά από μια σύντομη καριέρα σαν εισαγγελέας, και αφού ήρθε σε έντονη δημόσια αντιπαράθεση με την Κάμαλα Χάρις, το 2006 η κυρία Γκιλφοιλ επέλεξε να μετακινηθεί από το Σαν Φρανσίσκο στην Νέα Υόρκη και να γίνει παρουσιάστρια σε εκπομπή. Λίγο αργότερα ήρθε το συμβόλαιο με το Fox News που σηματοδοτεί την οριστική μεταστροφή της στο ρεπουμπλικανικό κόμμα και σύντομα στο ακραία συντηρητικό κομμάτι του, το MAGA. Ο Νιούσομ δήλωσε πρόσφατα ότι, μετα τον χωρισμο τους το 2008, η Γκιλφόιλ τράβηξε τελείως διαφορετικό δρόμο από εκείνον, σε σημείο που σήμερα ο ίδιος να λέει ότι δεν έχει ουσιαστικά καμμιά επαφή μαζί της.
Η δραστηριότητα της σαν εκπρόσωπος ακραίων ρεπουμπλικανικών απόψεων είναι γνωστές. Σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως δημοσιογράφος. Ο πιο σωστός χαρακτηρισμός που μπορεί να της αποδοθεί είναι τηλεπερσόνα, τηλεοπτικός πολιτικός «σανός» που θα έλεγαν πολλοί, μιας και ο χαρακτηρισμός «μαϊντανός» θα την υπερεκτιμούσε. Η συγκεκριμένη κυρία λοιπόν καταφέρε μέσα από ένα συνδυασμό ακραίων πολίτικων θέσεων, ρητορικής και πρακτικών κοινωνικής αναρρίχησης να γίνει μια πραγματική «Πριγκίπισσα» των MAGA.
Την ποιότητα της πολιτικής ταυτότητας μπορεί κανείς να την αντιληφθεί όταν κατά την διάρκεια της Ελληνικής κρίσης χρέους (που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ), η ίδια έβριζε τους Έλληνες με χυδαίους χαρακτηρισμούς, παρομοιάζοντας μας με «σκυλιά που κατούρησαν στο χαλί και κανείς δεν τα τιμωρεί». Ήταν ρητορική ανάλογη της Γερμανική Bild σχεδιασμένη έτσι ώστε να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον μας. Στον αντίποδα, οι δημοκρατικοί έφεραν τα πάνω κάτω έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της Ελλάδας, πρώτα από όλα με τις προσωπικές παραβάσεις του τότε προέδρου Ομπάμα, έτσι ώστε να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις του Βαυαρικού CSU και των Γερμανών Ordoliberals. Έπειτα με την συνεχή μεσολάβηση του τότε Αμερικανού Υπουργού οικονομικών Timothy Geigner ακριβώς προς την ίδια κατεύθυνση. Η χυδαιότητα λοιπόν της Γκιλφοιλ απέναντι στους Έλληνες είχε να κάνει ότι με την ρητορική της επιχειρούσε να αντιπολιτευτεί τον τότε Αμερικανό πρόεδρο βάζοντας στο στόχαστρο τους Έλληνες και την Ελλάδα. Αυτή όμως η πρακτική όμως είναι βαθύτατα προβληματική και πολιτικά ανήθικη.
Σε κάθε περίπτωση έπειτα από μια σειρά σχέσεων, έντονης κοινωνικής αναρρίχησης, αλλά και έπειτα από ένα αρραβώνα που η ίδια ανακοίνωσε, αλλά ο Αρραβωνιαστικός, Ντόναλντ Τραμπ ο νεότερος, ποτέ δεν επιβεβαίωσε, βρέθηκε να παίρνει το χρίσμα της πρέσβειρας στην Ελλάδα. Θα περίμενε κανείς σε ένα σημαντικό πόστο όπως αυτό της πρεσβείας στην Αθήνα, ο πρέσβης να είναι ένας πολύ έμπειρος διπλωμάτης. Αυτό παραλίγο να γίνει, αφού για πρέσβης προοριζόταν ο πολύπειρος και γοργά ανερχόμενος Τζος Χακ ο οποίος τελικά ανέλαβε αναπληρωτής πρέσβης. Μετά την αποχώρηση της Γκιλφοίλ ανέλαβε προσωρινός Πρέσβης, ενώ σύντομα αναμένεται να πάρει το επίσημο χρίσμα της θέσης.
Αυτό όμως που έγινε με την περίπτωση της Γκιλφόιλ είναι το καπέλωμα τις Αμερικανικής επίσημης διπλωματίας από το MAGA. Ήταν η κομματικοποίηση και οικειοποίηση μιας εξαιρετικά σημαντικής θέσης της Αμερικανικής διπλωματίας και της Αμερικανικής κυβέρνησης. Η Γκιλφόιλ λοιπόν δεν ήρθε σαν πρέσβειρα των ΗΠΑ αλλά σαν πρέσβειρα του MAGA. Δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των ΗΠΑ για να ψάξει να βρει μια γραμμή συμπόρευσης με την σύμμαχο Ελλάδα, αλλά ήρθε για να επιβάλλει τα συμφέροντα του MAGA απέναντι σε μια υποτελή Ελλάδα.
Λαμβάνοντας υπόψη το τελευταίο θα πρέπει να δούμε πολύ προσεκτικά ποιοι είναι αυτοί που έτρεξαν να την επισκεφτούν και φωτογραφηθούν μαζί της, πέραν των υπηρεσιακών υποχρεώσεων τους, εκτρεπόμενοι του χαρτοφυλακίου τους, επιδεικνύοντας έλλειψη εθνικής αξιοπρεπείας αλλά και συνάμα μεγάλης προθυμίας να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του MAGA στην περιοχή με αντάλλαγμα βέβαια την ευμένεια των τελευταίων, έτσι ώστε να έχουν διαρκή πρόσβαση στην εξουσία.
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι το τέλος της Κυριαρχίας του MAGA πλησιάζει και μάλιστα πολύ γρήγορα. Αυτό αναμένεται να γίνει στις μεσοπρόθεσμές Αμερικανικές εκλογές, σε λιγότερο από ένα μήνα από τώρα. Εκτιμάται πως ο έλεγχος του Κογκρέσου αλλά και της Γερουσίας θα περάσουν στα χέρια των Δημοκρατικών. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι το Κογκρέσο θα ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς με 30 ως 40 έδρες διαφορά, ενώ στην Γερουσία οι έδρες θα είναι 54 για τους Δημοκρατικούς και 46 για τους Ρεπουμπλικάνους.
Ευελπιστούμε λοιπόν για την επαναφορά του αμερικανικού διπλωματικού μηχανισμού στην χώρα μας στην βέλτιστη του κατάσταση και όχι όπως τον κατάντησαν οι κοσμικές «κυρίες». Η βελτιστοποίηση της κατάστασης όμως, θα απαιτούσε να μην επανεκλέγουν οι «πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν τη διαφθορά», Έλληνες «πολιτικοί», και επιπλέον αυτοί που θα εκλέγουν να μπορούν να κοιτάξουν τους Αμερικάνους στα μάτια, σαν σύμμαχοι και όχι σαν υποτελείς.
Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω Κάτι τελευταίο. Αυτές τις μέρες έληξαν οι θητείες του Ιάπωνα πρέσβη και του αναπληρωτή πρέσβη στην χώρα μας. Οι δύο τους αποχαιρέτησαν τον Ελληνικό λαό μέσω του Instagram μιλώντας άπταιστα Ελληνικά. Μάλιστα ο Πρέσβης διάλεξε να απαγγείλει στίχους από το Ποίημα του Καβάφη «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον».
Συγκρίνοντας την αποχώρηση του με αυτή της κυρίας Γκιλφόιλ, που έφυγε στην κυριολεξία νύχτα και χωρίς καν να αποχαιρετήσει, γίνεται ξεκάθαρη η διαφορά μεταξύ της ποιότητας της πολιτικής που προέρχεται εκ της διανόησης, του πολιτικού λόγου και της πολιτικής σκέψης και με αυτή που προέρχεται από την κοινωνική αναρρίχηση και το lifestyle. Αυτή η διαφορά είναι κάτι που θα συζητηθεί εκτενέστερα και πιο αναλυτικά, με το κατάλληλο έναυσμα, σε επόμενο άρθρο.