Και το όνομα αυτού, «ΕΛΑΣ». Το όνομα του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα είναι εξόχως προβληματικό και υποδεικνύει τις τεράστιες ασυνέπειες της ρητορικής και των συμβολισμών αυτής της πτέρυγας της Αριστεράς με την πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες πολίτες. Ας δούμε το γιατί.
Το ίδιο το όνομα αναγάγει στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στην αριστερή πτέρυγα της εθνικής αντίστασης. Αυτός ο συμβολικός συνειρμός του ονόματος είναι από μόνος του εξαιρετικά διχαστικός, καθώς παραπέμπει την περίοδο της τριπλής κατοχής όπου, η Ελλάδα ήταν εξαιρετικά διχασμένη και πολωμένη. Το αποτέλεσμα αυτού του διχασμού ήταν ο «Μικρός εμφύλιος» που άρχισε το Φθινόπωρο του 43 και τελείωσε στις αρχές του 44, για να ακολουθήσουν αργότερα τα Δεκεμβριανά και τελικά ο Εμφύλιος. Εκτός λοιπόν και αν ο κύριος Τσίπρας έχει σκοπό να οδηγήσει την Ελλάδα σε νέο εμφύλιο τότε το όνομα είναι τελείως άκυρο.
Σε κάθε περίπτωση η επιλογή ενός ονόματος που παραπέμπει σε τέτοιους συνειρμούς, δείχνει ότι ο κύριος Τσίπρας δεν γνωρίζει την Ιστορία αυτού το τόπου. Προσωπικά θεωρώ εξαιρετικά απαραίτητο για κάποιον αρχηγό κόμματος με κυβερνητικές βλέψεις να γνωρίζει την Ιστορία του λαού που θέλει να κυβερνήσει. Να ξέρει πολύ καλά που πονά ο τόπος του και ποιοι είναι πραγματικά οι άνθρωποι του.
Πέραν όσων ανέφερα παραπάνω ο Κυρίος Τσίπρας θα πρέπει πολύ καλά να γνωρίζει ότι όταν κάποιος έχει στόχο την διακυβέρνηση της χώρας τότε θα πρέπει να κυβερνήσει όλους τους Έλληνες και όχι μονάχα αυτούς στους οποίους έχει ταξική επιρροή.
Συνεχίζοντας, υπάρχει και κάτι άλλο πολύ σημαντικό: Οι Έλληνες πολίτες καταψήφισαν τον κύριο Τσίπρα. Σε ένα αδικαιολόγητα μεγάλο χρονικό διάστημα μετά από την ήττα του παραιτήθηκε. Η αριστερά τότε πολυδιασπάστηκε σε πολλά μεσαία και μικρά κόμματα δείχνοντας ότι είναι παντελώς ανίκανη να παράγει πολιτική και τα στελέχη της τελικά αναλίσκονται σε μικροκομματικά παιχνίδια και εγωισμούς.
Το ότι αυτή η πτέρυγα της αριστεράς είναι ανίκανη να παράγει πολιτική και ουσιαστικές προτάσεις το φαίνεται από την επταετία που βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία στην εξουσία, οπού δεν υπήρξε καμία απολύτως βιώσιμη πρόταση για την βελτίωση της ζωής των πολιτών. Αντίθετα αρκέστηκε μονάχα στο να φουσκώνει την οργή των πολιτών για τα σκάνδαλα της σημερινής κυβέρνησης, επιδεικνύοντας παθητική στάση και επενδύοντας στη πολιτική του «ώριμου φρούτου».
Θα είναι μεγάλο λάθος αν κάποιος θεωρήσει ότι η πολιτική ανανέωση της συγκεκριμένης παράταξης είναι μηδαμινή. Είναι μάλλον αρνητική αφού αποτυγχάνει να παρουσιάζει νέα στελέχη και από την άλλη έχει χάσει και μεγάλο μέρος των παλιών. Ελλείψει προτάσεων δε, επιχειρείται ένας εντυπωσιασμός των πολιτών χρησιμοποιώντας την δημοσιότητα επωνύμων Ελλήνων, αλλά χωρίς ουσιαστικό πολιτικό λόγο, παρά μόνο αυτόν της αντίδρασης εναντίον του κατεστημένου. Στην τελική αυτό που πρέπει να κάνει ένα πολιτικό κόμμα είναι να παράγει πολιτική και όχι να σχεδιάζει παραστάσεις επί σκηνής, επωνύμων.
Η φράση «Κυβερνώσα Αριστερά» είναι ίσως από τα πιο σύντομα ανέκδοτα που μπορεί να πει κανείς, και αυτό γιατί εκείνη την περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε με ένα ακραία συντηρητικό κόμμα , επειδή δεν υλοποίησε καμία από τις προτάσεις του, αλλά και τελικά έκανε ότι του επέβαλλαν από την Ευρώπη, επιτυγχάνοντας κατά την διαδρομή πολλά τραγελαφικά και προκαλώντας ένα συναίσθημα έντονης πολιτικής χαρμολύπης σε ολόκληρο τον Ελληνικό λαό.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι η αριστερά του κυρίου Τσίπρα και των συνοδοιπόρων του όχι μόνο δεν μπόρεσε να παράγει πολιτική παρά μόνο να διεγείρει συνθήματα αντίδρασης, πόλωσης και διχασμού μαζί με ανουσίους πολίτικους συμβολισμούς.
Τελικά, παρά τα ποσοστά που έδειξαν οι δημοσκοπήσεις, κατά την εγκαίνια εκδήλωση του κόμματος, αποτυγχάνει να δημιουργήσει μια πειστική κυβερνητική προοπτική αφού δεν έχει προτάσεις, ενώ ανακυκλώνει παλιά και φθαρμένα στελέχη.
Μηχανικός Μελος του ΤΕΕ
B.Eng (Hons) Manufacturing with management
M.Sc in Competitive Manufacturing