Ζούμε σε μια εποχή όπου η πολιτική συζήτηση συχνά κυριαρχείται από την ένταση, τις εύκολες καταγγελίες και την αναζήτηση εντυπώσεων. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δώσει φωνή σε όλους, κάτι βαθιά δημοκρατικό, αλλά πολλές φορές έχουν δημιουργήσει την εντύπωση ότι μεγαλύτερη επιρροή έχει εκείνος που φωνάζει περισσότερο. Όμως οι κοινωνίες δεν προχωρούν με συνθήματα. Προχωρούν με ιδέες, σχέδιο, δουλειά και ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν ευθύνη.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια νέα γενιά πολιτών που δεν θα περιορίζεται στην κριτική, αλλά θα επιλέγει τη συμμετοχή. Νέους που θα δημιουργούν, θα επιχειρούν, θα καινοτομούν, θα προσφέρουν στον τόπο τους και θα διεκδικούν λύσεις. Νέους που δεν θα αντιμετωπίζουν την πολιτική ως πεδίο αντιπαράθεσης, αλλά ως έναν τρόπο να βελτιώσουν την καθημερινότητα γύρω τους.
Τα τελευταία χρόνια ακούμε συχνά ότι οι νέοι έχουν απομακρυνθεί από την πολιτική. Και πράγματι, πολλοί αισθάνονται ότι οι θεσμοί δεν τους εκφράζουν ή ότι η δική τους συμμετοχή δεν μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τα πράγματα. Την ίδια στιγμή, όμως, οι νέοι ενδιαφέρονται περισσότερο από ποτέ για ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή και το μέλλον τους: την εργασία, τη στέγαση, το δημογραφικό, την εκπαίδευση, την τεχνολογία, την κλιματική αλλαγή και κυρίως την προοπτική να μπορούν να ζήσουν και να δημιουργήσουν στον τόπο που αγαπούν.
Αυτό το κενό δεν μπορεί να καλυφθεί μόνο με περισσότερη κριτική. Χρειάζεται συμμετοχή. Από τον φοιτητή που προσπαθεί να ολοκληρώσει τις σπουδές του, τον νέο αγρότη που επενδύει στην παραγωγή, τον εργαζόμενο που προσπαθεί να χτίσει το μέλλον του, τον νέο επιχειρηματία που δημιουργεί θέσεις εργασίας, μέχρι τον εθελοντή που προσφέρει στην κοινωνία. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν κομμάτι της πραγματικής Ελλάδας και έχουν θέση στον δημόσιο διάλογο.
Η πολιτική χρειάζεται περισσότερους ανθρώπους που γνωρίζουν τα προβλήματα επειδή τα ζουν και λιγότερους που τα αντιμετωπίζουν μόνο ως ευκαιρία για επικοινωνιακή αντιπαράθεση. Χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να ακούν, να συνεργάζονται, να προτείνουν και τελικά να παράγουν αποτέλεσμα.
Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο στην περιφέρεια. Στη Θεσσαλία γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει να δοκιμάζεται μια κοινωνία. Οι φυσικές καταστροφές των τελευταίων ετών, οι οικονομικές δυσκολίες και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η τοπική οικονομία ανέδειξαν ταυτόχρονα και κάτι ιδιαίτερα σημαντικό: τη δύναμη των ανθρώπων της περιοχής μας να στέκονται όρθιοι και να προσπαθούν να ξαναχτίσουν τον τόπο τους.
Σε αυτή την προσπάθεια οι νέοι δεν μπορούν να είναι θεατές. Πρέπει να είναι πρωταγωνιστές.
Και τα Τρίκαλα έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα: διαθέτουν ανθρώπους με ιδέες, επιχειρήσεις που καινοτομούν, έναν πρωτογενή τομέα με μεγάλες δυνατότητες, ανθρώπους της επιστήμης και της τεχνολογίας, αλλά και μια κοινωνία που έχει αποδείξει ότι μπορεί να πρωτοπορεί. Η πόλη μας έχει ήδη καταγράψει σημαντικές πρωτοβουλίες στον ψηφιακό μετασχηματισμό και στην αξιοποίηση της τεχνολογίας. Το ζητούμενο σήμερα είναι να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια και να τη μετατρέψουμε σε περισσότερες ευκαιρίες για τους ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και δημιουργούν εδώ.
Γιατί το πραγματικό στοίχημα για τα Τρίκαλα δεν είναι μόνο να είναι μια πόλη που λειτουργεί καλά. Είναι να γίνει ένας τόπος στον οποίο ένας νέος άνθρωπος θα μπορεί να σπουδάσει, να εργαστεί, να επιχειρήσει, να δημιουργήσει οικογένεια και να αισθάνεται ότι το μέλλον του μπορεί να βρίσκεται εδώ.
Η ανανέωση της πολιτικής, όμως, δεν θα έρθει αυτόματα επειδή κάποιοι είναι νέοι σε ηλικία. Δεν είναι κάθε νέος φορέας προόδου, όπως δεν είναι κάθε μεγαλύτερος φορέας συντήρησης. Η πραγματική διαχωριστική γραμμή βρίσκεται αλλού: ανάμεσα σε εκείνους που είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν ευθύνη και σε εκείνους που επιλέγουν να παραμένουν θεατές.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι η νέα γενιά πρέπει να διεκδικήσει έναν πιο ενεργό ρόλο στα κοινά. Όχι επειδή της ανήκει κάποιος ιδιαίτερος τίτλος λόγω ηλικίας, αλλά επειδή έχει γνώσεις, εμπειρίες και διαφορετικές οπτικές που μπορούν να προσθέσουν αξία στη δημόσια ζωή.
Η συμμετοχή στα κοινά δεν είναι προνόμιο των λίγων. Είναι ευθύνη όλων μας. Και δεν εξαντλείται στην ψήφο. Εκφράζεται μέσα από την κοινωνία, την αυτοδιοίκηση, την επιχειρηματικότητα, τον εθελοντισμό, τους συλλόγους, τις οργανώσεις νέων και κάθε χώρο όπου ένας άνθρωπος μπορεί να προσφέρει.
Αν θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε τον τόπο μας, χρειάζεται να δώσουμε περισσότερο χώρο σε ανθρώπους που έχουν διάθεση να εργαστούν, να ακούσουν, να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν. Σε ανθρώπους που δεν βλέπουν την πολιτική ως αυτοσκοπό, αλλά ως εργαλείο προσφοράς.
Η Ελλάδα του αύριο δεν θα χτιστεί από εκείνους που φωνάζουν περισσότερο. Θα χτιστεί από εκείνους που δουλεύουν περισσότερο.
Και πιστεύω βαθιά ότι στα Τρίκαλα υπάρχει μια νέα γενιά που μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό: να μην περιμένει απλώς το μέλλον, αλλά να συμμετέχει στη διαμόρφωσή του.
Γιατί τελικά η πολιτική δεν αλλάζει όταν αλλάζουν μόνο τα πρόσωπα ή τα συνθήματα. Αλλάζει όταν περισσότεροι άνθρωποι αποφασίζουν να συμμετέχουν, να αναλαμβάνουν ευθύνη και να δημιουργούν.
Και αυτή είναι η πολιτική στην οποία αξίζει να δώσουμε χώρο.
Δημήτρης Μπάκος
Πρόεδρος ΟΝΝΕΔ Τρικάλων