Και ξαφνικά ανακαλύψαμε τον «κίνδυνο» από τη διδασκαλεία της «θεωρίας της εξέλιξης» στα ελληνικά σχολεία. Ο πρόεδρος της Νίκης μέσα από ένα αντιεπιστημονικό παραλήρημα αποφαίνεται ότι επιστημονικά καταγόμαστε από τον «Αδάμ και την Εύα». Ασχημονεί και ακροβατεί ακόμη και σε ζητήματα θεολογικού περιεχομένου με αναφορές στους πιθήκους, με καταγωγή της Παναγίας από το ζωικό βασίλειο και άλλα ηχηρά μεν, ευτράπελα και απελέκητα δε. Θυμίζει τις σχολικές αναφορές στο μάθημα της λογικής, επί χούντας «το μπουζούκι είναι όργανον, ο αστυφύλακας είναι όργανον, άρα ο αστυφύλακας είναι μπουζούκι»!
Αλλά ας σοβαρευτούμε. Όταν αναφερόμαστε στη «θεωρία της εξέλιξης» η επιστήμη της βιολογίας μιλά για την επικρατούσα σύμφωνα με τα επιστημονικά πειραματικά δεδομένα, θεωρία, μιλά για την προέλευση και εξέλιξη των ειδών. Αυτό που είναι επίσης σήμερα επιστημονικά αποδεκτό είναι ότι οι γεωλογικοί αιώνες δεν αμφισβητούνται από κανέναν ακόμη και από εκείνους που προσπαθούν να τους χωρέσουν στα στενά μονοπάτια της «Γένεσης». Κλασσικό παράδειγμα αντιεπιστημονικής αντίφασης στη «Γένεση» είναι ότι σύμφωνα με την αφήγησή της τα πτηνά δημιουργήθηκαν πριν από τα ερπετά, ενώ κατά τη γεωλογία είχαν εμφανιστεί νωρίτερα. Άλλη αντιεπιστημονική προσέγγιση τα περί «Δημιουργίας του Κόσμου». Η επικρατούσα θεωρία για τη δημιουργία του κόσμου είναι η θεωρία της «Μεγάλης Έκρηξης – Bing Band». Τα πειραματικά δεδομένα που αντλούμε από τα πειράματα στο CERN, δεν έχουν αναιρέσει τα τελευταία 50 χρόνια, κάτι από τους άξονες της θεωρίας της «Μεγάλης Έκρηξης». Ίσως στον νέο πειραματικό επιταχυντή που θα αναβαθμιστεί μέχρι το 2030, νέοι πειραματικοί επιστήμονες οπαδοί της Νίκης, να βρουν πειραματικά δεδομένα που να ανατρέπουν τη θεωρία. Έως τότε υπομονή κε πρόεδρε της Νίκης.
Τα βασικά και μη ανατρέψιμα: Το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι γενετικά παρόμοιο με του χιμπατζή κατά περίπου 96% έως 98,8%, καθιστώντας τους, τους πλησιέστερους ζωντανούς συγγενείς μας Οι διαφορές, αν και μικρές σε ποσοστό (1,2% – 4%), αφορούν κυρίως αλληλουχίες που δεν κωδικοποιούν πρωτεΐνες, διπλασιασμούς γονιδίων, διαγραφές και αναδιατάξεις τμημάτων DNA, οι οποίες εξηγούν τις μεγάλες διαφορές στη φυσιολογία και συμπεριφορά. Παρά την εντυπωσιακή αυτή ομοιότητα, η διαφορά του 1,2% μεταφράζεται σε περίπου 35 εκατομμύρια γενετικές διαφορές, οι οποίες καθορίζουν τα μοναδικά χαρακτηριστικά του κάθε είδους, όπως επίσης και τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των 8 δις ανθρώπν επί της γης !!!
Η θεωρία της εξέλιξης δεν είναι από τη φύση της αντίθετη στην πίστη, αλλά συχνά παρουσιάζεται έτσι λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων. Για τους ανησυχούντες/σες, αλλά και ερωτώντες θρησκευόμενους : Η πίστη απαντά στο «γιατί υπάρχουμε; ποιο είναι το νόημα; ο φόβος του θανάτου». Η επιστήμη / εξέλιξη απαντά στο «πώς λειτουργεί η φύση, πώς αλλάζουν τα είδη». Πολλές χριστιανικές παραδόσεις επίσης, βλέπουν τη Γένεση συμβολικά, όχι ως επιστημονικό εγχειρίδιο, που εκτίνεται σε 6 «ημέρες» και χωρίς καμιά φυσική διαδικασία, ούτε αποδιώχνεται η «Περί του Θεού ιδέα» , αφού η θεωρία της εξέλιξης αναφέρεται σε μηχανισμό και όχι στον «σπινθήρα» που ξεκίνησαν όλα.
Με τη λογική του «μπουζουκιού» ο κος Νατσιός, θεολόγος και δάσκαλος κατά το βιογραφικό του, αυτοαναιρείται αφού προσεγγίζει τον Αδάμ και την Εύα με κοινότυπους όρους. Στην Ορθοδοξία, ο Αδάμ και η Εύα δεν είναι βιολογικά πρόσωπα, αλλά θεολογικά πρόσωπα. Ο Αδάμ = ο άνθρωπος όπως τον θέλησε ο Θεός: σε σχέση, ελευθερία, αγιότητα. Η Εύα = η κοινωνία, όχι “δεύτερης κατηγορίας”.
Ο Γιώργος Ζούρος στο βιβλίο «Ας συμφιλιωθούμε με τον Δαρβίνο», Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, κάνει κάτι πολύ συγκεκριμένο και αρκετά τολμηρό για τα ελληνικά δεδομένα: προσπαθεί να βγάλει την εξέλιξη από τον πόλεμο πίστης – αθεΐας και να δείξει ότι δεν είναι εχθρός της χριστιανικής πίστης. Κεντρική θέση του Ζούρου: Η θεωρία της εξέλιξης δεν είναι φιλοσοφία ούτε κοσμοθεωρία, αλλά επιστημονικό μοντέλο. Δηλαδή: ο Δαρβίνος δεν απαντά στο αν υπάρχει Θεός, απαντά στο πώς αλλάζουν τα είδη. Διότι στη σκόπιμη «σύγχυση» επιστήμης και θεολογίας πολλοί πιστοί διαβάζουν τη Γένεση σαν βιολογία και πολλοί άθεοι διαβάζουν την εξέλιξη σαν φιλοσοφία ζωής. Με μία φράση, το μήνυμα του Ζούρου είναι: «Δεν χρειάζεται να διαλέξουμε
ανάμεσα στον Χριστό και τον Δαρβίνο. Χρειάζεται να βάλουμε τον καθένα στη θέση του».
Η σκόπιμη παραπληροφόρηση του προέδρου της Νίκης ίσως οφείλεται σε κάτι που αυτός διαβλέπει να έρχεται . Χτυπά τον Δαρβίνο διότι βλέπει τον κίνδυνο να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι Δαρβίνος και Μάρξ. Προφανώς ο Δαρβίνος δεν μπορεί να ήταν μαρξιστής, τουναντίον ο Μαρξ ήταν δαρβινιστής . Βλ. «Ο Μαρξ στην κήπο του Δαρβίνου», εκδ. Utopia, Αθήνα 2019.
Βασίλειος Παππάς – φυσικός – πρώην δ/ντης γυμνασίου.
ΥΓ. Ο Τυφλός Ωρολογοποιός, Richard Dawkins, εκδ. Κάτοπρο, Αθήνα 1994.
Επιστήμη και θρησκεία, John Hedley Brooke, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Ηράκλειο 2008.
Ας συμφιλιωθούμε με τον Δαρβίνο, Λευτέρης Ζούρος, ΠΕΚ, Ηράκλειο 2009.
Ο Μαρξ στον κήπο του Δαρβίνου, Ilona Jerger, Utopia, Αθήνα 2019