Τρία χρόνια μετά τον Daniel, οι πληγές στα χωριά των Τρικάλων παραμένουν ανοιχτές

Τρία χρόνια μετά την καταστροφική κακοκαιρία Daniel, η οποία τον Σεπτέμβριο του 2023 ισοπέδωσε τη Θεσσαλία αφήνοντας πίσω της 17 νεκρούς και ανυπολόγιστες καταστροφές, οι πληγές στα χωριά των Τρικάλων παραμένουν ορθάνοιχτες. Η βιβλική καταστροφή που μετέτρεψε ολόκληρες περιοχές σε απέραντες λίμνες συνεχίζει να καθορίζει την καθημερινότητα των κατοίκων, οι οποίοι παλεύουν ακόμα με τις υλικές και ψυχολογικές συνέπειες της πλημμύρας, με την απειλή της επόμενης νεροποντής να επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια τους.
 
Στα πεδινά του νομού, η εικόνα της ερήμωσης παραμένει εμφανής. Ο Δήμος Τρικκαίων συνεχίζει τις κατεπείγουσες κατεδαφίσεις επικίνδυνων κτισμάτων που κρίθηκαν οριστικά ακατάλληλα, αποτυπώνοντας το μέγεθος της ζημιάς σε μια σειρά από κοινότητες που βρέθηκαν στο επίκεντρο της μανίας του νερού:
 
  • Ιδιαίτερη και βαθιά πληγή αποτελεί ο Δήμος Φαρκαδόνας, ο οποίος υπέστη ίσως το πιο συντριπτικό πλήγμα στον νομό. Η ίδια η κωμόπολη της Φαρκαδόνας, καθώς και γειτονικά χωριά όπως ο Κλοκοτός, κυριολεκτικά «πνίγηκαν» κάτω από χιλιάδες τόνους νερού μετά το σπάσιμο των αναχωμάτων, μετατρέποντας την περιοχή σε μια απέραντη λίμνη όπου οι απεγκλωβισμοί γίνονταν επί μέρες με βάρκες. Τρία χρόνια μετά, η Φαρκαδόνα παλεύει ακόμα με το φάντασμα της ερήμωσης ολόκληρες γειτονιές παραμένουν ακατοίκητες, κατεστραμμένες περιουσίες δεν αποκαταστάθηκαν ποτέ πλήρως, και πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να μετακομίσουν, νιώθοντας «πρόσφυγες στον ίδιο τους τον τόπο».
  • Μεγάλα Καλύβια & Κεραμίδι: Τα χωριά αυτά «λύγισαν» κάτω από τόνους λάσπης, με το νερό να ξεπερνά σε πολλά σημεία τα 1,5 έως 3 μέτρα. Πολλά σπίτια δεν κατοικήθηκαν ποτέ ξανά, ενώ οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με τη γονιμότητα των χωραφιών τους.
  • Παραπόταμος: Το χωριό έζησε ώρες ακραίας αγωνίας όταν έσπασαν τα αναχώματα. Η νύχτα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου 2023 εξελίχθηκε σε θρίλερ, με τις δυνάμεις της ΕΜΑΚ και του στρατού να στήνουν γιγαντιαίες επιχειρήσεις απεγκλωβισμού κατοίκων μέσα στο σκοτάδι.
  • Βαλομάνδρι & Φωτάδα: Μαζί με τη γειτονική Λιλή, το Βαλομάνδρι έλαβε το δραματικό μήνυμα από το 112 για άμεση εκκένωση. Σήμερα, οι αγρότες της περιοχής παλεύουν ακόμα να ορθοποδήσουν, καθώς οι εύφορες εκτάσεις πνίγηκαν από φερτά υλικά. Αντίστοιχα στη Φωτάδα, η εγγύτητα με τις ζώνες απορροής του Πηνειού προκάλεσε βιβλικές καταστροφές σε υπόγεια, ισόγεια κατοικιών, αποθήκες και κτηνοτροφικές μονάδες.
  • Δροσερό & Πηνειάδα: Στο Δροσερό, όπου τα αυτοκίνητα και τα ισόγεια είχαν θαφτεί κάτω από το νερό, τα σημάδια της υγρασίας και της εγκατάλειψης στους τοίχους θυμίζουν καθημερινά την καταστροφή. Στην παραπηνεία περιοχή, οι κάτοικοι περιγράφουν τον Daniel ως τη χειρότερη θεομηνία που γνώρισε ποτέ ο τόπος.
Την ίδια ώρα, ο ορεινός όγκος και τα χωριά του Ασπροποτάμου υπέστησαν τεράστιες καθιζήσεις και κατολισθήσεις. Το οδικό δίκτυο και οι γέφυρες που συνέδεαν τους οικισμούς αυτούς υπέστησαν δομικές ζημιές, με αποτέλεσμα οι αποκαταστάσεις να καθυστερούν και οι κοινότητες να έρχονται συχνά αντιμέτωπες με τον αποκλεισμό κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών.
Παρά τις συνεχιζόμενες παρεμβάσεις για την αποκατάσταση ζημιών και τους καθαρισμούς σε περιοχές όπως η Κρηνίτσα, το Λογγάκι και η Αγία Κυριακή, η ανάγκη για μια ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική θωράκιση παραμένει το κύριο αίτημα των Τρικαλινών. Τρία χρόνια μετά, οι κάτοικοι επισημαίνουν ότι οι τοπικές παρεμβάσεις δεν αρκούν αν δεν ολοκληρωθούν μεγάλης κλίμακας, μόνιμα αντιπλημμυρικά έργα που θα εγγυώνται ότι δεν θα ξαναζήσουν ποτέ τον ίδιο εφιάλτη.