Στο κέντρο διασκέδασης του Κραν Μοντανά υπήρχε μία σκάλα εξόδου για εκατοντάδες παιδιά. Όταν εκδηλώθηκε η πυρκαγιά, ο συνωστισμός ήταν αναπόφευκτος με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα για τη ζωή δεκάδων αδικοχαμένων παιδιών.
Μήπως όμως το ίδιο πρόβλημα έχουμε και σε πολλά ελληνικά σχολεία; Δεν έχω στατιστικά στοιχεία, θα διηγηθώ όμως την εμπειρία μου στο 1ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, διότι καταδεικνύει πόσο δύσκολο είναι να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται τα αυτονόητα και στη χώρα μας. Ακόμη εκτιμώ ότι μπορεί να είναι χρήσιμη για κάθε Διευθυντή σχολείου που έχει το ίδιο πρόβλημα κλιμακοστασίων στο σχολείο του και που ενστερνίζεται τους στίχους του Κ. Καβάφη «την εργασία μου την προσέχω και την αγαπώ».
Στο 1ο Λύκειο Τρικάλων εκτός από μία αίθουσα όλες οι άλλες βρίσκονται στον όροφο. Για εκατοντάδες μαθητές υπήρχε μόνο μία σκάλα και μάλιστα αρκετά στενή για σχολείο, που έπρεπε να έχει και δεύτερη! Με ποια λογική βέβαια συντάχθηκε η αρχιτεκτονική μελέτη και για ποιο λόγο εγκρίθηκε είναι ανερμήνευτο.
Επειδή το του Οιδίποδος «ΕΚΝΙΖΕ Μ’ ΑΕΙ ΤΟΥΘ΄», δηλαδή εν προκειμένω η ασφάλεια των μαθητών, απευθύνθηκα στον Δήμο Τρικκαίων, διότι η ιδιοκτησία των σχολικών κτιρίων ανήκει στους Δήμους. Δήλωσαν αναρμόδιοι και «ένιψαν τας χείρας». Κατέφυγα στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων, δήλωσαν και αυτοί αναρμόδιοι και είπαν «απελθέτω απ΄ εμού» η δαπάνη. Ένιωσα ότι οι δύο προηγούμενοι με αντιμετώπιζαν σαν ονειροπαρμένο. Μόνο που δεν με παρέπεμψαν στους στίχους του Δ. Σολωμού «Αλαφρωΐσκετε καλέ για πες απόψε τ΄ είδες»!
Επισκέφθηκα τον Νομάρχη Τρικάλων κ. Βλαχογιάννη Ηλία, διότι είχα πληροφορίες ότι διαθέτει κοινή λογική και αποτελεσματικότητα, προσόντα που δεν κυκλοφορούν σε επάρκεια στη χώρα μας. Κατ΄αρχάς δήλωσε αναρμόδιος, διότι η Νομαρχία δεν έχει αρμοδιότητα, όπως και δεν είχε, για την υποδομή των σχολικών κτιρίων. Απελπισμένος του λέγω : «Υπόσχομαι ότι από τις 11 Σεπτέμβρη, που αρχίζει το διδακτικό έτος, και στη συνέχεια κάθε μέρα θα έρχομαι με τους μαθητές μου, κρατώντας ο ίδιος μια ντουντούκα, και θα απαιτούμε διαπλάτυνση της σκάλας». Μου απάντησε χαριτολογώντας «Μ΄αρέσει που έχεις και τσαμπουκά, κ. Διευθυντά».
Στη συνέχεια, αν και αναρμόδιος, «σαν έτοιμος από καιρό» (Κ. Καβάφης) με ρώτησε σοβαρά «πόσο κοστίζει η ανακατασκευή της σκάλας». Τριάντα χιλιάδες ευρώ του απάντησα. Κάλεσε τον αείμνηστο Διευθυντή Προγραμματισμού γεωπόνο Βασίλη Χαρίση, που πρότεινε τρόπο χρηματοδότησης, και μέσα σε πέντε λεπτά λύθηκε ο γόρδιος δεσμός της αναγκαίας σκάλας, η οποία έλαβε σχεδόν κανονικό πλάτος.
Παρά όμως την εξασφαλισμένη χρηματοδότηση πέρασαν δύο καλοκαίρια και το έργο δεν είχε αρχίσει. Επιτέλους στις 20 Αυγούστου του δεύτερου καλοκαιριού εγκαθίσταται ο εργολάβος, αλλά δυστυχώς αυθημερόν του λένε να σταματήσει. Μου τηλεφωνεί και του λέγω «γκρέμισε, σε παρακαλώ, δύο σκαλοπάτια της σκάλας που οδηγεί στον όροφο και φύγε. Οι αρμόδιες υπηρεσίες θα αναγκαστούν να υλοποιήσουν το έργο, διότι δεν θα μπορεί να λειτουργήσει το σχολείο». Το έκανε και μπράβο του.
Αλλά και μετά την ανακατασκευή του κλιμακοστασίου, και αφού είχα αποχωρήσει από το σχολείο, ραδιούργοι εκπαιδευτικοί μέλη του συλλόγου διδασκόντων αλλά και όχι μόνο, που ραδιουργούσαν να μην ανακατασκευαστεί η σκάλα, πήγαν στην Διεύθυνση τεχνικών υπηρεσιών της Νομαρχίας και έθεσαν θέμα στατικής επάρκειας του κλιμακοστασίου με το θράσος του αδαούς και του πάθους που έτρεφαν εναντίον του διευθυντού του σχολείου τους. Έλαβαν βέβαια κατάλληλη αυστηρή απάντηση από την Διευθύντρια κυρία Έφη Καραγιάννη και αποχώρησαν με κατεβασμένα τα αυτιά. Κατάφεραν όμως να αφαιρέσει η Διευθύντριά τους μια πινακίδα που πληροφορούσε ότι το κλιμακοστάσιο ανακατασκευάστηκε επί Νομαρχίας Ηλία Βλαχογιάννη!!!
Μήπως όμως και σήμερα υπάρχει θέμα απόλυτης ασφάλειας των μαθητών του 1ου Λυκείου σε περίπτωση σεισμού και του συνακόλουθου πανικού; ΟΧΙ!!! Η κατάσταση μόνο βελτιώθηκε. Απαιτείται να ξεπεραστούν οι οποιεσδήποτε τεχνικές δυσκολίες και να κατασκευαστεί και δεύτερη σκάλα εσωτερικά ή εξωτερικά.
Ελπίζω ο Σύλλογος Διδασκόντων και ο Δήμος Τρικκαίων, στον οποίο ανήκουν οι κτιριακές υποδομές των σχολείων, να ενδιαφερθούν, για να μην έχουμε, ό μη γένοιτο, τα ίδια ή και χειρότερα από ό,τι συνέβη στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας.
Αθανάσιος Νάστας
Πρώην Διευθυντής 1ου Γενικού Λυκείου Τρικάλων