Υπάρχουν πολιτικές μετακινήσεις. Υπάρχουν αναθεωρήσεις. Υπάρχουν ακόμη και θεαματικές κωλοτούμπες.
Αυτό που δύσκολα εξηγείται, όμως, είναι η πολιτική αμνησία.
Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί σήμερα να παρουσιάσει μια νέα εκδοχή του εαυτού του: πιο ώριμη, πιο θεσμική, πιο «ρεαλιστική», ένας πολιτικός που δήθεν πήρε τα μαθήματά του από το 2015 και επανέρχεται για να μιλήσει για το μέλλον.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: το παρελθόν δεν διαγράφεται επειδή άλλαξε το αφήγημα.
Κάποτε ο Τσίπρας κατήγγελλε με πάθος τους «ολιγάρχες». Μιλούσε για τα «συμφέροντα» και δήλωνε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γίνει «μπροστινός» κανενός.
Για τον Βαγγέλη Μαρινάκη είχε χρησιμοποιήσει εξαιρετικά βαρείς χαρακτηρισμούς. Είχε μιλήσει για «υπόδικο», είχε καταγγείλει την επιρροή του στα ΜΜΕ και είχε δηλώσει από τη Βουλή:
«Δεν ανέβηκα ποτέ στο σκάφος του Μαρινάκη».
Σήμερα, όμως, ο ίδιος άνθρωπος βρίσκει ένα από τα ισχυρότερα μέσα του ομίλου Μαρινάκη ως προνομιακό βήμα για να παρουσιάσει τη νέα πολιτική του ταυτότητα.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό παράδοξο.
Γιατί ο άνθρωπος που τότε ήταν, σύμφωνα με τον Μαρινάκη, επικεφαλής μιας κυβέρνησης που έμοιαζε με «χούντα», που κατηγορούνταν δημοσίως για ψέματα και που παρουσιαζόταν ως «επικίνδυνος για τον τόπο», σήμερα φαίνεται να έχει γίνει αρκετά… αποδεκτός ώστε να του ανοίγουν διάπλατα οι πόρτες.
Τι άλλαξε άραγε;
Ο Τσίπρας;
Ο Μαρινάκης;
Ή απλώς οι ανάγκες της πολιτικής συγκυρίας;
Και επειδή ο κ. Τσίπρας θέλει να μας μιλήσει για το τι έμαθε από το 2015, ας ξεκινήσει από τα στοιχειώδη:
Να εξηγήσει τι έγινε με όλα όσα υποσχέθηκε.
Να εξηγήσει τις αντιφάσεις του.
Να αναλάβει την ευθύνη για τις επιλογές του.
Και, κυρίως, να εξηγήσει πώς γίνεται οι χθεσινοί «ολιγάρχες» να μετατρέπονται σήμερα σε τόσο βολικούς συνομιλητές.
Γιατί η αλλαγή απόψεων είναι δικαίωμα.
Η αλλαγή αρχών ανάλογα με το ακροατήριο είναι άλλο πράγμα.
Και τελικά υπάρχει μια ειρωνεία που δύσκολα περνά απαρατήρητη:
Ο Τσίπρας θέλει να μας πείσει ότι άλλαξε.
Ο Μαρινάκης θέλει να μας πείσει ότι άλλαξε.
Και οι δύο, όμως, έχουν ένα κοινό πρόβλημα:
Εμείς θυμόμαστε τι έλεγαν παλιά.
Και η πολιτική δεν είναι Photoshop.
Μπορείς να αλλάξεις αφήγημα, μπορείς να αλλάξεις ύφος, μπορείς να αλλάξεις συμμάχους.
Το παρελθόν, όμως, δεν αλλάζει.
Ο Θανάσης Γκέκας είναι λογιστής-φοροτεχνικός