Δεν είναι μια εύχρηστη λέξη στα γραφόμενα, περιγράφει όμως την σύγχρονη αναισθησία στα γεγονότα και στην πλήρη κατάρρευση του ανθρώπινου πολιτισμού.
Μεταφέρω από το επισυναπτόμενο άρθρο:
«Κάποιοι λένε ότι η Κούβα θα αντέξει, αλλά το θέμα είναι ότι υπάρχει κάτι πιο τραγικό από τον ίδιο τον πόλεμο, που είναι η σταδιακή κατάρρευση του τελευταίου κομμουνιστικού οχυρού στον κόσμο με έναν τρόπο σχεδόν ανεπαίσθητο σε όλο τον πλανήτη».
Δεν είναι το θέμα του προβληματισμού αν είναι το τελευταίο κομμουνιστικό οχυρό-που δεν είναι- αλλά το ότι ένας λαός που επέλεξε αυτό που επέλεξε, κακώς ή κακώς- οδηγείται από έναν εκ των ισχυρών του πλανήτη στην εξαθλίωση, «ανεπαισθήτως» χωρίς αυτό το θέατρο που λέγεται ΟΗΕ, χωρίς η μαμά Ρωσία, χωρίς το άλλο ισχυρό οχυρό του κομμουνισμού-μην μου πείτε ότι δεν έχει ισχυρή κεντρική κομμουνιστική διακυβέρνηση γιατί θα κάνετε λάθος-η Κίνα να ενδιαφέρονται.
«Ανεπαισθήτως» δηλαδή.
Αλήθεια, τι «σκληρή που είναι η ζωή»;
Πρέπει όμως να απαντηθεί ένα επουράνιο ερώτημα:
«Αφού υπάρχει θεός, δεν πρέπει τουλάχιστον να είναι δίκαιη;»
Γι΄αυτό, μετά την εποχή της δημιουργίας του ανθρώπινου πολιτισμού στη αρχαία Ελλάδα, μετά την δεύτερη περίοδο πολιτισμικής δράσης , την αναγέννηση, μετά την ειρηνική και δημιουργική «παρένθεση» μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο, θα έρθει στην τέταρτη περίοδο του ανθρώπινου πολιτισμού, η δικαιοσύνη, η «νέμεσις και η τίσις» η τιμωρία δηλαδή.
Ο Θανάσης Ευαγγελόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός, ελεύθερος επαγγελματίας και πρώην Αντιδήμαρχος Δήμου Τρικκαίων