Η επίσκεψη των παιδιών που φιλοξενούνται στη δομή ΠΟ.ΦΕ.ΚΟ και των συνοδών τους, δεν ήταν απλώς μια βόλτα σε μια γειτονιά. Ήταν μια συνάντηση με τις ρίζες ενός ανθρώπου που κατάφερε να μετατρέψει τη στέρηση σε δύναμη και την καθημερινότητα σε τραγούδι.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια φτωχή συνοικία των Τρικάλων, την Αγία Μονή. Μικρά σπίτια, κοινές αυλές, άνθρωποι δεμένοι μεταξύ τους. Όπως ο ίδιος είχε πει, μικρά σπιτάκια με αυλές ενωμένες, με καρδιές ενωμένες.
Σε εκείνη τη γειτονιά δεν περίσσευε τίποτα, αλλά υπήρχε το μοίρασμα, η αλληλεγγύη … Ένα ραδιόφωνο για όλους, μια αυλή για όλους, ένα πιάτο φαγητό που γινόταν κοινό.
Από αυτά τα βιώματα γεννήθηκε η φωνή που αργότερα θα εξέφραζε τον πόνο, την αξιοπρέπεια, την αγάπη και τη μοναξιά του απλού ανθρώπου. Ο Μητροπάνος δεν τραγούδησε ποτέ “απ’ έξω” τη ζωή… την είχε ζήσει. Γι’ αυτό και τα τραγούδια του δεν ήταν απλώς μουσική!!
Ως καλλιτέχνης υπήρξε σπουδαίος όχι μόνο για τη φωνή του, αλλά για τη στάση του. Σεμνός, εργατικός, χωρίς περιττές προβολές, παρέμεινε πιστός στο λαϊκό τραγούδι και στους ανθρώπους που το κουβαλούν μέσα τους. Έγινε σύμβολο μιας Ελλάδας που αντέχει, που πονά αλλά δεν σκύβει το κεφάλι.
Η επίσκεψη αυτή θύμισε στα παιδιά και τους συνοδούς τους, πως οι μεγάλοι καλλιτέχνες δεν γεννιούνται τυχαία. Διαμορφώνονται μέσα από τις γειτονιές τους, τις δυσκολίες τους και τις σχέσεις τους με τους άλλους. Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας άφησε ο Δημήτρης Μητροπάνος: ότι από τις πιο απλές και δύσκολες αφετηρίες μπορεί να γεννηθεί κάτι βαθιά ανθρώπινο και διαχρονικό!!!
Περήφανοι πού ήταν ένας από εμάς!