Με ένα εκτενές και άκρως βιωματικό άρθρο, η Βουλευτής Τρικάλων της ΝΔ Κατερίνα Παπακώστα, αναφέρθηκε στη συμπλήρωση 10 ετών από την ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, χαρακτηρίζοντας τον ως έναν αδιαμφισβήτητο ηγέτη, έναν πολιτικό γεμάτο ήθος και σοβαρότητα, που άλλαξε την δύσκολη πορεία της χώρας τα τελευταία επτά (7) χρόνια που βρίσκεται στην Πρωθυπουργία.
Αναλυτικά το άρθρο της Κατερίνας Παπακώστα έχει ως εξής:
Δέκα χρόνια μετά την ανάληψη της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έχει επιλυθεί ένα βασικό πρόβλημα της ελληνικής πολιτικής ιστορίας… Και σε αυτό θα ήθελα να σταθώ σήμερα, με αφορμή την μεγάλη αυτή επέτειο!
Κατά τη γνώμη μου, το μεγαλύτερο πολιτικό επίτευγμα αυτής της δεκαετίας ήταν, ότι για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση, αποσυνδέθηκε η κυβερνησιμότητα από την πολιτική ενοχή…
Η Ελλάδα έζησε επί δεκαετίες με ένα τραγικό δόγμα. Όποιος κυβερνά σοβαρά, φθείρεται ηθικά… Όποιος μεταρρυθμίζει, «τιμωρείται» κοινωνικά , αλλά και πολιτικά…Όποιος μιλά για θεσμούς, χάνει τη μάχη του συναισθήματος. Όλο αυτό παρήγαγε έναν φαύλο κύκλο λαϊκισμού, μεταμφιεσμένου άλλοτε σε ριζοσπαστισμό και άλλοτε σε δήθεν κοινωνική ευαισθησία. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη διέκοψε αυτόν τον κύκλο!
Δεν επιχείρησε να «συμφιλιωθεί» με τον λαϊκισμό. Τον απονεύρωσε. Με το να καταστήσει την κανονικότητα πολιτικά ελκυστική. Με το να αποδείξει ότι η αποτελεσματικότητα μπορεί να είναι δημοφιλής , όταν δεν συνοδεύεται από αλαζονεία, αλλά από απτό αποτέλεσμα.
Αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο ιστορικά…
Σε αυτή τη δεκαετία, η Νέα Δημοκρατία έπαψε να λειτουργεί ως «κόμμα εξουσίας» και μετασχηματίστηκε σε κόμμα κράτους. Και τι εννοώ με αυτό; Εννοώ , ότι το πολιτικό κέντρο βάρους μετατοπίστηκε από την αναδιανομή προσόδων -στη διαχείριση συστημάτων. Από την εξυπηρέτηση αιτημάτων -στη θωράκιση διαδικασιών…
Αυτός ο μετασχηματισμός εξηγεί , γιατί η παράταξη άντεξε πολιτικά σε συνθήκες που ιστορικά θα είχαν διαλύσει οποιαδήποτε κυβέρνηση (πανδημία, ενεργειακή κρίση, γεωπολιτική αστάθεια, φυσικές καταστροφές)! Βέβαια κάποιοι με ύφος κατηγορηματικό υποστηρίζουν πως άντεξε επειδή «επικοινώνησε καλά». Όπως καταλαβαίνετε όμως, στην πραγματικότητα άντεξε γιατί είχε μεταφέρει την πολιτική σύγκρουση από το επίπεδο του θυμικού στο επίπεδο της ικανότητας.
Και κάπου εδώ θα μου επιτρέψετε να μιλήσω λίγο για τον εαυτό μου.
Ως βουλευτής, έζησα για πρώτη φορά τι σημαίνει να λειτουργείς μέσα σε ένα πλαίσιο, όπου η πολιτική κρίση δεν εξαντλείται στο αν «συμφωνείς» ή «διαφωνείς», αλλά στο αν αντέχεις να τεκμηριώσεις. Να αποδείξεις. Να μετρήσεις. Να διορθώσεις. Να αναλάβεις την ευθύνη. Αυτό κάποιες φορές είναι ψυχολογικά επώδυνο και κάποιες άλλες πολιτικά επικίνδυνο. Ωστόσο πάντα είναι βαθιά απελευθερωτικό να ξέρετε!
Και η ηγεσία Μητσοτάκη είναι που εισήγαγε αυτό το «νέο ήθος». Που δίδαξε σε όλους πως η πολιτική δεν είναι χώρος αυτοδικαίωσης, αλλά διαρκούς αξιολόγησης. Και όποιος έχει υπάρξει σε θέσεις ευθύνης, γνωρίζει ότι αυτό αλλάζει όχι μόνο τη δημόσια στάση σου, αλλά και τον τρόπο που σκέφτεσαι, που μιλάς, που πράττεις, που αντέχεις , αλλά και αντιλαμβάνεσαι την κριτική καλοπροαίρετη ή μη, ενίοτε πολλές φορές και άδικη….
Σκέφτομαι λοιπόν όσο γράφω αυτές τις γραμμές, πως αν ήθελα να συμπυκνώσω αυτά τα δέκα χρόνια σε μια φράση… Θα επέλεγα να μιλήσω όχι για τις τεράστιες εκλογικές νίκες ή για την ανάληψη της εξουσίας, αλλά για την επίτευξη του στόχου, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανακαθόρισε τους όρους νομιμοποίησής της. Γεγονός το οποίο θεωρώ ίσως το σημαντικότερο όλων….
Αν και αυτό, σε μια χώρα που για δεκαετίες ταύτιζε τη δύναμη με την δυνατή φωνή και τη σοβαρότητα με την αδυναμία, θα προτιμούσα να μην το τοποθετήσω στο ελάχιστο ως πολιτική επιτυχία, γιατί θα το αδικήσω!! Δεν παύει ωστόσο να αποτελεί αυταπόδεικτα πολιτισμική μετατόπιση!!
Εν κατακλείδι δέκα χρόνια μετά, δεν αισθάνομαι την ανάγκη να πανηγυρίσω. Αισθάνομαι την ανάγκη να σταθώ στο ύψος αυτής της μετατόπισης. Γιατί όταν αλλάζεις τους κανόνες του παιχνιδιού, δεν σου επιτρέπεται να επιστρέψεις στο παλιό, παρά μόνον για να διδαχθείς…
Και αυτό τελικά, είναι το πιο δύσκολο -αλλά και το πιο ελπιδοφόρο- στοίχημα της επόμενης ημέρας!