Αδελφοί μου…Πριν λίγες μέρες κρατούσαμε το Άγιο Φως στα χέρια μας…ψάλλαμε «Χριστός Ανέστη» με χαρά… με δάκρυα… με ελπίδα…
Και τώρα…σαν κάτι να έσβησε…σαν κάτι να χάθηκε…σαν να επιστρέψαμε πάλι… στην ίδια ζωή…
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ Τελείωσε το Πάσχα; Και αν τελείωσε…πώς θα ζήσουμε τώρα;
Γιατί η αλήθεια είναι σκληρή…Χωρίς Ανάσταση:
- ο πόνος γίνεται αβάσταχτος
- η μοναξιά βαραίνει
- η αδικία πνίγει
- ο θάνατος τρομάζει
Και τότε ο άνθρωπος… λυγίζει
Αλλά ακούστε κάτι…Το Πάσχα ΔΕΝ τελείωσε Το Πάσχα ΔΕΝ μπορεί να τελειώσει Το Πάσχα… είναι ο ίδιος ο Χριστός Και ο Χριστός… δεν ξαναπεθαίνει δεν φεύγει δεν εγκαταλείπει
Ξέρεις πότε τελειώνει το Πάσχα; Όταν το χάσεις από την καρδιά σου…
Όταν αφήσεις: την πίστη την προσευχή την ελπίδα
Και γυρίσεις πάλι: στο σκοτάδι στην απελπισία στη ζωή χωρίς Θεό
Και τότε…δεν είναι ότι τελείωσε το Πάσχα…είναι ότι τελείωσε το ΦΩΣ μέσα σου
Αδελφοί μου,ΩΗ Ανάσταση δεν είναι γεγονός του παρελθόντος…είναι παρόν είναι ζωή είναι δύναμη
Ο Χριστός αναστήθηκε…για να μην φοβάσαι για να σηκώνεσαι για να ελπίζεις
Ό,τι κι αν περνάς…μην πεις ποτέ “τελείωσε” γιατί αν είναι ο Χριστός μαζί σου…τίποτα δεν τελειώνει
Μην αφήσεις το Πάσχα να γίνει ανάμνηση…Κάν’ το ζωή…Κάν’ το ανάσα…Κάν’ το δύναμη…
Και τότε…ακόμα και μέσα στο σκοτάδι…θα μπορείς να φωνάζεις με όλη σου την ψυχή:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!