Πολιτισμός να ’ναι κι ό,τι να ’ναι!
Παρακολουθώντας κανείς τα δελτία των δήμων το τελευταίο διάστημα, κινδυνεύει να πιστέψει ότι ζούμε στη νέα πολιτιστική πρωτεύουσα του κόσμου. Εκδήλωση εδώ, πανηγύρι εκεί, γιορτή του τάδε προϊόντος παρακάτω, μουσική βραδιά παραπέρα και κάπου ανάμεσα… ένας χαιρετισμός επισήμου, μερικές φωτογραφίες και άφθονα χαμόγελα.
Τα χωριά δεν προλαβαίνουν να αλλάζουν εξέδρες και οι δήμοι δεν προλαβαίνουν να εκδίδουν δελτία Τύπου. Πολιτισμός σε αδιάκοπη ροή, με κλαρίνα, χορούς, σουβλάκια και φυσικά την απαραίτητη παρουσία των εκπροσώπων της τοπικής εξουσίας.
Και κάπως έτσι, μέσα σε όλη αυτή την πανδαισία, υπάρχει και ένα μικρό… πλεονέκτημα, για λίγες ώρες ξεχνάμε τη φτώχεια, την ακρίβεια, την ανεργία, την εγκατάλειψη των χωριών και τα καθημερινά προβλήματα. Με ένα τραπέζι στρωμένο, λίγη μουσική και έναν καλό χορό, η πραγματικότητα μπορεί να περιμένει μέχρι το επόμενο πρωί.
Άλλωστε, τι καλύτερο από ένα πανηγύρι για να ξεχάσεις ότι η τσέπη είναι άδεια; Και τι καλύτερο από μια πολιτιστική εκδήλωση για να θυμηθείς —έστω για ένα βράδυ— ότι όλα πάνε… περίφημα!
Γιατί, όπως φαίνεται, στην εποχή μας ο πολιτισμός δεν είναι μόνο ψυχαγωγία. Είναι και ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος να ξεχνάμε —έστω προσωρινά— πόσο δύσκολη έχει γίνει η καθημερινότητα.