Ο Δήμος Φαρκαδόνας δεν απέτυχε απλώς. Εκτέθηκε. Και εκτέθηκε με τον πιο αντικειμενικό τρόπο: μέσα από τα ίδια τα επίσημα στοιχεία της Πολιτείας. Με συνολική επίδοση 0,25, ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ δεν μιλάμε για μια κακή χρονιά ή για μια συγκυριακή δυσκολία. Μιλάμε για μια σταθερή εικόνα διοικητικής ανεπάρκειας που πλέον καταγράφεται πανελλαδικά και δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση.
Όταν ένας δήμος καταγράφει μηδενική επίδοση στον πολιτισμό και στην πολιτική προστασία, δεν πρόκειται για απλή υστέρηση. Πρόκειται για απουσία. Απουσία σχεδίου, απουσία προτεραιοτήτων, απουσία ευθύνης. Και όταν η κοινωνική προστασία αγγίζει το 0,05, τότε δεν υπάρχει καν η στοιχειώδης μέριμνα για τους πιο αδύναμους. Αυτό δεν είναι διοίκηση. Είναι εγκατάλειψη.
Κάποιοι θα σπεύσουν να μιλήσουν για “δείκτες” και “τεχνικά δεδομένα”. Όμως οι δείκτες αυτοί δεν είναι αφηρημένοι αριθμοί. Είναι η καθημερινότητα των πολιτών. Είναι το αν υπάρχει στήριξη για τον ηλικιωμένο, αν υπάρχει σχέδιο για μια πλημμύρα, αν υπάρχει πολιτισμός που κρατά ζωντανή μια κοινωνία. Και στη Φαρκαδόνα, όλα αυτά απουσιάζουν επικίνδυνα.
Την ίδια ώρα, άλλοι δήμοι της χώρας κινούνται σε πολύ καλύτερες επιδόσεις. Όχι γιατί είναι “προνομιούχοι”, αλλά γιατί διοικούνται με σχέδιο, σοβαρότητα και ευθύνη. Η σύγκριση είναι αμείλικτη και καταρρίπτει κάθε δικαιολογία.
Η πραγματικότητα είναι απλή και σκληρή. Ο Δήμος Φαρκαδόνας λειτουργεί χωρίς κατεύθυνση. Διαχειρίζεται τα απολύτως βασικά, αλλά αποτυγχάνει σε όλα όσα κάνουν έναν δήμο σύγχρονο και ανθρώπινο. Δεν παράγει πολιτική. Δεν στηρίζει την κοινωνία. Δεν προστατεύει τους πολίτες.
Και το ερώτημα πλέον δεν είναι τι φταίει. Το ερώτημα είναι ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη. Γιατί οι αριθμοί μίλησαν. Και αυτό που είπαν είναι ξεκάθαρο: η σημερινή εικόνα δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Η περιοχή μας αξίζει περισσότερα. Αξίζει έναν δήμο που να λειτουργεί, να σχεδιάζει και να προστατεύει. Όχι έναν δήμο που απλώς υπάρχει.
Θοδωρής Λακιάρας, Δημοτικός Σύμβουλος της Αντιπολίτευσης.