Ένας φοιτητής Ιατρικής έγραφε…
«Άντεξε, κέρδισε και απόκτησε την ανεξαρτησία σου μέσα από την Ιατρική»
Λονδίνο, Φθινόπωρο 2015
Lord David Owen,
π. Υποτργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας
Μέλος της Βουλής των Λόρδων
Ψυχιατρος.
Στην αγορά εργασίας βγήκα το καλοκαίρι του 2004, ως αγροτικός ιατρός, λίγους μήνες μετά την αποφοίτησή μου από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τότε ακριβώς που οι επιτυχίες της εθνικής του Ρεχάγκελ, του Χαριστέα και του Ζαγοράκη, αποτελούσανε το αθλητικό αντιστοίχισμα μιας περιόδου η οποία έμοιαζε να επιφυλάσσει ιδιαίτερα ξεχωριστούς ρόλους για τη χώρα μας. Η Ελλάδα των Ολυμπιακών και των μεγάλων έργων, η Ελλάδα που μετρούσε δύο χρόνια ένταξης στους ισχυρούς της Ευρωζώνης.
Για να ξεκινήσουμε, λοιπόν, την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, μιας και εγώ ο ίδιος ξαναδιάβαζα τον φοιτητικό εαυτό μου για να το συν-γράψω, ας πάμε τις μνήμες πίσω, στoν Ιούλιο του 2004, με την Ελλάδα μας, τη χώρα της ανθηρής οικονομίας, της Ευρωζώνης και της επικείμενης Ολυμπιάδας, να ετοιμάζεται να πανηγυρίσει την, πέρα από κάθε προσδοκία, κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου.
Έγραφα, λοιπόν, τότε, την παραμονή του τελικού: «Σήμερα, με την πολιτική ηγεσία να μεταβαίνει για τον τελικό στην Πορτογαλία…Η Ελλάδα των Ολυμπιακών και των μεγάλων έργων, η Ελλάδα στους ισχυρούς της διευρυμένης Ευρώπης. Τα πράγματα παρεκκλίνουν μόνο όταν οι επιτυχίες του αθλητισμού λειτουργούν ως υποκατάστατο ενθουσιασμού, ελλείψει άλλων εθνικών επιτευγμάτων και στη δεδομένη κατάσταση κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει». (Ελευθερία 04/06/2004).
Ή μήπως συνέβη;
