Υπάρχουν λέξεις που χωρούν ολόκληρη τη ζωή μέσα τους.
Μία από αυτές είναι η λέξη «Μάνα».
Από παιδί μέχρι και σήμερα, αυτή τη μέρα σκέφτεσαι τη μητέρα σου ή όποια άλλη γυναίκα είχε αυτόν τον καθοριστικό ρόλο στη ζωή σου, ακόμα κι αν δεν βρίσκεται πια στη ζωή.
Ένα πρόσωπο που δεν χρειάζεται τίτλους για να ξεχωρίσει.
Μία αγκαλιά που γίνεται καταφύγιο στις δυσκολίες.
Μία μορφή που στέκεται όρθια όταν όλοι λυγίζουν.
Μία καρδιά που αγαπά χωρίς όρια, χωρίς όρους και χωρίς να ζητά ποτέ αντάλλαγμα.
Η μητέρα είναι η πρώτη μας δύναμη, η πρώτη μας προσευχή, η πιο ανιδιοτελής μορφή αγάπης. Είναι εκείνη που ξενυχτά αθόρυβα, που αγωνιά σιωπηλά, που στερείται χωρίς να παραπονιέται, μόνο και μόνο για να βλέπει τα παιδιά της να προχωρούν στη ζωή με αξιοπρέπεια, αρχές και όνειρα.
Στη σημερινή εποχή, η γυναίκα και μητέρα καλείται καθημερινά να ανταποκριθεί σε πολλούς και δύσκολους ρόλους. Να είναι στήριγμα της οικογένειας, εργαζόμενη, σύζυγος, συνοδοιπόρος, άνθρωπος της κοινωνίας. Και όμως, συνεχίζει να δίνει δύναμη, ελπίδα και αγάπη ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Η Γιορτή της Μητέρας δεν είναι μία τυπική επέτειος.
Είναι ημέρα τιμής, ευγνωμοσύνης και βαθύτατου σεβασμού προς όλες τις γυναίκες που κρατούν ζωντανές τις αξίες της οικογένειας, της ανθρωπιάς, της προσφοράς και της κοινωνικής συνοχής.
Τιμούμε τη μάνα της καθημερινότητας.
Τη μάνα που παλεύει.
Τη μάνα που κουράστηκε αλλά δεν λύγισε ποτέ.
Τη μάνα που εργάζεται ακούραστα, που αγωνιά, που στέκεται βράχος για τα παιδιά και την οικογένειά της.
Με ιδιαίτερη συγκίνηση, όμως, τιμούμε και εκείνες τις γυναίκες που μπορεί να μην κατάφεραν να γίνουν βιολογικές μητέρες, αλλά έγιναν μητέρες μέσα από την ψυχή και την αγάπη τους, γιατί η μητρότητα δεν μετριέται μόνο με τη γέννηση, αλλά με τη δύναμη της καρδιάς, της προσφοράς και της αγάπης.
Η αγάπη αυτών των γυναικών δεν είναι λιγότερη.
Είναι το ίδιο βαθιά, το ίδιο αληθινή, το ίδιο ιερή.
Ως γυναίκα και Πρόεδρος της ΔΕΕΠ Τρικάλων, αισθάνομαι βαθιά συγκίνηση και υπερηφάνεια για όλες τις γυναίκες που καθημερινά δίνουν τον δικό τους αγώνα με αξιοπρέπεια, ήθος και ανιδιοτελή προσφορά.
Η κοινωνία μας έχει ανάγκη από αυτές τις γυναίκες.
Από τη δύναμη, την ευαισθησία, την πίστη και το μεγαλείο της ψυχής τους.
Τέλος, σήμερα, η σκέψη μας βρίσκεται με συγκίνηση και σε όλες τις μητέρες που δεν βρίσκονται πια κοντά μας. Στις μάνες που έφυγαν από τη ζωή, αλλά συνεχίζουν να ζουν μέσα στις αναμνήσεις, στις συμβουλές, στην αγκαλιά και στην αγάπη που άφησαν ανεξίτηλη στις ψυχές των παιδιών τους.
Γιατί η μητέρα δεν φεύγει ποτέ πραγματικά… ζει πάντα μέσα στην καρδιά μας, σε κάθε στιγμή της ζωής μας, όσων χρόνων κι αν είμαστε.»
Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες.
Σε όλες τις γυναίκες που έγιναν φως, στήριγμα και αγκαλιά για ένα παιδί.
Σε όλες τις γυναίκες που αγαπούν με όλη τους την ψυχή.
Με εκτίμηση,
Γιαννοτάκη Μάνη
Πρόεδρος ΔΕΕΠ Τρικάλων