Δρ. Κώστας Πατέρας, D. Ed., M. Ed., Ph.D.
Έγινε επιτέλους το 16ο Συνέδριο της, προσωπικής πλέον Ν.Δ. του ΚυριαΚούλη Μητσοτάκη, με μία θλιβερή πρεμιέρα και ένα κακό φινάλε. Ήταν παρόντες όλοι οι κρατικοδίαιτοι.
Οι απουσίες από το σόου της «Αγίας Οικογένειας» ήταν πιο ηχηρές από τις παρουσίες και καθαρά φάνηκε ως ένα Συνέδριο «χειροκροτητών», όπως συμβαίνει στις χώρες με απολυταρχικά καθεστώτα, όπου κάθονται όλοι σαν «στρατιωτάκια» και χειροκροτούν, ακατάπαυστα.
Χειροκροτούσαν ακόμα κι όταν ο Πρωθυπουργός, εμφανέστατα προβληματισμένος και απογοητευμένος έλεγε πως «στενοχωριέται για την ακρίβεια», που μαστίζει την κοινωνία και την χώρα αυτή. Λίγο πολύ έδειχνε πως κυβερνά κάποιος άλλος κι όχι ο Μητσοτάκης.
Όλα έγιναν αποκλειστικά για επικοινωνιακούς λόγους και όχι για πολιτική ζύμωση. Φάνηκε καθαρά η ιδεολογική μετάλλαξη και ήταν εμφανείς οι μηχανισμοί εξουσίας, προκειμένου να ξανακλαπεί η ψήφος των πολιτών.
Το Συνέδριο αυτό οριστικοποίησε το διαζύγιο του Μητσοτάκη με τις ρίζες και τις αρχές της παράταξης.
Το ψευδεπίγραφο «Επιτελικό κράτος» και το ανύπαρκτο «κράτος Δικαίου» που στήθηκε από τους «αλλοδαπούς», δήθεν τεχνοκράτες, της ιδιωτικής Ν.Δ. του Πρωθυπουργού εξαφάνισαν τα λαϊκά χαρακτηριστικά του κόμματος, ενώ η παραδοσιακή βάση νιώθει προδομένη και ξένη μέσα στο ίδιο της το «σπίτι».
Έλαμψαν δια της απουσίας τους τα παραδοσιακά «αναχώματα», όπως ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Προκόπης Παυλόπουλος και χιλιάδες αγωνιστές της παράταξης και έγιναν χειροκροτητές, οι προσωπικές επιλογές του Μητσοτάκη από τους σκελετούς του Πασόκ, από τους καιροσκόπους της Αριστεράς, του Σύριζα και του Ποταμιού.
Ανεπιτυχώς προσπάθησε να φανεί ότι η ιδιωτική πλέον Ν.Δ. είναι ενωμένη, ενώ προχθές 10 κορυφαία στελέχη (πρώην Υπουργοί και βουλευτές ) με επιστολή σε εφημερίδα διαχώρισαν τις θέσεις τους, λέγοντας, πως η «παράταξη έχασε την ψυχή της και χρειάζεται νέα έκφραση».
Τα πάντα «συνθλίβονται από μία εξουσία, που χρησιμοποιεί το όνομα της παράταξης, αλλά έχει προ πολλού απομακρυνθεί από τις αξίες της».
Το «Επιτελικό κράτος» του Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη αποκομμένο από τον αξιακό κορμό της μεγάλης ΚεντροΔεξιάς παράταξης, κυβερνά χωρίς όραμα, χωρίς κοινωνική συναίσθηση, χωρίς εθνική στρατηγική. Ενδιαφέρεται μόνο για την συγκέντρωση της εξουσίας και την χειραγώγηση της κοινωνίας.
Η παραίτηση της Ιωάννας Γκελεστάθη, πρώην βουλευτής και Τομεάρχης πολιτικής προστασίας της Ν.Δ. ήταν κόλαφος για τον Πρωθυπουργό και καταπέλτης κατά της ηγεσίας και των σκοτεινών μηχανισμών της κυβέρνησης.
Για ποια ενότητα έκανε λόγο ο Μητσοτάκης, όταν οι μεγάλοι και παλαιοί της Ν.Δ. δεν ήταν στην προσωπική συγκέντρωση;
Επτά χρόνια κυβέρνησε ολοκληρωτικά και αλαζονικά, εφαρμόζοντας το «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας» όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, για τους Μήλιους, κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου.
Έκανε τεράστια λάθη και δεν είπε ούτε μια συγνώμη. Διέγραψε του Αντώνη Σαμαρά, γιατί διαφωνούσε με την εξωτερική πολιτική προς την Τουρκία, η οποία αυθαίρετα και απειλητικά ζητά τα νησιά του Αιγαίου. Ταυτόχρονα τρέμει τον άξονα Ισραήλ – Κύπρος – Ελλάδα.
Τώρα που ο Σουλτάνος σφίγγει, σαν την «τανάλια», τα Εθνικά μας συμφέροντα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, προωθώντας νόμο για ΑΟΖ 200 μιλίων, μόνο με την υπογραφή του Ερντογάν, κατά παράβαση κάθε άρθρου του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου των θαλασσών, δεν βγήκε ο Μητσοτάκης να καταγγείλει προσωπικά τον Τουρκικό επεκτατισμό και έβαλε τον ΠτΔ, και τον «προσκυνημένο» Γεραπετρίτη, για να «βγάλουν το φίδι από την τρύπα». Έτσι θέλει με ψευδές συναίσθημα, και τρίτη θητεία.
Τα ήρεμα νερά έγιναν λασπόνερα και τσουνάμι γιατί ο Ερντογάν έχει ανάγκη από πετρέλαιο και από αέριο και γι’ αυτό απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο, που είναι μέλη της Ε.Ε. Αυτά είναι τα καταστροφικά αποτελέσματα της διακήρυξης των Αθηνών μεταξύ Μητσοτάκη και Ερντογάν.
Ακολούθησε κάκιστες και αντιλαϊκές πολιτικές στην οικονομία και οδήγησε τον οικογενειακό προϋπολογισμό σε καταστροφή.
Η ακρίβεια σαρώνει τα πάντα και η βενζίνη έφτασε τα 2.174 ενώ στην Κύπρο, που την προμηθεύεται από την Ελλάδα, έχει 1.569. Η βαρειά φορολογία λύγισε τους πολίτες.
Έκανε τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Δεν επανέφερε τους μισθούς και τις συντάξεις στην προ της οικονομικής κρίσης περίοδο, ενώ οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν μειωθεί από το 2010 κατά 21.2%.
Οι όποιες αυξήσεις μισθών και συντάξεων υπονομεύονται από προηγούμενες μεγάλες μειώσεις και από το μεγάλο κόστος ζωής δηλ. την ακρίβεια.
Στην Ελβετία ο μέσος ακαθάριστος μισθός είναι πάνω από 100.000 ευρώ ετησίως και στην Ελλάδα είναι 26.563. Η χώρα μας είναι στην τελευταία θέση με την Βουλγαρία ως προς την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, με βάση τα πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ.
Κι όμως θέλει να ξανακυβερνήσει μέχρι το 2030, για να αφανίσει τους Έλληνες και να στείλει την περιθωριοποιημένη κοινωνία στα … τάρταρα.
Οι τελευταίες αυτοκτονίες νέων ανθρώπων, που θέλουν να φύγουν από την σημερινή κόλαση και να πάνε «σ’ άλλη ζωή», καθώς και τα τραγικά γεγονότα στα Πανεπιστήμια είναι αποδείξεις ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ανίκανη και επικίνδυνη και φάνηκε, πως «ο βασιλιάς είναι γυμνός» όπως έλεγε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στα παραμύθια του.
Οι μεγάλες πληγές του Πρωθυπουργού, που θα τον οδηγήσουν στην έξοδο από την αυταρχική εξουσία είναι η Ακρίβεια, η Καθημερινότητα, τα Σκάνδαλα των Υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ και το έγκλημα των Τεμπών.
Ο Λαός δεν τον εμπιστεύεται πλέον και έχει πάρει την απόφαση να τον τιμωρήσει. Ό,τι κι αν υπόσχεται, προεκλογικά κι όσο κι αν βάζουν πλάτη τα πληρωμένα Μ.Μ.Ε. και οι αναξιόπιστοι δημοσκόποι «ο κύβος ερριφθη», όπως έλεγε ο Ιούλιος Καίσαρ, όταν αποφάσισε να διαβεί τον Ρουβίκωνα ποταμό στις 10 Ιανουαρίου του 49 π.Χ., αν και η φράση αυτή θεωρείται ότι ανήκει αρχικά στον ποιητή Μένανδρο.
Ο εκνευρισμός και οι κορώνες του Μητσοτάκη είχαν έναν σκοπό. Να συσπειρώσουν την βάση, που την διέλυσε ο Πρωθυπουργός με τις παράλογες επιλογές, επί 7 χρόνια και το πρόσφατο, προσωπικό Συνέδριο μάλλον ήταν το «κύκνειο άσμα» της πολιτικής του ζωής.
Σε λίγες ημέρες εμφανίζονται και νέα κόμματα τα οποία περιπλέκουν περισσότερο την πολιτική κατάσταση της χώρας, ενώ ο πολιτικός «βούρκος» μέχρι τις εκλογές, καλά κρατεί.
Όλοι τραβάνε το χαλί στον Μητσοτάκη.
Ό,τι σπέρνεις αυτό και θερίζεις.
«Όποιος θέλει ειρήνη προετοιμάζεται για πόλεμο» έγραφαν ο Πλάτων και ο Ρωμαίος Βεγέτιος (Si vis pacem, para Dellum”), ενώ το δόγμα Μητσοτάκη «ή εγώ ή το χάος» είναι αντιδημοκρατικό και έχει καταδικασθεί από τους πολίτες, οι οποίοι ζουν με την δυστυχία, με την ανασφάλεια και με την καταπίεση από το κομματικό κράτος και τους απαράδεκτους μηχανισμούς του.
Το ερώτημα είναι: θα βρεθούν μετεκλογικά πολιτικά «δεκανίκια», χάριν της … σταθερότητας και των … εθνικών συμφερόντων της χώρας;
Ας μην ξεχνούν πως, ο Εφιάλτης του Ευρυδήμου, που πρόδωσε τους Έλληνες στον Ξέρξη, στις Θερμοπύλες είχε άσχημο τέλος στην ζωή του.
«Την προδοσία την αγάπησαν πολλοί. Τον προδότη όμως, κανένας», κατά τον Ιστορικό Θουκυδίδη.