Δρ. Κώστας Πατέρας, D. Ed., M. Ed., Ph.D.
Γιορτάστηκε προχθές, με μεγάλη θρησκευτική κατάνυξη η πιο λαμπρή εορτή της Ορθοδοξίας «το ιερό και πανσεβάσμιο Πάσχα».
Κατάμεστοι ήταν οι ναοί από χριστιανούς όλων των ηλικιών, που πήραν το μήνυμα και το φως της Ανάστασης, της Ελπίδας, της Αγάπης και της Ανθρωπιάς.
Η Πασχαλιά ή η Λαμπρή είναι η κορυφή της Πίστης, γιατί αποτυπώνει την νίκη της ζωής και την τιμωρία του θανάτου. Φέρει την πτώση του Άδη και το φως της Εκκλησίας.
Είθε η Ανάσταση του Θεανθρώπου, Ιησού Χριστού, να φωτίσει τον νου και την ψυχή όλων των ανθρώπων , για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον.
«Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν» τονίζει ένας ψαλμός του προφήτη Δαυϊβ.
Η όαση αυτών των ημερών πέρασε και η κοινωνία καλείται να ξαναβάλει το κεφάλι μέσα στον βούρκο της ακρίβειας, της τραγικής καθημερινότητας, της φτώχειας, της εγκληματικότητας, της διαπλοκής, της διαφθοράς και της καταπάτησης και απαξίωσης των θεσμών και των δημοκρατικών και χριστιανικών αξιών.
Σε παρακμή είναι η κυβέρνηση του ΚυριαΚούλη Μητσοτάκη, ενώ όλα αποδεικνύουν ότι κλείνει ο κύκλος του σημερινού κατεστημένου και η αγωνία για την επόμενη μέρα μεγαλώνει.
Ο Πρωθυπουργός μέσα στον κυκλώνα των σκανδάλων, για τις Υποκλοπές, για τα Τέμπη και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ εμφανίζεται δειλός, άτολμος και επικίνδυνος.
Εξ αιτίας των δικών του σφαλμάτων τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, και ο αντισυστημισμός της κοινωνίας μεγάλωνε μέρα με την μέρα.
Δυστυχώς ο Μητσοτάκης, παρά τις επαναλαμβανόμενες υποσχέσεις για θεσμικές, οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές, παραμένει κλεισμένος στο «κλουβί» των σκανδάλων, όπου δεν υπάρχει διέξοδος.
Είναι σφιχταγκαλιασμένος με τις παθογένειες του παρελθόντος και του «βαθέος» κράτους και φαίνεται να είναι βαθειά παλαιοκομματικός, βουτηγμένος στα σκάνδαλα, στα μπαζώματα και στις αυθαιρεσίες.
Η σημερινή «Πρωθυπουργική» Δημοκρατία βλάπτει ουσιαστικά το πολίτευμα, την κοινωνία και την χώρα. Η «παντοκρατορία» ενός και μόνου προσώπου είναι καταλύτης των θεσμών και των ιδανικών και «σαρώνει» τα πάντα.
Η Δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα, απ’ όσα λειτουργούν σήμερα, υπό την προϋπόθεση ότι οι βασικοί πυλώνες η Νομοθετική, η Εκτελεστική και η Δικαστική λειτουργούν ανεξάρτητα. Η ανάμειξη οποιασδήποτε εξουσίας στον τρόπο λειτουργίας των άλλων δύο φέρει πολιτικές «τερατογεννήσεις» και γκρεμίζει τα θεμέλια της Δημοκρατίας, της κοινωνίας και των ατομικών ελευθεριών.
Βλέποντας, ο Μητσοτάκης, ότι η πορεία της κυβέρνησης και της ιδιωτικής Ν.Δ. είναι πτωτική και μη αναστρέψιμη έκανε και ένα διάγγελμα με πολλές μαύρες τρύπες και που απευθύνονταν σ’ ένα πτωχευμένο και οργισμένο ακροατήριο.
Η προσπάθεια να εξαπατήσει τους πολίτες ήταν προκλητική και δημιούργησε πολλές απορίες. Προκειμένου να βρει διέξοδο στα αδιέξοδα μίλησε και για πράγματα όπως «το ασυμβίβαστο Βουλευτή και Υπουργού, για μείωση των βουλευτών, για εφαρμογή του Γερμανικού εκλογικού συστήματος κ.λ.π.»
Η πολιτική ατζέντα δεν αλλάζει με τέτοια πολιτικά πυροτεχνήματα, ενώ ο ίδιος είναι στο τελευταίο σκαλί εξόδου από την εξουσία. Επτά χρόνια τι έκανε;
Την κοινωνία δεν την ενδιαφέρουν αυτά τα περιστασιακά και πολιτικά «τερτίπια». Τα προβλήματα για την κοινωνία είναι η ακρίβεια, τα σκάνδαλα, η δυστυχία, και η βαρειά φορολογία, που καίει τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Όλα τα κράτη, που πέρασαν από την τελευταία οικονομική κρίση, μόλις πέρασε αυτή, επανέφεραν τους μισθούς και τις συντάξεις και τα εργατικά δικαιώματα, που υπήρχαν προ της κρίσης.
Ακόμα και σήμερα, που ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή, προκαλεί δυσάρεστες οικονομικές επιπτώσεις, ενώ άρχισε ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν, η κυβέρνηση του ΚυριαΚούλη Μητσοτάκη δεν μείωσε ούτε τον Φ.Π.Α. στην ενέργεια (πετρέλαιο, βενζίνη και αέριο), ούτε στην επισιτιστική αλυσίδα δηλ. στα τρόφιμα, πράγμα που το έχουν καταφέρει μεγάλες χώρες της Ε.Ε. και πρόσφατα η Γερμανία.
Την κυβέρνηση και τα «εξαπτέρυγά» της τους ενδιαφέρει να γεμίζουν τα κρατικά Ταμεία, ενώ η κοινωνία είναι βουτηγμένη στην μιζέρια, την φτώχεια και την ανέχεια και με το να μοιράζουν ψίχουλα, με τα επιδόματα, κάνουν διαχείρηση της φτώχειας και χειραγωγούν την κοινωνία για ψηφοθηρικούς λόγους.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι ο Πρωθυπουργός δεν έχει επαφή με την κοινωνία, ότι ζει στον κόσμο του και ότι είναι επικίνδυνος για τα συμφέροντα του Λαού, ενώ ευνοεί τα συμφέροντα της πολιτικής και Οικονομικής Ολιγαρχίας.
Το στημένο πελατειακό κράτος δεν τον σώζει και η «κατάρα» του ρουσφετιού έγινε … νόμος της κυβέρνησης Μητσοτάκη και μέρος της καθεστωτικής νοοτροπίας της φθαρμένης και μεταλλαγμένης Ν.Δ.
Κυβερνά, σκορπώντας χρήματα των πολιτών, έχοντας την στήριξη των προσώπων, που υπηρετούν τους θεσμούς και τα «διατεταγμένα» Μ.Μ.Ε., ενώ περνά νομοθετική ρύθμιση για ταχεία εκδίκαση των υποθέσεων Υπουργών και Βουλευτών, που εμπλέκονται στα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν έκανε όμως το ίδιο για τις Υποκλοπές και για τα Τέμπη, όπου παρακολουθούνταν παράνομα, το μισό κράτος και όπου χάθηκαν 57 αθώες ψυχές.
Μπήκαμε σε προεκλογική τροχιά και ο Πρωθυπουργός τάζει τα πάντα στους πάντες. Τώρα βρήκε ένα Κοινωνικό Ταμείο με 5,3 δις.ευρώ για την πάμφτωχη κοινωνία. Πρώτον είναι μαύρη προπαγάνδα και δεύτερον είναι πολύ αργά. «Όταν οι λαοί ξυπνούν οι τύραννοι πεθαίνουν».
Το 1989, σε μία προεκλογική ομιλία στο Περιστέρι ο τότε πανίσχυρος, Ανδρέας Παπανδρέου, είπε την ιστορική φράση «Τσοβόλα δώστα όλα» κι όμως έχασε τις εκλογές.
Έτσι κυβερνούσε καθεστωτικά και απαράδεκτα, επί (16) χρόνια και ο Βίκτορ Όρμπαν, πρώην Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας.
Προχθές την Κυριακή 12-04-26 έγιναν εκλογές και τις έχασε… πανηγυρικά. Θριάμβευσε ο Πέτερ Μάγιαρ, αφού πήρε μια πλειοψηφία πάνω από τα 2/3 της Βουλής.
Στην πρώτη του ομιλία ο Μάγιαρ κάλεσε τους ανωτάτους θεσμικούς παράγοντες μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο της χώρας, ανωτάτους δικαστές και τον γενικό Εισαγγελέα να παραιτηθούν, γιατί «δεν λειτούργησαν με θεσμική ανεξαρτησία» με απλά λόγια γιατί ήταν υποχείρια της καθεστωτικής νοοτροπίας του Βίκτορ Όρμπαν.
Ο Πλάτων έγραφε «Αιτία ελομένου, Θεός αναίτιος», δηλ. την ευθύνη την έχει αυτός που επιλέγει, ο Θεός δεν είναι υπαίτιος.
Είναι πλέον ή βέβαιον ότι κάτι ανάλογο θα γίνει και στην Ελλάδα, γιατί όπως έλεγε και ο Θουκυδίδης «το εναντιούμενον τω δυναστεύοντι δήμος ονόμασται» δηλ. αυτό που εναντιώνεται στον δυνάστη λέγεται Λαός.
Ένα από τα πανέμορφα τροπάρια, για το Πάσχα, που έγραψε ο ιερός Δαμασκηνός, εξυμνεί το άκτιστο, το ανέσπερο, το άσβεστο και το αιώνιο φως της Ανάστάασης λέγοντας «Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός ουρανός τε και γή και τα καταχθόνια».
Ας γίνει αυτός ο κανόνας, οδηγός για την ζωή, για την πρόοδο και την ευημερία των Ελλήνων και όλου του κόσμου της γης.
Πάντως τα λάθη πληρώνονται…!