Δρ. Κώστας Πατέρας, D. Ed., M. Ed., Ph.D.
Οχτώ χρόνια είναι στην εξουσία ο πρωθυπουργός και στο διάστημα αυτό απαξίωσε παντελώς τους πολίτες και έβαλε την κοινωνία στο περιθώριο, ενώ συντάχθηκε απόλυτα με τα συμφέροντα της παρεοκρατίας και των ολιγαρχών.
Δεν σεβάστηκε τους νόμους, το Σύνταγμα και τους κατοίκους της Ελλάδας, τους οποίους αντιμετώπισε ως αριθμούς. Πάνω από 40.000 πολίτες έφυγαν από τη ζωή από τον κορονοϊό, εκατοντάδες πολίτες χάθηκαν από τις πυρκαγιές και από το έγκλημα των Τεμπών και τον Daniel ενώ εξαφανίστηκαν κατοικίες, περιουσίες, βιοτεχνίες, καλλιέργειες και πάνω από μισό εκατομμύριο ζωικό κεφάλαιο της χώρας.
Ποτέ δεν ζήτησε ούτε μία συγγνώμη και ποτέ δεν ανέλαβε καμία ευθύνη. Δεν ήταν ποτέ «προμηθεύς», δηλαδή δεν προνοούσε αλλά ήταν «επιμηθεύς», δηλαδή έτρεχε πίσω από τα γεγονότα.
Μετέτρεψε το κράτος σε προσωπικό και οικογενειακό φέουδο και έστρωσε μεγάλο τραπέζι για τα «κομματόσκυλα» και τις «γαλάζιες ακρίδες» της ιδιωτικής και υβριδικής πλέον Νέας Δημοκρατίας.
Πρόσφατα έγινε καταγγελία στη Βουλή για τροπολογία και δεν δόθηκε απάντηση, όπου άνοιξε ο δρόμος, για μεγάλες κατασκευές στην Τήνο, σε άνθρωπο της γειτονιάς του Μητσοτάκη.
Χωρίς να ρωτήσει τη βάση της Νέας Δημοκρατίας, άλλαξε την ονομασία των ΝΟΔΕ σε ΔΕΕΠ με σκοπό να αλλάξει και την ονομασία του κόμματος, αλλά δεν του βγήκαν τα κουκιά.
Έφερε στην κυβέρνηση, με την Λουδοβίκειο μέθοδο, το «κράτος είμαι εγώ», τους σκελετούς του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ, τα πολιτικά πτώματα της ΚΝΕ και τους καιροσκόπους του ΣΥΡΙΖΑ και του Ποταμιού και απαξίωσε τους αγωνιστές και τα ηθικά στελέχη της δεξιάς. Έτσι εφάρμοσε την τακτική των Ρωμαίων με το «διαίρει και βασίλευε». Οκτώ χρόνια οι βουλευτές, κατά παράβαση του Συντάγματος, λειτουργούν ως όργανα του Κυριακούλη Μητσοτάκη.
Για πρώτη φορά εμφανίστηκε τόσο καθαρά η διαπλοκή και η διαφθορά και για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας έγιναν τόσα πολλά και τόσο μεγάλα σκάνδαλα, που προσπάθησε όλα να τα μπαζώσει, με τις περίφημες επιτροπές της ντροπής.
Η βιβλική καταστροφή στη Θεσσαλία, το έγκλημα στα Τέμπη, οι υποκλοπές των τηλεφωνικών επαφών πολιτικών, στρατιωτικών, επιχειρηματιών και πολιτών, τα δις. ευρώ με τα σπιτάκια της ανακύκλωσης, οι αναθέσεις σε έργα και προμήθεια και η δημιουργία κομματικού στρατού και τα ήρεμα νερά είναι λίγα από αυτά, για τα οποία ευθύνεται ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση και πρέπει η επόμενη κυβέρνηση «σωτηρίας» να τα επανεξετάσει και να αποδώσει ευθύνες.
Ξεκομμένος από την κοινωνία, την φτωχοποιημένη και απαξιωμένη, έγινε παντοδύναμος και μετέτρεψε το πολίτευμα σε πρωθυπουργική δημοκρατία.
Δεν γνώριζε και πώς να γνωρίζει, αφού τα ελληνικά του είναι λίγα, όπως φάνηκε και από το σημείωμα στο Άγιο Όρος προ έτους, αυτό που ο φιλόσοφος Αγάθων, είπε, πως «ο άρχοντας δεν θα κυβερνά για πάντα».
Τώρα, που μπήκε η χώρα σε μακρά προεκλογική περίοδο, τώρα τρέμει τη λαϊκή ψήφο που είναι ψήφος διαμαρτυρίας και οργής.
Ο Πιττακός ο Μυτιληναίος έγραφε: Η καλύτερη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν φοβάται τον λαό και η χειρότερη τυραννία είναι εκείνη που τον περιφρονεί.
Στο ίδιο πλαίσιο μπαίνει και ο Αβραάμ Λίνκολν, που τόνιζε πώς «εάν ένας ηγέτης περιθωριοποιήσει την κοινωνία είναι καταδικασμένος».
Μεγάλο και πρόσφατο παράδειγμα ο προηγούμενος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ο Τζο Μπάιντεν, που έχασε τις εκλογές γιατί έβαλε στο γύψο την κοινωνία.
Τώρα, που η έξοδος από την εξουσία του Κυριακούλη Μητσοτάκη είναι οφθαλμοφανής, τώρα τον έπιασε πανικός και προσπαθεί να βρει λύσεις με ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις και με το καλάθι χωρίς πάτο της Δ.Ε.Θ. της διεθνούς έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Η περίφημη … απόβαση στα εγκαίνια του Μετρό της Θεσσαλονίκης ήταν ένα σκέτο ναυάγιο, με λίγο σόου αφού οι παρόντες ήταν καμιά δεκαριά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης, χωρίς κλακαδόρους και χωρίς μεταφερόμενους χειροκροτητές και με αρκετές διμοιρίες των ΜΑΤ.
Ο απόλυτος εμπαιγμός ήταν το κόψιμο της κορδέλας του μετρό και η πολιτική μικρότητα του Πρωθυπουργού φάνηκε από την μη αναφορά των ονομάτων των πρώην Πρωθυπουργών Σαμαρά και Τσίπρα, οι οποίοι συνέβαλαν και αυτοί στη δημιουργία του έργου αυτού.
Ανακοινώθηκαν και οι περιοδείες πρωτοκλασάτων υπουργών σε όλη τη χώρα, που αποδεικνύουν τον φόβο, που νιώθει ο Μητσοτάκης, απ’ την τιμωρητική ψήφο της κοινωνίας.
Τώρα βρήκε και το λεφτόδεντρο με το «σεντούκι» και μοιράζει προεκλογικές υποσχέσεις στους πάντες μόνο που αυτές είναι σαν τις ακάλυπτες επιταγές του χρεοκοπημένου εμποράκου.
Έτσι γίνεται λόγος για φτηνή στέγη, για αύξηση μισθών και συντάξεων, για βοήθεια των μικρομεσαίων, για λύση του θέματος της ακρίβειας και της ενέργειας, για ενίσχυση των ενστόλων, των γεωργών και των κτηνοτρόφων.
Γίνεται λόγος και για το θαύμα στην παιδεία, που τρία ξένα πανεπιστήμια κρίθηκαν παράνομα από το ΣτΕ και για το τέλειο σύστημα της υγείας.
Κάθε τόσο εγκαινιάζουν και ένα «Ενιαίο ΤΕΠ», τμήμα επειγόντων περιστατικών, σε μερικά νοσοκομεία, χωρίς να έχουν προσλάβει ειδικό προσωπικό και στο νοσοκομείο των Χανίων από τις εφτά χειρουργικές αίθουσες λειτουργούν μόνο οι τρεις.
Το ΕΣΥ είναι υπό διάλυση, δεδομένου ότι σε κανένα νοσοκομείο της χώρας δεν υπάρχει το προσωπικό, που ορίζεται από το οργανόγραμμα του ιδρύματος και για τα σύγχρονα μηχανήματα που αγοράζουν δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι υγειονομικοί να τα χειρισθούν.
Το όνειρο του Πρωθυπουργού να ξαναβάψει την Ελλάδα στα «μπλε» είναι απατηλό, γιατί αυτός με τη νοοτροπία του, τη συμπεριφορά του και τις κακές προσωπικές του επιλογές, την Ελλάδα την έχει βάψει με βαθύ Σημιτικό πράσινο, με ανοιχτό ροζ, με έντονο κόκκινο της ΚΝΕ και με το θολό χρώμα του ποταμιού.
Πολύ αργά θυμήθηκε την φτωχή κοινωνία και όταν ένας ηγέτης απομακρύνεται από τους πολίτες, νομοτελειακά χάνει την εξουσία.
Πόσο ωραία γράφει η εκκλησία μας το «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια», δηλαδή άμα πεθάνεις δεν μπορείς να μετανιώσεις για όσα έκανες, για όσα δεν έκανες και για όσα έπρεπε να κάνεις.
Πάντως ο δεσπότης μιας επαρχίας της βορείου Ελλάδας δημόσια επαίνεσε το Πρωθυπουργό και έλαβε και με υπογραφή του υπουργού Νίκου Παπαθανάση 15 εκατομμύρια ευρώ για «τους αγγέλους της Αναστάσεως».
«Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν». Πολύ λυπηρό.
Δυστυχώς ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ή όπως λέγεται το ψάρι βρομάει από το κεφάλι.