Γράφει ο Δρ. Κώστας Πατέρας, D. Ed., M. Ed., Ph.D.
Σε καθημερινή βάση, η πολιτική κατάσταση βαραίνει και πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, ενώ οι αγιάτρευτες πληγές του Μητσοτακισμού οδηγούν σε αδιέξοδο.
Πολλοί πολίτες παρομοιάζουν την κατάσταση με τις δέκα πληγές του Φαραώ ή, διαφορετικά, με τις πληγές της Αιγύπτου, που σύμφωνα με τη βιβλική ιστορία ήταν καταστροφικές συμφορές με τις οποίες έπληξε ο Θεός του Ισραήλ τον Φαραώ της Αιγύπτου και τους Αιγυπτίους, επειδή δεν άφηνε τους Ισραηλίτες να αναχωρήσουν από την Αίγυπτο, ώστε να μπορούν ελεύθερα να λατρεύουν τον Θεό τους.
Οι ερευνητές σήμερα προσπαθούν να αποσαφηνίσουν εάν οι καταστροφές στην Αίγυπτο ήταν αποτέλεσμα θεϊκής οργής ή είχαν κάποια σχέση με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, το 1460 έως το 1426 π.Χ.
Γεγονός, όμως, είναι ότι, τα δύσκολα ή καταστροφικά πράγματα τα λύνουν δύο παράγοντες: είτε η θεϊκή παρέμβαση είτε η ετυμηγορία, δηλαδή η ψήφος των πολιτών.
Οι πολύ αποτυχημένες πολιτικές του Μαξίμου και του Πρωθυπουργού, πράγματι έφεραν μετατροπές και αγιάτρευτες πληγές και φυσικά σύντομα θα τις θεραπεύσει η κοινωνία με το στήσιμο της πρόωρης κάλπης, παρά τις παράλογες εμμονές του Μητσοτάκη, ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027.
Τα πρωτοφανή σκάνδαλα που καθημερινά εμφανίζονται στον κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό ορίζοντα δεν πρέπει και δεν μπορούν να μπαζώνονται, γιατί είναι σαν την λερναία ύδρα.
Η προσωπική κυβέρνηση του Κυριακούλη Μητσοτάκη, που επί δύο θητείες, οκτώ χρόνια, άσκησε την εξουσία καθεστωτικά και χωρίς να έχει καμία επαφή με το λαό, ξέμεινε και από πολιτικό προσωπικό και από σωστές επιλογές.
Αυτή η πολιτική θολούρα, που ζημίωσε την κοινωνία και την εξαγρίωσε, έγινε αιτία να εμφανιστούν και να στηριχτούν νέα πολιτικά κόμματα και ο μέχρι πρότινος διπολισμός έγινε παρελθόν και φυσικά προκάλεσε ποικίλες καταστροφές.
Η μάταιη προσπάθεια του Μητσοτάκη να αλλάξει την πολιτική ατζέντα τον, οδήγησε σε προεκλογικές παροχές, που ομοιάζουν με τις ακάλυπτες επιταγές του χρεοκοπημένου εμποράκου.
Όλα αυτά είναι σαν τις διοξίνες και τη στάχτη στο τοξικό σύννεφο ενός κατεστραμμένου περιβάλλοντος από μία πρωτοφανή λαίλαπα πύρινων γλωσσών.
Ακόμα και με την τρομοκρατία παίζεται ένα εκλογικό παιχνίδι, αφού ποντάρει ακόμα και στις επιτυχίες της Ελληνικής Αστυνομίας, όπως έκανε και ο Σημίτης το 2003, για να ανακάμψει.Έτσι, έχουμε συλλήψεις με άρωμα εκλογών.
Τα παίζει όλα ο Μητσοτάκης για να αλλάξει το βαρύ κλίμα, αλλά δεν τα καταφέρνει. Τα δέκα λεπτά που υπόσχεται στη μείωση των καυσίμων είναι στάχτη στα μάτια των καταναλωτών, αφού η ακρίβεια στην ενέργεια και στην επισιτιστική αλυσίδα είναι τεράστια. Δεν μείωσε ούτε τον φόρο κατανάλωσης ούτε τον ειδικό φόρο στα καύσιμα, όπως έκαναν πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, όσο πιο ακριβή είναι η ζωή των πολιτών, τόσο πιο πολύ γεμίζουν τα κρατικά ταμεία, για να κάνει επικοινωνιακή πολιτική με τις ευάλωτες ομάδες.
Χθες, η βενζίνη στην Κύπρο, που την παίρνει από τα ελληνικά διυλιστήρια, είχε από 1,50 έως 1,60 ευρώ, και στην Ελλάδα έχει από 1,99 έως 2,18 ευρώ σε μερικές περιοχές.
Και μιας και γίνεται λόγος για τιμές προϊόντων, πρέπει να ειπωθεί ότι το 2001, πριν μπούμε στο ευρώ, ένα σουβλάκι κόστιζε 150 δραχμές, δηλαδή 0,44 ευρώ, μια φραντζόλα ψωμί κόστιζε 140 δραχμές, δηλαδή 0,41 ευρώ, και ένα λίτρο βενζίνης κόστιζε 190 δραχμές, δηλαδή 0,56 ευρώ. Τώρα μπορεί να καταλάβει η κοινωνία πού ήμασταν με τη δραχμή και πού καταντήσαμε με το ευρώ. Τα μνημόνια και η ληστεία του δημοσίου χρήματος κατέστρεψαν την πατρίδα μας και καλύπτονται όλοι από το άρθρο 86 του Συντάγματος περί «Ασυλίας» που οι ίδιοι το έφτιαξαν.
Πέραν από τις οικονομικές πληγές, η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη και για τη διαπλοκή και τη διαφθορά που μαστίζει τη χώρα και για την απαξίωση που αντιμετωπίζει στο εξωτερικό.
Από τη σύσκεψη στο ΝΑΤΟ, όπου ο Τραμπ ούτε γύρισε να κοιτάξει τον Μητσοτάκη, η Ελλάδα δεν κέρδισε τίποτα, ενώ στην Τουρκία φεύγουν οι S-400 και πάνε για τον Κόλπο και μπαίνουν τα F-35, που ανατρέπουν τόσο τις ισορροπίες όσο και τη σταθερότητα της περιοχής.
Η Ελλάδα είναι ένας απλός θεατής στο νέο γεωπολιτικό «γίγνεσθαι» και δεν την υπολογίζει κανένας. Μεγάλο χτύπημα για τον άξονα Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα, με τις ευλογίες των φίλων της Αμερικής και της Ευρώπης. Όταν έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς.
Γεγονός είναι πως και το πολιτικό σκηνικό της χώρας είναι σε απόλυτο διασυρμό, με όσα συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ εφιάλτης έγινε το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά για τον Μητσοτάκη και τους καρεκλοκένταυρους του Μαξίμου, αφού ένας στους τέσσερις γαλάζιους ψηφοφόρους κατευθύνονται προς το «κλίνατε επί δεξιά». Η ψήφος του Σαμαρά δείχνει την έξοδο στον καθεστωτικό και επικίνδυνο πρωθυπουργό.
Δύσκολη η θέση του Μητσοτάκη, δεδομένου ότι η Τουρκία μιλάει για μικρή πατρίδα, εκτός από τη γαλάζια πατρίδα, με βλέψεις στη Θράκη. Κάνει τζαμί την Αγία Σοφία και φτιάχνει αγωγό που θα συνδέει την Τουρκία με την κατεχόμενη Κύπρο. Αμερικανοί, Γάλλοι, Άγγλοι, Γερμανοί και Ιταλοί κάνουν τον αδιάφορο.
Ο αποτυχημένος και επικίνδυνος πρωθυπουργός έπρεπε να γνωρίζει, αν και δεν τα πηγαίνει τόσο καλά με τα ελληνικά, αυτό που έγραφε ο σοφός Αγάθων.
«Δει τὸν ἄρχοντα τριῶν μεμνῆσθαι· πρῶτον, ὅτι ἀνθρώπων ἄρχει· δεύτερον, ὅτι κατὰ νόμους ἄρχει· τρίτον, ὅτι οὐκ ἀεὶ ἄρχει».
Δηλαδή, ο άρχοντας πρέπει να γνωρίζει τρία πράγματα. Πρώτον, ότι κυβερνά ανθρώπους, δεύτερον ότι διοικεί με βάση τους νόμους, τρίτον ότι δεν θα εξουσιάζει για πάντα.
Τα λάθη πληρώνονται, αλλά δυστυχώς τα πλήρωσε και τα πληρώνει μόνο ο λαός και μάλιστα πολύ ακριβά.
Πάντως, το σκηνικό πόλωσης και εντυπωσιασμού, που στήνει ο Μητσοτάκης και η παρέα του, είναι μια θερινή αυταπάτη και μια απέλπιδα προσπάθεια, για να ξαναμπεί στο πολιτικό παιχνίδι η ιδιωτική και μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη, την ίδια ώρα που μια φοιτητική γκαρσονιέρα στο Παγκράτι στοιχίζει μόλις 1.150 ευρώ το μήνα.
Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω και, όπως τόνιζε ο σοφός Ηράκλειτος, «ποταμῷ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῷ αὐτῷ», δηλαδή δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι δύο φορές, γιατί το νερό αλλάζει συνεχώς.
Για όλα, τα κακώς έχοντα, ο πρωθυπουργός δηλώνει μηδενική ανοχή. Το πώς όμως την εννοεί, μόνο αυτός ξέρει, δεδομένου ότι και οι επιτροπές της ντροπής στη Βουλή έγιναν πλυντήριο σκανδάλων και μπαζώματος σχεδόν όλων των σκανδάλων.
Θα τα ξαναπούμε πάλι μετά από δεκαπέντε ημέρες, εκτός απροόπτου. Καλές διακοπές και μακριά από τις πυρκαγιές.