Δρ. Κώστας Πατέρας, D. Ed., M. Ed., Ph.D.
Επί δεκαετίες η οικονομική και πολιτική συνάντηση στο Νταβός της Ελβετίας πολλών ηγετών διαμόρφωνε την πορεία, που πρέπει να ακολουθήσει η Υφήλιος, πάντα με συναίνεση, στα πιο βασικά προβλήματά της.
Η όλη διαδικασία διεξάγονταν μέσα σ’ ένα κλίμα δημοκρατικό και αμοιβαίου σεβασμού, παρά τις εκάστοτε διαφορετικές τοποθετήσεις.
Φέτος το Νταβός έγινε ένα ενεργό «Υφαίστειο» και η λάβα και η αμφιβολία, που έσπειρε, ήταν πρωτοφανής. Πάγωσαν όλα, σαν να ήταν η εποχή των Παγετώνων.
Ο Τυφώνας… Τράμπ παρέσυρε και αμφισβήτησε κάθε είδος Συμμαχίας, κάθε μορφή Διεθνούς Δικαίου και κάθε έννοια Κρατικών Συνόρων.
Στράφηκε εναντίον όλων και αμφισβήτησε συμφωνίες και συνεργασίες πολλών δεκαετιών, ίσως και αιώνων.
Ως «ταύρος» σε υαλοπωλείο δεν άφησε τίποτε όρθιο, την στιγμή που, κυρίως οι Ευρωπαίοι, ή κρύφτηκαν ή δεν είχαν το θάρρος να τον αντιμετωπίσουν.
Μεταξύ αυτών και ο Πρωθυπουργός της χώρας μας που, λόγω… καιρικών συνθηκών, απουσίαζε από την ομιλία του Πλανητάρχη, και τώρα είναι … επιβάτης στο πολιτικό τρένο του «ιλίγγου», ενώ έχασε κάθε ίχνος επαφών με τον Λευκό Οίκο.
Ο Τράμπ, ως «Σερίφης», σε ένα αποσβολωμένο ακροατήριο, ζήτησε να του χορηγηθεί ιδιοκτησιακά η Γροιλανδία, να αρχίσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις, ενώ υποσχέθηκε πως δεν θα χρησιμοποιήσει βία.
Μίλησε απαξιωτικά, για την Ε.Ε. και τους ηγέτες της και είπε πως η «Ευρώπη» δεν κινείται προς την σωστή κατεύθυνση.
Κατηγόρησε την Ε.Ε. για την «απάτη» της πράσινης ενέργειας και για τα Αιολικά Πάρκα, τα οποία καταστρέφουν γόνιμη γη και αισθητικού κάλλους βουνά και πλήττουν την γεωργία, την κτηνοτροφία και την κοινωνία.
Η Ε.Ε. προμηθεύεται τα υλικά, για τα Αιολικά Πάρκα, από την Κίνα, η οποία, όμως, Κίνα δεν έχει ούτε ΜΙΑ ανεμογεννήτρια.
«Η Ευρώπη πάει σε λάθος κατεύθυνση» είπε ο Τράμπ, βεβαιώνοντας, για μια ακόμη φορά, τόσο τις προθέσεις, για τις σχέσεις με την Ε.Ε., όσο και με την ύπαρξη του ΝΑΤΟ.
Έστησε δε και ένα ιδιωτικό «Συμβούλιο Ειρήνης», όπου θα προεδρεύει ο ίδιος, για να λύσει τα προβλήματα της Υφηλίου και για να καταργήσει την Ο.Η.Ε., ο οποίος Ο.Η.Ε. δεν έχει την στρατιωτική δύναμη να επιβάλλει λύσεις.
Μετά την «καταιγίδα» του Νταβός κανένας δεν γνωρίζει τι του ξημερώνει και η Αμερικανική «αρμάδα» πλέει προς τον Περσικό Κόλπο, όπου υπάρχει η… ψεύτικη «Δημοκρατία του Ιράν» με τους Μουλάδες.
Κατά τις τελευταίες εξεγέρσεις του Ιρανικού Λαού οι θρησκευτικοί ηγέτες αναφέρουν, πως σκοτώθηκαν 3.000 διαδηλωτές, ενώ ανεξάρτητες πηγές κάνουν λόγο για 20.000 νεκρούς.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι καταργείται κάθε μορφή του Διεθνούς Δικαίου και στην θέση του μπαίνει το Δίκαιο του «ισχυρού».
Πόσο σωστός ήταν ο Ηράκλειτος που τόνιζε πως «η πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, για να την εμπιστευθούμε στους πολιτικούς».
Πράγματι ο Πλανητάρχης έκανε ένα «Σκωτσέζικο Ντουζ», για όλο τον κόσμο και κυρίως για τους ηγέτες της Ε.Ε., που αποφασίζουν για τους Ευρωπαίους πολίτες χωρίς την συγκατάθεσή τους.
Ο Μητσοτάκης συντάχθηκε με την Ε.Ε. αλλά άφησε κι ένα παράθυρο για τις Η.Π.Α. δηλαδή κινείται «στην κόψη του ξυραφιού», εάν δεν κάνει «τον γύρο του θανάτου».
Παίζει «κρυφτό με τον Τράμπ και ταγκό με το Βερολίνο».
Έτσι άφησε χώρο για την Τουρκία και πηγαίνει τον ερχόμενο μήνα στην Άγκυρα, για να διαπραγματευθεί τα αδιαπραγμάτευτα, με «κλειστή ατζέντα».
Μακάρι να μην έχουμε «ψυχρή ειρήνη με θερμή απειλή» από τον Σουλτάνο της Τουρκίας.
Το μόνο παρήγορο είναι το δημιουργηθέν τόξο Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα γιατί οι Η.Π.Α. δεν πρόκειται να πωλήσουν το Ισραήλ, όπως έκαναν με τους κούρδους της Βορειοανατολικής Συρίας, που τους πρόδωσαν και τους έδωσαν στον Τζιχαντιστή, πρόεδρο της Συρίας Αχμεντ αλ Σαράα. Οι Κούρδοι, στο πλευρό των Η.Π.Α., πολέμησαν τους δολοφόνους του ISIS…!
Το «Δίκαιο του Ισχυρού», που σήμερα εφαρμόζεται παντού, φυσικά και στην Ελλάδα, δεν είναι ένα δόγμα του σύγχρονου Ιμπεριαλισμού ή Σοσιαλισμού.
Είναι κάτι που εφαρμόστηκε και στην Αρχαία Ελλάδα με το «κράτος των Αθηναίων και των Σπαρτιατών».
Σ’ όλους είναι γνωστός ο λεγόμενος «Πελοποννησιακός πόλεμος» μεταξύ της Αθήνας και της Σπάρτης (431-404 π.Χ.), που τον πλήρωσαν ακριβά οι πρόγονοί μας.
Τότε, το 416 π.Χ., δηλ στα μισά τα πολέμου αυτού, οι Αθηναίου έστειλαν στην Μήλο, που ήταν σύμμαχος των Σπαρτιατών, στρατό και διαπραγματευτές, για να προσχωρήσουν οι Μήλιοι στην συμμαχία των Αθηναίων.
Έλεγαν πως η κίνηση αυτή γίνεται και για το καλό της Μήλου κι για το καλό της Αθήνας.
Τελικά οι Μήλιοι δεν παραδόθηκαν και οι Αθηναίοι με ισχυρές ναυτικές δυνάμεις κατέλαβαν το νησί. Έσφαξαν όλους τους άνδρες, πούλησαν ως σκλάβους τις γυναίκες και τα παιδιά και έστειλαν 500 Αθηναίους για τα κατοικήσουν το νησί.
Αυτό αναφέρει ο Ιστορικός Θουκυδίδης και είναι ένα μεγάλο παράδειγμα για την σύγχρονη παγκόσμια πολιτική.
Ο Σαρλ Ντε Γκολ, στρατηγός και Πρόεδρος της Γαλλίας έλεγε ότι «ο πολιτικός προσποιείται τον υπηρέτη, για να γίνει αφέντης» και μετά δεν υπολογίζει κανέναν.
Ποιος σκέπτεται τους ήρωες των Ιμίων, τους καμένους από τις πυρκαγιές, τους πνιγμένους της Θεσσαλίας και του δολοφονημένους στα Τέμπη;
Κανένας. Όλοι οι πολιτικοί κοιτάζουν πως θα επανεκλεγούν και φυσικά δεν τους στενοχωρεί ούτε η απώλεια πολιτών, όπως έγινε στην πρόσφατη βιβλική καταστροφή στην Αττική και κυρίως στην Γλυφάδα, ούτε η ακρίβεια με την τρομερή καθημερινότητα. Δεν υπάρχουν πουθενά ούτε αντιπλημμυρικά έργα ούτε πρόληψη. 630 ρέματα μπαζώθηκαν σ΄όλη την Αττική λέει το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Θέλουν όλοι να κερδίσουν χρόνο για να μπουν σε εκλογική διαδικασία, στρεφόμενοι κατά πάντων και κατηγορώντας, καθημερινά, ο ένας τον άλλον.
Πόσο δίκαιο είχε ο μεγάλος Ουίνστον Τσώρτσιλ που έλεγε «ποτέ δεν θα φτάσεις στον προορισμό σου, όταν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που σε γαυγίζει».
Αυτό το γνωρίζει άραγε ο ΚυριαΚούλης Μητσοτάκης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης;
Άδοξα έληξαν και οι κινητοποιήσεις των αγροτών και τα … ψίχουλα που πήραν, τα πήραν με την δύναμη στα «μπλόκα» όπου παρέμειναν επι δύο μήνες και με την υπόσχεση να συναντηθούν στην «ΚΑΛΠΗ». Όσο για την συμφωνία της Mercosur, παραπέμφθηκε στις καλένδες με απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ήταν μεγάλη ήττα για την Ούρσουλα Φον ντερ Λαϊεν, και για τις συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης.
Δίκαιο είχε ο Ουίστον Τσώρτσιλ που έγραφε ότι «ο Καπιταλισμός έχει ένα μόνιμο ελάττωμα. Την άνιση κατανομή του πλούτου. Αντίθετα ο Σοσιαλισμός έχει ένα σταθερό προτέρημα την ίση κατανομή της φτώχειας».
Διαλέγεις και παίρνεις.
Θα ήταν παράλειψη να μην ειπωθεί κάτι και για το τραγικό συμβάν στην Ισπανία με τα δύο τρένα, τους 45 νεκρούς και πάνω από 120 τραυματίες.
Οι Ισπανοί δεν είπαν «για ανθρώπινο λάθος», ούτε έστησαν επιτροπή στη Βουλή, για να μπαζώσουν το θέμα, ούτε μετακίνησαν τα βαγόνια. Όμως απέκλεισαν τον χώρο, για κάθε άσχετο.
Χειρίστηκαν το θέμα με ψυχραιμία, με ρεαλισμό με διαφάνεια και δεν έστησαν μηχανισμούς για να αθωώσουν τους πολιτικούς και την κυβέρνηση.
Πόση διαφορά έχει η Δημοκρατία της Ισπανίας με την Δημοκρατία της Ελλάδας…. Αν και οι δύο είναι στο χώρο της Ε.Ε.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε κακή διαχείριση του θέματος των Τεμπών και πόνταρε στον χρόνο, για να ξεχασθεί, ώσπου να φτάσει το 2027 σε εκλογές, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται.
Το φθινόπωρο, όμως, μυρίζει εκλογές που θα χάσει ο ΚυριαΚούλης Μητσοτάκης.
«Ο χρόνος, είναι σαν ένα παιδί που παίζει ζάρια» έγραφε ο Ηράκλειτος και στην προκειμένη περίπτωση λειτουργεί εις βάρος της Ιδιωτικής Ν.Δ. και της μονοπρόσωπης κυβέρνησης Μητσοτάκη, αφού από το 41% το 2019 έπεσε στο 28% το 2024 και τώρα είναι κοντά στο 20%.
Δικαιολογημένη η κατρακύλα της κυβέρνησης, αφού η κοινωνία είναι οργισμένη και απογοητευμένη, ενώ η Βουλή των Ελλήνων, με «ντροπολογίας», μεταμεσονύκτια, προσπάθησε να λύσει προσωπικά προβλήματα της Υπουργού Όλγας Κεφαλογιάννη και του πρώην συζύγου της Μίνω Μάτσα, για την επιμέλεια των παιδιών τους.
Η κίνηση αυτή είναι ΝΤΡΟΠΗ, για την Βουλή, θυμίζει Δημοκρατία της «Μπανανίας» και φυσικά δεν έγινε ούτε μία παραίτηση.
Όλα είναι στην διάθεση του σάπιου πολιτικού συστήματα και το «Δίκαιο τον Ισχυρού» ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει, όσο υπάρχει ανθρώπινη ζωή σ’ αυτόν τον πλανήτη.
Δεν θα βρεθεί κάποιος «παλαβός» Τράμπ στην Ελλάδα, για να ξεκαθαρίσει την πολιτική «Κοπριά του Αυγείου». ;
Ο Λαός γνωρίζει αυτό που έλεγε ο Τσώτσιλ: «η αποτυχία δεν είναι μοιραία. Αυτό που μετράει είναι το κουράγιο να συνεχίζει».