Κοροναϊός : Τι να κάνετε αν μπείτε σε καραντίνα στο σπίτι – Αναλυτικές οδηγίες

Ο κατ’ οίκον περιορισμός αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα μέτρα προστασίας για την αναχαίτιση της εξάπλωσης του νέου κοροναϊού στην κοινότητα. Παρ’ όλα αυτά η καραντίνα δεν παύει να είναι ένα μέτρο που αναστατώνει την καθημερινότητα όσων τη βιώνουν, ενώ συχνά αφήνει το… αποτύπωμά της και στην ψυχολογία, καθώς εντείνει το αίσθημα της μοναξιάς, ακόμη και του «στίγματος».

Υπό τα δεδομένα αυτά, αναλύονται βήμα βήμα οι οδηγίες των επιστημόνων που οφείλουν να ακολουθούν οι «επαφές» που βρίσκονται σε κατ’ οίκον περιορισμό, ενώ αντλώντας πληροφορίες από νέα μελέτη των ειδικών στο King’s College, εντοπίζει τις ψυχολογικές «παγίδες» δημιουργώντας παράλληλα έναν οδηγό επιβίωσης.

Απομόνωση επαφών

Ατομα που ήρθαν σε επαφή με ύποπτο υπό διερεύνηση ή επιβεβαιωμένο κρούσμα λοίμωξης με τον νέο κοροναϊό (π.χ. μέλη οικογένειας, φίλοι, συνάδελφοι, επαγγελματίες υγείας) πρέπει να παρακολουθούν την υγεία τους. Αναλυτικότερα πρέπει να μετρούν τη θερμοκρασία τους δύο φορές την ημέρα, από την ημέρα της τελευταίας επαφής με το κρούσμα και για 14 ημέρες. Σκόπιμο είναι να υπάρχει τακτική – το προτιμότερο είναι καθημερινή – επικοινωνία με επαγγελματία υγείας για όλη τη διάρκεια της παρακολούθησης.

 

Για όλο το διάστημα της παρακολούθησης (δύο εβδομάδες) πρέπει να εφαρμόζονται τα παρακάτω:

  • Διαμονή σε καλά αεριζόμενο δωμάτιο που χρησιμοποιείται μόνο από το άτομο αυτό.
  • Περιορισμός όσων φροντίζουν το άτομο, ιδανικά ένα άτομο που δεν ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου (δηλαδή δεν είναι μεγάλης ηλικίας και δεν έχει χρόνιο νόσημα).
  • Δεν επιτρέπονται επισκέψεις.
  • Διαμονή των υπόλοιπων μελών της οικογένειας σε διαφορετικό δωμάτιο και εάν αυτό δεν είναι εφικτό, τήρηση απόστασης τουλάχιστο 2 μ. από το άτομο.
  • Περιορισμός των μετακινήσεων του ατόμου στο σπίτι, όσο είναι δυνατό.
  • Καλός αερισμός των κοινόχρηστων χώρων.
  • Καλό πλύσιμο των χεριών πριν και μετά από κάθε επαφή με το άτομο ή το περιβάλλον του (δωμάτιο, αντικείμενα), πριν και μετά την προετοιμασία φαγητού, πριν από το φαγητό και μετά τη χρήση της τουαλέτας (πλύσιμο με νερό και σαπούνι ή χρήση αλκοολούχου αντισηπτικού, ανάλογα εάν τα χέρια είναι εμφανώς λερωμένα ή όχι).
  • Πάντα κάλυψη στόματος και της μύτης κατά τη διάρκεια βήχα ή φτερνίσματος.
  • Προσεκτική απόρριψη των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για κάλυψη της μύτης και του στόματος, σχολαστικό πλύσιμο στην περίπτωση που αυτά δεν είναι μιας χρήσης.
  • Αποφυγή άμεσης επαφής με σωματικά υγρά, ιδιαίτερα σάλιο, πτύελα ή άλλες αναπνευστικές εκκρίσεις και κόπρανα με γυμνά χέρια και εφαρμογή γαντιών μιας χρήσης. Ακολουθεί υγιεινή των χεριών.
  • Αποφυγή επαφής με δυνητικά μολυσμένα αντικείμενα του ατόμου όπως πιάτα, ποτήρια, μαχαιροπίρουνα, πετσέτες, σεντόνια τα οποία ύστερα από σχολαστικό πλύσιμο επαναχρησιμοποιούνται.
  • Καθαρισμός και απολύμανση επιφανειών και αντικειμένων στο δωμάτιο του ατόμου καθημερινά με κοινό απορρυπαντικό ή σαπούνι, ξέπλυμα και στη συνέχεια απολύμανση με διάλυμα οικιακής χλωρίνης σε αναλογία 1:10
  • Καθαρισμός της τουαλέτας καθημερινά με τον ίδιο τρόπο.

Στην περίπτωση που το άτομο εμφανίσει συμπτώματα αναπνευστικής λοίμωξης (π.χ. πυρετό, βήχα, πονόλαιμο, δυσκολία στην αναπνοή) καλεί άμεσα τον ιατρό του ή τον ΕΟΔΥ (τηλ. 210-5212.054) για να λάβει οδηγίες.

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις από τον εγκλεισμό

Οπως προκύπτει από τα ευρήματα πρόσφατης ανάλυσης που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση «The Lancet», η σύγχυση, ο θυμός και το μετατραυματικό στρες παρατηρούνται συχνά σε όσους υποβάλλονται στη διαδικασία του κατ’ οίκον περιορισμού.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι για τη διεξαγωγή της μελέτης οι επιστήμονες του King’s College ανέλυσαν συνδυαστικά τα ευρήματα 24 προγενέστερων ερευνών που είχαν διεξαχθεί σε 10 χώρες.
Αυτό που διαπίστωσαν είναι ότι οι ψυχολογικές επιπτώσεις του εγκλεισμού δεν είναι ίδιες σε όλους, διαπιστώνοντας ότι υπάρχουν σημαντικοί παράγοντες, όπως είναι το ιστορικό προβλημάτων ψυχικής υγείας πριν από την καραντίνα. Επιπλέον, οι επαγγελματίας υγείας είχαν πιο σοβαρά συμπτώματα μετατραυματικού στρες απ’ ό,τι άλλοι ασθενείς.

Αντίστοιχα, όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια της καραντίνας, τόσο πιο αρνητικά «γράφει» στην ψυχολογία των ανθρώπων (με μια μελέτη να θέτει ως χρονική «κόκκινη γραμμή» τις 10 ημέρες), ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και ο φόβος όσων αναγκάζονται σε εγκλεισμό μήπως κολλήσουν τους οικείους τους (ιδίως δε εάν στο σπίτι υπάρχουν έγκυοι ή μικρά παιδιά).

in.gr