Οι σχέσεις και η απευθείας επικοινωνία μεταξύ βουλευτών και διοίκησης δεν εντάσσεται στην ”job description” των βουλευτών δήλωσε στο εφετινό Φόρουμ των Δελφών η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέτσι εγείροντας σάλο διαμαρτυριών από Έλληνες πολιτικούς. Job description σε απλά ελληνικά είναι το γενικό πλαίσιο της άσκησης του επαγγέλματος που ασκεί κάποιος, κοινώς, τι κάνει, πως το κάνει και κυρίως έως που μπορεί να φτάσει η αρμοδιότητά του. Η δήλωση αυτή έγινε με αφορμή το αίτημα άρσης ασυλίας ορισμένων βουλευτών εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προς την Ελληνική Βουλή λόγω εμπλοκής των βουλευτών αυτών σε έκνομες ενέργειες εντός του οργανισμού ΟΠΕΚΕΠΕ που οδήγησαν σε παράνομες επιδοτήσεις αγροτών.
Ο γράφων βεβαίως δεν λαμβάνει θέση όσον αφορά στον βαθμό ευθύνης των βουλευτών αυτών, διότι με την άρση της ασυλίας των η αρμοδιότητα είναι της Δικαιοσύνης και μόνον, την οποία Δικαιοσύνη ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΕΣ να σεβόμαστε. Και ακριβώς για τον λόγο αυτόν κρίνω ως ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ τις δηλώσεις βουλευτών όπως της Σοφίας Βούλτεψη και του Άδωνι Γεωργιάδη, οι οποίοι έσπευσαν να υποτιμήσουν το έργο και τις αρμοδιότητες της Εισαγγελέως και μάλιστα η πρώτη εξ αυτών έκανε και ρατσιστικά υποτιμητικά σχόλια για την ρουμανική καταγωγή της. Τέτοιες δηλώσεις μάλλον τους ίδιους εκθέτουν και τον ίδιο τον ελληνικό λαό προσβάλλουν, ο οποίος ουδέποτε με τον ρατσισμό είχε σχέση. Το θέμα μας όμως σήμερα δεν είναι αυτό.
Το θέμα μας, το οποίο καλώς ανέκυψε και πρέπει να κλείσει είναι γενικό, είναι χρόνιο, είναι προβληματικό και αφορά τις σχέσεις των βουλευτών με την διοίκηση. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Από Συντάγματος αρχόμεθα. Το Σύνταγμα, ως πασίγνωστον εστί, είναι το γενικό πλαίσιο της λειτουργίας του Κράτους. Επομένως, η λειτουργία των κομμάτων και ειδικότερα ο ρόλος και η δράση των βουλευτών ΜΟΝΟΝ στο Σύνταγμα αναφέρονται και ανευρίσκονται και πουθενά αλλού. Επομένως και πάλιν, όποια δράση και δραστηριότητα των βουλευτών εκφεύγει των πλαισίων που το Σύνταγμα θέτει γι’αυτούς δεν είναι απλώς ή έστω νομικώς αντισυνταγματικές, είναι κάτι πολύ περισσότερο και σοβαρότερο, είναι ΕΚΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΉΣ.
Το ποια είναι η αποστολή των βουλευτών περιγράφεται μόνον από το Σύνταγμα και από πουθενά αλλού δεν μπορεί να περιγραφεί. Λοιπόν, στο άρθρο 51 παρ. 2 Σ ορίζεται οτι οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος. Αντιπροσώπευση ΔΕΝ σημαίνει εκπροσώπηση. Ο εκπρόσωπος κάποιου απλώς μεταφέρει σε μια άλλη πλευρά τα αιτήματα ή τις αντιλήψεις του εντολέα του και δεν ξεφεύγει από αυτές. Ο αντιπρόσωπος όμως είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Ο αντιπρόσωπος του λαού κατά το ελληνικό Σύνταγμα έχει τις δικές του αντιλήψεις, έχει την δική του κρίση και πάνω από όλα είναι ελεύθερος να τις εκφράζει. Που; Μα, στο Κοινοβούλιο. Προς τούτο, το Σύνταγμα στο άρθρο 60 παρ. 1 δίνει στους βουλευτές-αντιπροσώπους (και όχι εκπροσώπους) του λαού ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟ δικαίωμα γνώμης και ψήφου κατά την συνείδησή τους, ΧΩΡΙΣ να εξαρτά αυτήν την ελευθερία από την γνώμη και την κρίση των εντολέων-ψηφοφόρων πολιτών, των οποίων ο ρόλος και το έργο εξαντλείται κατά την ημέρα της ψηφοφορίας και έκτοτε οι ίδιοι οι εκλογείς ΟΥΔΕΝ δικαίωμα έχουν να παρεμβαίνουν στο έργο των αντιπροσώπων τους στο Κοινοβούλιο. Αυτό το νόημα έχει η αντιπροσώπευση κατά το Σύνταγμα και δεν σηκώνει καμία αντίρρηση και νάμαστε εξηγημένοι.
Πουθενά το Σύνταγμα επιτρέπει στον βουλευτή να εμπλέκεται στην Διοίκηση και να επεμβαίνει στις ενέργειές της. Ούτε καν διαβίβαση ηλεκτρονικών μηνυμάτων πολιτών επιτρέπεται. Αυτά δεν είναι στην βουλευτική job description. Το Διοικητικό Δίκαιο περιγράφει τις οδούς επικοινωνίας διοικουμένων-διοίκησης στις οποίες εμπλοκή βουλευτών δεν αναφέρεται. Τι μπορεί νόμιμα και συνταγματικά να κάνει ο βουλευτής για να αναδείξει ένα πρόβλημα ψηφοφόρων ή έστω ενός ψηφοφόρου του; Μα, να κάνει ερώτηση ή επερώτηση στην Βουλή και να αναγκάσει τον Υπουργό να απαντήσει και το πρόβλημα να επιλύσει. Στην Βουλή, ΟΧΙ στο υπουργικό γραφείο και πολύ περισσότερο στα διοικητικά γραφεία. Αν κάνει κάτι τέτοιο είναι εκτός αποστολής και παραβιάζει το Σύνταγμα. Αυτή είναι η μόνη job description (περιγραφή επαγγέλματος) των βουλευτών και νάμαστε και πάλι εξηγημένοι. Η δουλειά του βουλευτή είναι ΜΟΝΟΝ στην Βουλή και πουθενά αλλού. Και φθάσαμε στο σημείο να κατηγορούνται Έλληνες βουλευτές για ηθική αυτουργία σε διάπραξη πλημμελημάτων μόνο για ένα τηλεφώνημα, για ένα μήνυμα για απλή διαβίβαση αιτήματος. Σκληρό, αλλά και οι Κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ελληνικό Σύνταγμα αυτά ακριβώς απαγορεύουν. Ας πρόσεχαν. Από αυτό το ”ας πρόσεχαν” εξαιρώ αυτούς τους βουλευτές που όντως έγιναν ηθικοί αυτουργοί σε διάπραξη πλημμελημάτων ή και κακουργημάτων. Αυτοί ”χεράτα” διέπραξαν αδικήματα και ο γράφων ελπίζει οτι οι ορθώς φρονούντες πολίτες χεράτα θα τους δώσουν την απάντηση που τους αξίζει στο παραβάν. Χεράτα όλα, αφού έτσι θέλουν.
Ναι, ναι, γνωρίζω τις αντιρρήσεις πολλών. Οτι η ελληνική διοίκηση πάσχει, οτι πολλοί πολίτες δεν μπορούν να κάνουν την δουλειά τους με μια διοίκηση που δεν σηκώνει ούτε τα τηλέφωνα, με μια διοίκηση που αδικεί κλπ. Όλα γνωστά σε όλους και όλοι παθόντες είμαστε, του γράφοντος μη εξαιρουμένου. Δεκτόν, αλλά αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να παραβιάζουμε το Σύνταγμα. Ούτε είναι δικαιολογία οτι αυτό επιτάσσει η οθωμανική κληρονομία μας. Το ρουσφέτι ΔΕΝ μας αξίζει. Αν το οθωμανικό ρουσφέτι είναι η κληρονομιά μας, πρέπει να κάνουμε αποποίηση το συντομώτερο δυνατόν.
Ο γράφων, κατόπιν όλων αυτών, καταθέτει τις εξής προτάσεις. Πρώτον, να τεθεί στο προς αναθεώρησιν Σύνταγμα σαφής διάταξη που να απαγορεύει, επί ποινή εκπτώσεως από το βουλευτικό αξίωμα, κάθε παρέμβαση βουλευτή στην διοίκηση από τούδε και στο εξής. Τέλος στην οθωμανική κληρονομιά. Δεύτερον, να προχωρήσουν τάχιστα οι διαδικασίες πλήρους ψηφιοποιήσεως της διοίκησης, της χρήσεως τεχνητής νοημοσύνης μη εξαιρουμένης (το επιτυχές προηγούμενο της ΑΑΔΕ, το πολυτιμώτερο αγαθό που μας άφησε η εποχή των Μνημονίων, είναι έξοχο παράδειγμα). Τρίτον, επειδή νομίζω οτι αυτά δεν είναι αρκετά, προτείνω να δημιουργηθούν στις πρωτεύουσες ΟΛΩΝ των Νομών του κράτους παραρτήματα της Ανεξάρτητης Αρχής του Συνηγόρου του Πολίτη (το πολυτιμώτερο που μας άφησε η εποχή του Κων. Σημίτη) με πλήρεις και επαυξημένες αρμοδιότητες παρέμβασης στην διοίκηση και επίλυσης προβλημάτων των διοικουμένων ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ, χωρίς να τρέχουν στην Αθήνα. Και τέταρτον, επιτέλους, όποιοι υπάλληλοι δεν κάνουν την δουλειά τους να απολύονται με συνοπτικές, αλλά διάφανες και δίκαιες διαδικασίες. Δεν είναι σωστό μια ολόκληρη χώρα να τυραννιέται από την δημοσιοϋπαλληλία της. Επιτέλους, τόσο δύσκολο είναι; Αυτά. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε στο επόμενο αναθεωρημένο Σύνταγμα, το οποίο, εύχομαι ο Θεός της Ελλάδος να μας φωτίσει και να το κάνουμε της προκοπής.
Ιωάννης Ξηρός
Ταξίαρχος ε.α.