*Σαν Σήμερα οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις ανακηρύσσουν την Ανεξαρτησία της Ελλάδας (3 Φεβρουαρίου 1830)
“Η Ελλάς θέλει σχηματίσει κράτος ανεξάρτητον και θέλει απολαύει παντός πολιτικού, διοικητικού και εμπορικού δικαιώματος, το οποίον αρμόζει εις κράτος απολύτως ανεξάρτητον”(Πρωτόκολλον του Λονδίνου, 3 Φεβρουαρίου 1830)
«Ο Θεός υπέγραψε την ελευθερία της Ελλάδας και δεν παίρνει πίσω την υπογραφή του» (Κολοκοτρώνης).
«… Πατρίς, να μακαρίζεις γενικώς όλους τους Έλληνες, ότι θυσιάστηκαν για σένα, να σ’ αναστήσουνε, να ξαναειπωθείς άλλη μια φορά ελεύθερη πατρίδα, που ήσουνα χαμένη και σβησμένη από τον κατάλογο των εθνών. Όλους αυτούς να τους μακαρίζεις…» (Μακρυγιάννης).
«Τα πρωτόκολλα και οι συνθήκες από το 1827 μέχρι και το 1832 είναι μονομερείς αποφάσεις που ελήφθησαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις χωρίς τη συμμετοχή των Ελλήνων(…).Αντανακλούν πολύ περισσότερο τους ανταγωνισμούς των Μεγάλων Δυνάμεων στο χώρο της Ανατολής και την προσπάθεια να βρεθεί κάποιος συμβιβαστικός δρόμος ανάμεσα στα αντιμαχόμενα συμφέροντά τους, παρά ένα πνεύμα δικαιοσύνης ή τουλάχιστον τη φροντίδα για μη βιώσιμη λύση της ελληνοτουρκικής διαφοράς που θα έπαιρνε υπόψη στοιχειώδη συμφέροντα των λαών, των οποίων υποτίθεται ότι καθοριζόταν η τύχη» (Ν. Σβορώνος).
«Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό». (Σολωμός).
Η παραπάνω παράθεση σχετικών κειμένων-αποσπασμάτων στοχεύει στο να καταδεχτεί η ιστορική αλήθεια για την Ανεξαρτησία της Ελλάδας, όπως αυτή προέκυψε από το Πρωτόκολλο του Λονδίνου,3 Φεβρουαρίου 1830.
Κι αυτό γιατί είναι απαραίτητο ως Λαός, Πολιτική ηγεσία και Χώρα να αφυπνισθούμε και να απαλλαγούμε από βολικούς και παρηγορητικούς μύθους για την ανεξαρτησία της Ελλάδας μας.
Όσο πιο γρήγορα το πετύχουμε αυτό τόσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικότερα θα μπορέσουμε να θωρακίσουμε την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία της χώρας σε μια εποχή και σε έναν κόσμο που το διεθνές δίκαιο παραμελείται και κυριαρχεί ο νόμος της δύναμης και του ισχυρού.
Οι εχθροί και οι φίλοι της Χώρας μας δεν είναι κατ΄ ανάγκην δεδομένοι, ούτε μόνιμοι. Τα συμφέροντα και οι ισορροπίες αλλάζουν γρήγορα και απροειδοποίητα.
Η γεωγραφική μας θέση ως χώρας και οι ποικίλοι αναθεωρητισμοί απαιτούν επαγρύπνηση. Η δύναμη της Γεωγραφίας μια χώρας είναι μεγάλη και εναπόκειται στους λαούς ο τρόπος και ο χρόνος με τον οποίο θα την εκμεταλλευτούν. Οδηγός μας μπορεί να είναι και το βιβλίο του Tim Marshall, «Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας».
“Το παγκόσμιο best seller του Tim Marshall, «Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας», μας έδειξε πώς οι επιλογές κάθε έθνους περιορίζοντα, καθορίζονται και προσδιορίζονται από τα βουνά, τα ποτάμια, τις θάλασσες και τα τείχη. Από τότε η γεωγραφία μπορεί να μην άλλαξε, όμως έχει αλλάξει ο κόσμος”. (Εκδόσεις “Διόπτρα”).
Η υπεράσπιση και διαφύλαξη της εθνικής Ελευθερίας και Ανεξαρτησίας προϋποθέτουν και την ανάλογη-αναγκαία ιστορική γνώση που τρέφει τον υγιή Πατριωτισμό.
Στο βαθμό, λοιπόν, που η ανεξαρτησία μιας χώρας και ιδιαίτερα της Ελλάδας μας ιστορικά δεν συνιστά μία στιγμιαία κατάκτηση ούτε είναι προϊόν φιλανθρωπίας των δυνατών της Υφηλίου, οφείλουμε να αγρυπνούμε και να βρισκόμαστε σε ετοιμότητα για “ό,τι δει”.
Tα όπλα συνιστούν την αναγκαία συνθήκη για την Ελευθερία και τη διασφάλιση- υπεράσπιση της Ανεξαρτησίας της Χώρας μας, αλλά όχι και την ικανή. Δηλαδή, τα όπλα δεν αρκούν από μόνα τους, αν οι πολίτες δεν βρίσκονται σε εγρήγορση και διαρκή ετοιμότητα. Ο Θουκυδίδης το είχε πει καθαρά και προφητικά:
«Άνδρες γαρ Πόλις, και ου τείχη ουδέ νήες ανδρών κεναί»
Ας έχουμε, επομένως, κατά νουν την παραπάνω υπόμνηση-προτροπή του Αθηναίου στρατηγού Νικία.
Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η
Στα παράδοξα της ελληνικής επικαιρότητας, όπως αυτή προβάλλεται και διαμορφώνεται από τα mass Media, χρεώνεται και η παντελής απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στη σημερινή επέτειο της ανακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας από το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, την 3η Φεβρουαρίου 1830.
Φαίνεται πως για την κυβέρνηση, τα κόμματα, Βουλή και τα mass Media η συγκεκριμένη επέτειος δεν συνιστά γεγονός άξιο μνήμης και σχολιασμού. Ίσως να φταίει πως τα σύνορα του Ελληνικού κράτους, όπως αυτά προβλέπονταν από το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, ήταν πολύ περιορισμένα και κατώτερα των εθνικών προσδοκιών.
Να μην ξεχνάμε, όμως, πως η αναγνώριση της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας ήταν η πρώτη ιδρυτική πράξη ανεξάρτητου κράτους στα Βαλκάνια. Και κάτι πιο σημαντικό υπήρξε το πρώτο εμφανές ρήγμα στο οικοδόμημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Και κάτι πιο σημαντικό ακόμη. Η Ελλάδα γίνεται και αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος μετά από αιώνες και μετά την υποδούλωσή της από τους Ρωμαίους το 146 π.x
■ Και να σκεφθούμε ως χώρα πως οι Τούρκοι γιορτάζουν κάθε γεγονός που παραπέμπει σε νίκες της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας (Πτώση της Πόλης , Μικρά Ασία, Μαντζικέρτ…).
Blog “ΙΔΕΟπολις”
Ηλίας Γιαννακόπουλος, Φιλόλογος