Θέματα όπως: 1) Μισθολογικές ανισότητες και διακρίσεις 2) Εργαζόμενες γυναίκες. Μητέρες, ηλικιωμένες, μετανάστριες, φροντίστριες 3) Επισφάλεια-Εργασιακός εκφοβισμός-Σεξουαλική παρενόχληση 4) Συμμετοχή των γυναικών στα εργατικά σωματεία και τους συλλόγους-Ποια η εκπροσώπησή τους στα συνδικαλιστικά όργανα. Τελικά, με ποιον τρόπο μπορούμε να αντιπαρατεθούμε στις έμφυλες διακρίσεις στο χώρο της εργασίας;, απασχόλησαν το απόγευμα της Πέμπτης την ενδιαφέρουσα εκδήλωση-συζήτηση της Φεμινιστικής Ομάδας Τρικάλων «Φυλική Αταξία» στη Σουίτα Art Cafe.
Ανοίγοντας την εκδήλωση η συνδικαλίστρια εκπαιδευτικός και Ουρανία Παπαζεύκου υπογράμμισε ότι “η Φυλική Αταξία με σχεδόν 3,5 χρόνια ύπαρξης και δράσης, συζητάει στις συνελεύσεις της εδώ και καιρό για τις έμφυλες διακρίσεις στην εργασία, ένα θέμα για το οποίο δεν έχουν δυστυχώς ασχοληθεί όσο θα έπρεπε οι φεμινιστικές συλλογικότητες”.
Κεντρική ομιλήτρια ήταν η κα Μαρία Καραμεσίνη, καθηγήτρια Οικονομικών της Εργασίας και πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας των Φύλων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, η οποία τόνισε πως “Αν κοιτάξουμε τα τελευταία περίπου 10 χρόνια θα δούμε ότι έχει αυξηθεί η γυναικεία απασχόληση, όπως και η ανδρική, αλλά από ένα σημείο στο οποίο βρέθηκε μετά τη μεγάλη ύφεση του 2008 και τη μνημονιακή περίοδο όπου είχε σημειωθεί μια τεράστια υποχώρηση όσον αφορά τις θέσεις εργασίας. Από αυτό το χαμηλό σημείο έχουμε μια βελτίωση και μια αύξηση της γυναικείας απασχόλησης, η οποία μόλις το 2024 κατόρθωσε να φτάσει στο σημείο που βρισκόταν το 2008. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης ύφεσης και της μνημονιακής περιόδου υπήρχε μια πλήρης εκθεμελίωση του προηγούμενου συστήματος εργασιακών σχέσεων και από το 2019 και ύστερα η Κυβέρνηση έχει ουσιαστικά συνεχίσει στον προηγούμενο δρόμο των πρώτων μνημονίων που δημιούργησαν μια πολύ ευέλικτη αγορά εργασίας και με την αποσάθρωση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχουμε και μια εξατομίκευση των εργασιακών σχέσεων με την υποχώρηση του συνδικαλισμού κ.λπ. Μέσα σε αυτή την αγορά εργασίας, με απλήρωτες υπερωρίες, 13ωρα, ευέλικτο χρόνο εργασίας που μπορεί να αποφασιστεί και μονομερώς από τον εργοδότη, η ποιότητα των θέσεων εργασίας των γυναικών υποφέρει όπως και των ανδρών αλλά οι γυναίκες είναι αυτές που υφίστανται περισσότερο τις συνέπειες αυτών των πολιτικών. Έχουμε πάντως τις τελευταίες δεκαετίες μια βελτίωση του εκπαιδευτικού επιπέδου των γυναικών και έχουν εισέλθει τόσο στον δημόσιο τομέα όσο και στα επιστημονικά επαγγέλματα. Παρά αυτές τις κατακτήσεις έχουμε την ίδια στιγμή, λόγω των γενικότερων προβλημάτων στην αγορά εργασίας, μια υπερεκμετάλλευση της εργασιακής δύναμης των γυναικών με χαμηλό και μεσαίο εκπαιδευτικό επίπεδο σε συνδυασμό με τη φτωχοποίηση των λαϊκών νοικοκυριών”.
Η εκδήλωση, παρότι δεν αφορούσε στα εργατικά δυστυχήματα, ήταν αφιερωμένη στις πέντε νεκρές εργάτριες του πρόσφατου τραγικού δυστυχήματος στη μπισκοτοβιομηχανία ΒΙΟΛΑΝΤΑ.
