Μετά από περίοδο τριών περίπου ετών, που όλως παραπλανητικώς βαπτίστηκε περίοδος των «ήρεμων νερών», ο Ερντογάν πέταξε την «προβιά του προβάτου», που είχε φορέσει για την εξυπηρέτηση των βραχυπρόθεσμων τουρκικών συμφερόντων και εμφάνισε το πραγματικό πρόσωπο του «γκρίζου λύκου». Επιστρέφοντας από τη σύνοδο της λεγόμενης ομάδας της Σαγκάης εξαπέλυσε απειλές σε βάρος της χώρας μας, λέγοντας ότι η Τουρκία δεν θα ανεχτεί την στρατικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου και την διατάραξη του status quo στο Αιγαίο, που κατά την τουρκική άποψη σημαίνει την αποδοχή από την πλευρά της Ελλάδος, όλων των παράλογων και παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων!!!
Η αλήθεια είναι ότι, πέραν της φοβικής και ελλιποβαρούς πολιτικοοικονομικής ηγεσίας της χώρας και ειδικότερα της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, κανείς που παρακολουθεί στοιχειωδώς την πορεία και τους στόχους της Τουρκίας έτρεφε και την παραμικρή ελπίδα, ότι υπήρχε πραγματική διάθεση να υποχωρήσει ο τουρκικός «γκρίζος λύκος» από τις διογκούμενες και παράνομες διεκδικήσεις του και να βρεθεί το πλαίσιο λύσης της μοναδικής διαφοράς, που υφίσταται μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών, που είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ, βάσει των ισχυόντων κανόνων του διεθνούς δικαίου και όχι των «αλά τούρκα» ψευδοεκδοχών.
Το καθεστώς Ερντογάν πιστό στο διαχρονικό τουρκικό δόγμα του «επιτήδειου ουδέτερου», εκμεταλλευόμενο τη ρευστότητα στις διεθνείς σχέσεις που δημιουργεί ο υπό διαμόρφωση πολυπολικός κόσμος, κινείται ως «χέλι» ανάμεσα σε αντικρουόμενα στρατόπεδα (ΝΑΤΟ-Μπρικς, Ρωσία-Ουκρανία κλπ.) αναλαμβάνοντας ρόλο διαμεσολαβητή και ειρηνοποιού!!! (αν και είναι για μισό αιώνα κατοχική δύναμη στη Μεγαλόνησο) με συνέπεια να κερδίζει έδαφος στον διεθνή χώρο, κατά τη σημερινή υποχώρηση του κύρους των διεθνών θεσμών και ιδιαίτερα εντός της παραπαίουσας Δύσης, ενώ την ίδια ώρα διαλαλεί με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι αποτελεί συστατικό μέρος της αναδυόμενης Ευρασίας. Η σημερινή πορεία της Τουρκίας, όπου συμμετέχει στα πάντα, έχοντας μετατραπεί αυτή και σε απαραίτητη δύναμη ακόμα και στον σχεδιασμό της «τρομώδους» Ευρώπης για αμυντική της «αυτονομία» οφείλεται αναμφισβήτητα σε μεγάλο βαθμό στο «διαβατήριο του ειρηνοποιού», που έλαβε από την Ελλάδα με τη σαθρή Διακήρυξη των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2023.
Έτσι, το πολυδιαφημισθέν «κέρδος» της χώρας μας βάσει του επικοινωνιακού κυβερνητικού αφηγήματος, του περιορισμού δηλαδή των τουρκικών αεροπορικών παραβιάσεων στο Αιγαίο, είναι τελικά πολύ μικρό για να αντισταθμιστεί με τα σοβαρά πολύπλευρα κέρδη της Τουρκίας, η οποία πέτυχε να απεγκλωβιστεί από τον τότε επικείμενο πλήρη αμερικανικό αποκλεισμό της, καθώς και τη σοβαρή ρήξη των σχέσεών της με τη φοβική ΕΕ, η οποία είχε πιεσθεί να της επιβάλει οικονομικές κυρώσεις για τον τότε επιθετικό, υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος κατά την περίοδο 2020-2022.
Σε όλη αυτή την περίοδο της υποτιθέμενης Ελληνοτουρκικής συνεργασίας 2023-2026, η Τουρκία διατύπωσε με τον πιο καθαρό τρόπο όλο το εύρος των παράνομων αξιώσεών της σε βάρος της χώρας μας, που συνιστούν βίαιη παραβίαση των διεθνών κανόνων του δικαίου της θάλασσας, αφού αφενός το παράνομο αφήγημα της «γαλάζιας πατρίδας» (που σύμφωνα με το ευφάνταστο σενάριό της τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ, αλλά μόνο χωρικά ύδατα) το μετέτρεψε πλέον σε κυβερνητικό δόγμα, που ετοιμάζεται και να το καταστήσει νομοθετικό εσωτερικό δίκαιο και αφετέρου προσπαθεί με κάθε τρόπο να εφαρμόσει στο πεδίο το παράνομο Τουρκολυβικό μνημόνιο (με το οποίο επιχειρεί να υφαρπάξει τεράστιες θαλάσσιες ζώνες από τη νόμιμη εν δυνάμει ΑΟΖ της Ελλάδος). Τέλος, είναι πλέον κυνικά ανένδοτη στο Κυπριακό, διαλαλώντας, ότι η μόνη λύση είναι αυτή των δύο κρατών στη Μεγαλόνησο. Τελευταία, δε, έχει επανέλθει στην παλιά επιθετική και απειλητική ρητορική σε βάρος της χώρας μας.
Η εξέλιξη αυτή των πραγμάτων έχει οδηγήσει τη χώρα μας, ειδικά σήμερα στην εποχή υποχώρησης του διεθνούς δικαίου και ανάδειξης της ισχύος στις διεθνείς σχέσεις, σε μία ιδιαίτερα αρνητική θέση έναντι της Τουρκίας, η οποία εμφανίζεται να διεκδικεί ηγεμονικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή, συνεννούντος προς αυτό και της διοίκησης Τραμπ, εξού και οι τελευταίες απειλητικές δηλώσεις Ερντογάν.
Χωρίς αμφιβολία η αποτυχία των κυβερνητικών επιλογών της ΝΔ στην εξωτερική πολιτική και ειδικότερα αυτή των «ήρεμων νερών» από το 2023 ως σήμερα, απαιτεί την αλλαγή της πολιτικής της Ελλάδος στα Ελληνοτουρκικά και τον επανακαθορισμό της θέσης της στον υπό διαμόρφωση πολυπολικό κόσμο. Αυτό προϋποθέτει την πολύπλευρη προσέγγιση και αξιοποίηση των αντιθέσεων μεταξύ των πόλων και της μη λειτουργίας μας ως πειθήνιου εταίρου, κάτι που μπορεί να μετατραπεί στις σημερινές συνθήκες σε «χρήσιμο ηλίθιο» της ιστορίας, μέσω της «ανεπαισθήτως» επιδιωκόμενης φιλανδοποίησης της Ελλάδος.