Αντί να μειωθεί ουσιαστικά ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα – όπως έχουν κάνει πολλές ευρωπαϊκές χώρες – επιλέγεται ξανά το μοντέλο των επιδοτήσεων-ψίχουλων. Ο δικαιούχος που ζει σε ηπειρωτική περιοχή και έχει αυτοκίνητο θα πάρει:
40 € στον τραπεζικό λογαριασμό για το δίμηνο Απρίλιος–Μάιος ή 50 € αν επιλέξει ψηφιακή κάρτα. Δηλαδή, με λίγα λόγια, μερικά ευρώ που δεν καλύπτουν ούτε ένα γεμάτο ρεζερβουάρ. Και το ερώτημα είναι απλό: Αφού αποφάσισαν να δώσουν αυτά τα ποσά, γιατί δεν τα πιστώνουν αυτόματα στους λογαριασμούς όσων έχουν δηλωμένα οχήματα από τις φορολογικές δηλώσεις; Γιατί να ταλαιπωρείται ο κόσμος με αιτήσεις; Γιατί να στέλνονται όλοι στους λογιστές; Ειδικά τώρα, μέσα στην περίοδο των φορολογικών δηλώσεων, που τα λογιστικά γραφεία ήδη λειτουργούν στο όριο, αυξάνεται άσκοπα ο όγκος εργασίας και η ταλαιπωρία για όλους. Λιγότερη γραφειοκρατία και ουσιαστικές λύσεις χρειάζονται — όχι επιδόματα-ασπιρίνες.
Θανάσης Γκέκας – Λογιστής