Ο Χρυσαφούλης, το όμορφο χρυσόψαρο ζούσε σε ένα πανέμορφο ποτάμι. Εκτός από όμορφος ήταν όμως και περίεργος και ήθελε τα πάντα να εξερευνά. Αποφάσισε λοιπόν, να ακολουθήσει τον ξάδερφό του Αθερίνο στη θάλασσα. Εκεί όλα ήταν διαφορετικά και ο Χρυσαφούλης ακόμη πιο διαφορετικός από όλα τα άλλα θαλασσινά ψάρια. Άλλα τον αντιμετώπισαν με καχυποψία, άλλα πιο φιλικά, μα κανένα δεν τον ήθελε στην παρέα του. Θα καταφέρει ο Χρυσαφούλης να κάνει καινούργιους φίλους; Θα τον αποδεχθούν; Στο τέλος της ιστορίας θα ανακαλύψεις την αλήθεια… για την πραγματική φιλία.
Αυτή με λίγα λόγια είναι η κεντρική ιστορία του πολύ όμορφου παραμυθιού «Χρυσαφούλης, το χρυσόψαρο που ήθελε να δει τη θάλασσα» της νηπιαγωγού κας Κατερίνας Βαρσαμογιάννη που παρουσιάστηκε το απόγευμα της Τρίτης από τους εκπαιδευτικούς του 22ου Νηπιαγωγείου στο Μουσείο Τσιτσάνη σε μια χαρούμενη για μικρούς και γονείς ατμόσφαιρα.
Όπως τόνισε η συγγραφέας «έγραψα το βιβλίο την περίοδο της πρώτης καραντίνας όπου βρισκόμουν εκτός δουλειάς και αισθανόμουν ότι και οι μαθητές μου ήταν εγκλωβισμένοι στο σπίτι και σκέφτηκα ότι όταν με το καλό θα γυρίζαμε στο σχολείο να συζητήσουμε για όλα τα συναισθήματα που ένιωσαν. Διαπραγματεύομαι ποικίλα αγνά συναισθήματα μέσα στην ιστορία θέλοντας να αναδείξω μέσα από την ιστορία του Χρυσαφούλη την αξία της διαφορετικότητας και τη δύναμη της πραγματικής φιλίας».
Αναφερόμενη στο βιβλίο η εκπαιδευτικός κα Παρασκευή Λάππα-Πουλιανίτη σημείωσε: «Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να καλλιεργήσει το ενδιαφέρον τους για το βιβλίο που είναι ένα παράθυρο ανοικτό στον κόσμο, ένα παράθυρο γνώσης και εμπειριών. Ιδιαίτερα το παιδικό βιβλίο είναι ένα ταξίδι σε κόσμους μαγικούς που συνοδεύεται από συναισθήματα χαράς, συγκίνησης, δράσης, έκπληξής και δημιουργικότητας. Εξασκεί την μνήμη, αναπτύσσει τη φαντασία, καλλιεργεί την κριτική σκέψη, εξασφαλίζει την ισορροπημένη ανάπτυξη των παιδιών».
Για το βιβλίο μίλησε επίσης η ψυχολόγος κα Δικαία Φωτάρα ενώ μετά την αφήγηση του παραμυθιού ακολούθησε συζήτηση μεταξύ της συγγραφέως και των παιδιών.