Δια χειρός Μπούμπη:
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας. Ο Μέρμηγκας ήταν εργατικός φιλότιμος , όλα τα αφεντικά του λέγανε μπράβο. Ο Τζίτζικας ντίπ ρεμάλι, ρεμπεσκές, αρχιτεμπέλαρος. Σκιζόταν όλο το καλοκαίρι ο Μέρμηγκας να βγει η δουλειά, επειδή έτσι έπρεπε. Ο Τζίτζικας βερμουδίτσα , γυαλάκι, αραχτός και κατέβαζε νταϊκίρια και μοχίτα . Πω ρε Μέρμηγκα πήγαινε πιο σιγά, σε βλέπω και κουράζομαι.
-Α ρε κερατά δεν θα έλθει ο χειμώνας σκεφτόταν ο Μέρμηγκας. Και ήρθε ο χειμώνας, πλάκωσε χιόνι πολύ, χιόνιζε μέρα να φανταστείτε.
Ο Μέρμηγκας στο σπιτάκι του, σομπούλα , ετοίμαζε την κοτοσουπούλα του και έβλεπε την ενημερωτική του εκπομπούλα με το ζεστό τσαγάκι του.
– Τώρα θα σκάσει ο Τζίτζικας σκεφτόταν και θα μου λέει: σε παρακαλώ κρυώνω , κάτι να φάω δώσε μου.
Πάρε τα τρία μου θα του πω!
Να πας να δουλέψεις !
Και τσουπ μετά από λίγο ακούει το κουδούνι .
– Νάτος ήλθε . Σαν παγοκολώνα θα έχει γίνει .
Ανοίγει και βλέπει τον Τζίτζικα με σκουφάκι, μπουφανάκι σένιο, γαντάκια.
Από πίσω τσιπάρα με δύο μωρά μέσα! ” Ου ουυυυ αγάπη μου μην αργείς γιατί κρυώνουμε ”
– Έλα ρε μπρό μια ώρα . Λοιπόν ήρθε η πρώτη δόση από ΟΠΕΚΕΠΕ, πάω με τα κορίτσια σένα σαλέ.
Μπορείς να μου ταΐζεις τις προνύμφες;
– Ναι βέβαια θα το φροντίσω καλά να περάσεις.
– Θενκς μπρό, θες να σου φέρω τίποτα;
– Όχι απλά μια χάρη.
– Οφ κορζ μπρό!
– Τώρα που θα περνάς από την Αθήνα βρες τον Αίσωπο ένας τύπος με μια καμπούρα είναι, και πες του ότι είναι ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ!
Να θυμάστε ότι με την ενεργειακή κρίση θα υπάρχουν Νέες κονόμες αν τους ξανά αφήσουμε.
Να έχετε μια όμορφη μέρα.
Την αγάπη μου.
Ο Δημήτρης Γκανούλης είναι δημότης του Δήμου Μετεώρων