Η εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο ,είναι μια μεγάλη στιγμή, για κάθε νέο άνθρωπο και για κάθε οικογένεια.
Όμως σήμερα πρέπει να θέσουμε ένα πιο δύσκολο ερώτημα:
Μπορεί κάθε νέος που πετυχαίνει στις Πανελλαδικές να έχει πραγματικά τη δυνατότητα να σπουδάσει, ακόμη κι αν χρειάζεται να φύγει από τον τόπο κατοικίας του;
Το κόστος στέγασης, διατροφής και καθημερινής διαβίωσης,
έχει γίνει σοβαρός παράγοντας, στις αποφάσεις των οικογενειών.
Η πρόσφατη συζήτηση για επιτυχόντες που δεν εγγράφηκαν, ιδιαίτερα σε περιφερειακά Πανεπιστήμια, έφερε ξανά το ζήτημα στην επικαιρότητα.
Η Πολιτεία έχει ήδη προχωρήσει, σε σημαντικές αυξήσεις της χρηματοδότησης, για το φοιτητικό στεγαστικό επίδομα.
Για το 2026 προβλέπονται περίπου 90 εκατ. ευρώ, ενώ παράλληλα προχωρούν έργα για νέες και ανακαινισμένες φοιτητικές εστίες.
Αυτό είναι θετικό και πρέπει να συνεχιστεί.
Γιατί όμως το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με ένα επίδομα.
Χρειάζεται περισσότερη φοιτητική στέγη, καλύτερη αξιοποίηση της περιουσίας των Πανεπιστημίων, επαρκής σίτιση και ένα συνολικό πλαίσιο,
που θα επιτρέπει στην οικογένεια να γνωρίζει, ότι το παιδί της μπορεί να σπουδάσει μακριά,
από το σπίτι χωρίς να απαιτείται οικονομική υπέρβαση.
Ιδιαίτερα για τα περιφερειακά Πανεπιστήμια, αυτό έχει και μια δεύτερη διάσταση.
Δεν αφορά μόνο τον φοιτητή.
Αφορά τις ίδιες τις πόλεις της περιφέρειας, την τοπική οικονομία και την προσπάθεια να παραμείνουν ζωντανά και ισχυρά τα περιφερειακά ΑΕΙ.
Η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση δεν πρέπει να εξαρτάται από το πορτοφόλι της οικογένειας.
Το να περάσει ένα παιδί στο Πανεπιστήμιο είναι η αρχή.
Το ζητούμενο είναι να μπορεί και να ολοκληρώσει τις σπουδές του με αξιοπρέπεια.
Υ. Γ. Με ενδιαφέρον για τα κοινά, συνεχίζω να παρεμβαίνω
και να καταθέτω την άποψή μου.
Ο Αθανάσιος Ακρίβος είναι πρώην Περιφερειακός Σύμβουλος, επικεφαλής της παράταξης “Πράσινη Θεσσαλία”