Πρόσωπα: Αντώνης (σατιρικός μάγειρας του κάμπου με ζεστό χιούμορ), Χρύσα (δυναμική, κομψή, αλλά και ευαίσθητη), Δήμαρχος (καλόβολος) Μητροπολίτης (σούπερ σταρ), Δημήτρης Υπουργός ( καλός μαθητής), Χορός Πολιτών (το «διαδίκτυο» της πόλης)
Σκηνή 1: Πλατεία Τρικάλων – Εξέδρα επισήμων, 25η Μαρτίου 2026 (Ήχος παρέλασης. Σημαίες. Ο κόσμος χειροκροτεί. Η Χρύσα στέκεται στην εξέδρα, ντυμένη στα κόκκινα. Κρατά το κινητό της. Δίπλα της ο Δήμαρχος, ο Μητροπολίτης και ο Δημήτρης χειροκροτούν.) Δήμαρχος: Ωραία μέρα! Τι λες, Δέσποτα; Μητροπολίτης (χαμογελώντας): Η μέρα είναι λαμπρή. Όπως και… κάποια χρώματα εδώ κοντά μας. (Κοιτάζουν διακριτικά τη Χρύσα.) Δημήτρης (χειροκροτώντας ενθουσιασμένος): Μπράβο στα παιδιά! Μπράβο! Μπράβο! (Η Χρύσα τραβά μια φωτογραφία με το κινητό.) Χρύσα (σιγανά): Να το ανεβάσω… Να κρατήσουμε τη στιγμή.
Σκηνή 2: Άλλη πλευρά της πλατείας – Ο Αντώνης με μικρόφωνο Αντώνης (με παιχνιδιάρικη διάθεση): Αγαπητοί συμπολίτες! Σήμερα δεν παρελαύνουν μόνο οι μαθητές… αλλά και η μόδα Πάσχα ντε Σανέλ! Και να—εκεί στην εξέδρα—ένα πασχαλινό κόκκινο όμορφο αυγό εμφανίστηκε πρόωρα! (Γέλια από το κοινό.) Αντώνης (γλυκαίνοντας τον τόνο): Αλλά προσέξτε… τα αυγά δεν τα βάφουμε για να τα κοροϊδέψουμε. Τα βάφουμε για να τα γιορτάσουμε.
Σκηνή 3: Ο Χορός Πολιτών (το “διαδίκτυο”) (Μπαίνουν με κινητά στο χέρι, μιλώντας γρήγορα και ταυτόχρονα.) Χορός: «Το είδες;» «Έξαλλη η Χρύσα!» «Ο Αντώνης το παράκανε με την σάτιρα!» «Όχι, είναι αστείο!» «Πήρε φωτιά το ίντερνετ μόνο στο trikala idees δεν έβαλαν φωτογραφία της!» (Οι φωνές μπλέκονται, δημιουργώντας ένα βουητό.)
Σκηνή 4: Μια ήσυχη γωνιά – Η Χρύσα μόνη (Κρατά το κινητό, κοιτάζει σχόλια. Σιωπή.) Χρύσα (συναισθηματικά): Δεν είναι το αστείο… είναι η στιγμή που νιώθεις πως σε κοιτούν όλοι. Και ξεχνάνε ότι είσαι άνθρωπος… όχι χρώμα. (Σταματά. Παίρνει ανάσα.) Αλλά… ίσως κι εγώ ξεχνάω κάτι. Πως το γέλιο… δεν είναι πάντα εχθρός.
Σκηνή 5: Συνάντηση Χρύσας – Αντώνη (Ο Αντώνης πλησιάζει διστακτικά.) Αντώνης: Χρύσα… αν σε πείραξα… Χρύσα (τον διακόπτει, ήρεμα): Με πείραξε λίγο. Ναι. Αλλά όχι όσο θα με πείραζε να μην γελάει κανείς πια. Γιατί με τις στυλιστικές μου επιλογές και αν γελάνε, με την προσφορά του έργου που κάνω δεν γελά κανείς! (Ο Αντώνης χαμογελά αμήχανα.) Αντώνης: Ξέρεις Χρύσα μου σε εκτιμώ αλλά σαν τον Αριστοφάνη πρέπει να τα λέω και εγώ… η σάτιρα είναι σαν καθρέφτης. Αλλά προσπαθώ να είναι… καθρέφτης που χαμογελά. Χρύσα (με ειλικρίνεια): Τότε να θυμάσαι… πίσω από τον καθρέφτη υπάρχει καρδιά και έργο κοινωνικό!
Σκηνή 6: Τελικό – Όλοι μαζί (Επιστρέφουν όλοι στη σκηνή. Ο Χορός ηρεμεί.) Δήμαρχος: Στην πόλη μας χωράνε και τα γέλια… Μητροπολίτης: …και η κατανόηση. Δημήτρης: …και το χειροκρότημα για όλους! Αντώνης: Γιατί χωρίς καλοσύνη… Χρύσα (χαμογελώντας): …η σάτιρα είναι απλώς θόρυβος. (Στρέφεται στο κοινό.) Και χωρίς χιούμορ… η ζωή είναι λίγο πιο γκρίζα και λιγότερο δημοκρατική!! Χορός (ενωμένοι): Γελάμε… αλλά με καρδιά. (Φώτα χαμηλώνουν. Ήχος παρέλασης σβήνει απαλά. Τέλος (Τα απολαστικά βιντεάκια του Αντώνη με την σάτιρα που άσκησε στην κυρία Χρύσα Ντιντή μπορείτε να τα δείτε στο προσωπικό του προφίλ στο facebook antonis cooken)
Επισήμανση: το θεατρικό κείμενο αποτελεί προϊόν σατιρικής φαντασίας και ουδεμία σχέση φέρει με αληθινά γεγονότα!
Η φωτογραφία αποτελεί δημιουργίας νοημοσύνης AI.