Πολιτικός αιφνιδιασμός μπορεί να θεωρηθεί, αναντίρρητα, η αλλαγή του τρόπου εκλογής των ευρωβουλευτών με σταυρό προτίμησης πλέον.
Η κατάργηση της λίστας και η εισαγωγή του σταυρού προτίμησης είναι μια εξέλιξη που αλλάζει τελείως τον τρόπο αντιμετώπισης των ευρωεκλογών από τους πολίτες.
Και εννοώ ότι εκεί που διαβλέπαμε μια εκλογική αναμέτρηση να εξελίσσεται σε πανελλαδική δημοσκόπηση, ξεφεύγει πλέον από το στενό πεδίο της εσωτερικής πολιτικής και δύναται πλέον να διεξαχθεί σε ένα ευρύτερο πεδίο των σχέσεων της χώρας μας με τους ευρωπαικούς θεσμούς και τη συμμετοχή μας στα ευρωπαικά όργανα.
Δίδεται η δυνατότητα στις ευρωεκλογές να καταδειχθεί ότι τα κέντρα εξουσίας έχουν μετατοπιστεί πλέον εκτός των συνόρων της Ελλάδας και σε υπερεθνικά όργανα.
Δίδεται η δυνατότητα να αναπτυχθεί δημόσιος διάλογος για όλα τα μείζονα θέματα που απασχολούν τους πολίτες αυτής της χώρας και με ποιον τρόπο μπορούν να επιλυθούν, με την καθοριστική συμβολή των ευρωπαικών οργάνων.
Δίδεται η δυνατότητα να αποφασίσουμε για την Ευρώπη που θέλουμε, μια Ευρώπη στην πιο κρίσιμη καμπή της που μόνο με την ενίσχυση της υπερεθνικότητας μπορεί να αντέξει στον διεθνή ανταγωνισμό.
Δίδεται η δυνατότητα να κατανοήσουμε ως ευρωπαίοι πολίτες, ότι οι λαοί δεν ενώνονται σταθερά και μόνιμα βάσει των οικονομικών ή των πολιτικών τους συμφερόντων και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Ζακ Ντελόρ «δεν αγαπά κανείς μια κοινή αγορά». Απαιτείται λοιπόν ενιαίος προσανατολισμός και ενιαίοι θεσμοί, κυρίως όμως απαιτείται ενιαία ευρωπαική συνείδηση.
Μια Ευρώπη τεχνοκρατική – οικονομική που οι άνθρωποι αντιμετωπίζονται ως αριθμοί και τα έθνη-κράτη ως ψήφοι στο Συμβούλιο, δεν θα προσφέρει ούτε στους πολίτες της αλλά ούτε στην παγκόσμια κοινότητα την διαφορετική προοπτική, σύμφυτη με τον Ευρωπαικό πολιτισμό.
Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να επαναφέρουμε την ψήφιση του Ευρωπαικού Συντάγματος που τόσο άδοξα εγκαταλείφθηκε, μετά την καταψήφιση της Γαλλίας, το οποίο θεμελιώνει νομικά την ανάγκη ολοκλήρωσης της Ευρώπης σε μια πολιτική Ένωση, πιο συνεκτική στο εσωτερικό της και πιο ισχυρή στο παγκόσμιο περιβάλλον, με κοινές πολιτικές που δεν θα απευθύνονται μόνο στα κράτη αλλά θα απευθύνονται και θα καρπώνονται οι ευρωπαικές κοινωνίες και ο κάθε ευρωπαίος πολίτης ξεχωριστά.
Πόσοι πολίτες αλήθεια γνωρίζουν την νέα κοινή αγροτική πολιτική 2015-2020 και ότι ο μισός προυπολογισμός αφορά αυτή καθαυτή την αγροτική πολιτική;
Η καθιέρωση του σταυρού θα επιφέρει περισσότερη δημοκρατία, εφόσον οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν και να εκλέξουν οι ίδιοι τους εκπροσώπους τους στο ευρωπαικό κοινοβούλιο, ενώ η αύξηση του αριθμού των υποψηφίων, διευρύνει τα όρια της επιλογής.
Αναμφίβολα μέχρι σήμερα, με την επιλογή των υποψηφίων σε εκλόγιμες θέσεις από τους Προέδρους των κομμάτων συνιστούσε γι αυτούς έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης από τα όργανα της Ευρωπαικής Ένωσης. Και είναι σήμερα μια καλή ευκαιρία, αυτό να αίρεται και να υποχωρεί.
Εγκυμονεί όμως και κινδύνους.
Ένας κίνδυνος είναι το «μαύρο χρήμα», που δεν είναι τίποτε άλλο από το χρήμα που θέλει να προωθήσει δικά του παιδία στην πολιτική σκηνή, εξαγοράζοντας αργότερα τις συνειδήσεις τους, και αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί κυρίως δια των ΜΜΕ. Τα θέματα όμως, για τα οποία μπορεί να υπάρξει εξαγορά των συνειδήσεων στο Ευρωκοινοβούλιο είναι λιγότερα από αυτά της εσωτερικής πολιτικής σκηνής, τουλάχιστον για την ώρα. Και με την λίστα όμως μπορούσαν οι ίδιοι αυτοί, να πιέσουν για μια εκλόγιμη θέση των δικών τους παιδιών.
Ένας επίσης ορατός κίνδυνος είναι η υπερεξουσία που αποκτάει ένας εκλεγμένος Ευρωβουλευτής, εφόσον εκλέγεται από ένα σώμα πολιτών πανελλήνιο, θα ψηφίζεται δε με τεράστιο αριθμό ψήφων.
Τούτο μπορεί να αντιμετωπιστεί με το σχέδιο- πρόταση που επεξεργάζονται εκλογολόγοι σήμερα και αφορά το σπάσιμο της επικράτειας σε τέσσερις ή τρείς εκλογικές περιφέρειες προκειμένου οι ευρωβουλευτές να μην εκλεγούν με ενιαίο τρόπο από το σύνολο της επικράτειας και σε τούτο πρέπει να συναινέσουν όλα τα κόμματα.
Εγκυμονεί όμως και έναν φοβερό κίνδυνο. Τα κόμματα (τα περισσότερα) παρασυρόμενα και έντρομα από την εκλογικής τους κατάρρευση να χρήσουν υποψηφίους, χωρίς την κατάλληλη ευρωπαική παιδία και γνώση των ευρωπαικών θεμάτων και πραγμάτων. Να χρήσουν υποψηφίους «Lifestyles», άλλως «Celebrities» με σαφώς μεγαλύτερη εκλογιμότητα. Αυτό όμως θα ήταν καταστροφικό για το ίδιο το διακύβευμα των ευρωεκλογών.
Καθίσταται επομένως, περισσότερο αναγκαίο από κάθε άλλη φορά, η παρουσία σημαντικών προσώπων στα ψηφοδέλτια των κομμάτων που να συντάσσονται με την ευρωπαική ιδέα και τα ιδεώδη της ενωμένης Ευρώπης , όχι μόνο σε τεχνοκρατικό-οικονομικό επίπεδο αλλά κυρίως σε πολιτισμικό επίπεδο και παράλληλα να προωθούν τις εθνικές μας προτεραιότητες και επιδιώξεις.
Και όλα αυτά με ένα βασικό προαπαιτούμενο.
Για πρώτη φορά ο πολίτης καλείται να επιλέξει με την ψήφο του τους εκπροσώπους του στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο, αναδεικνύοντας μέσα απ αυτή, την «κρίση» του και την «σοφία» του, στεκόμενος στο ύψος των σημαντικών περιστάσεων για τη χώρα μας, εκλέγοντας τους καλύτερους και ικανότερους.
Η προοπτική της Ελλάδας, μέσα από το κέντρο των ευρωπαικών εξελίξεων, συμμετέχοντας ενεργά , δια των αντιπροσώπων της, αποτελεί προοπτική επιβίωσης για τον τόπο. Η συμμετοχή και η εκπροσώπηση της χώρας μας στα ευρωπαικά όργανα αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Απομένει λοιπόν, όλοι, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Τα μέν κόμματα να επιλέξουν υποψηφίους που να διαθέτουν ευρωπαικό προφίλ και γνώση των ευρωπαικών πραγμάτων, με κύρος, που να εμπνέουν εμπιστοσύνη στους εταίρους και να έχουν δύναμη επαφών και επιρροής.
Οι δε πολίτες να επιλέξουν τους ικανότερους.
Χρύσα Ντιντή
Δικηγόρος