Είναι γνωστές οι σχέσεις που διατηρούν με τον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, όχι μόνο η πρώην Βουλευτής Τρικάλων Σούλα Μερεντίτη, αλλά και ο γιος της γνωστός νομικός της πόλης Άρης, όντας βαφτισιμιός του Σημίτη.
Δεν θα μπορούσε λοιπόν να είναι απών ο Άρης Μερεντίτης από την εκδήλωση προς τιμήν του πρώην Πρωθυπουργού στο ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, ήταν εκεί και τον τίμησε με την παρουσία του ως όφειλε.
Μάλιστα από το βήμα της εκδήλωσης απηύθυνε και ένα σύντομο χαιρετισμό για τον πρώην Πρωθυπουργό, ενθυμούμενος τις παλιές καλές εποχές που όταν ο Σημίτης ήταν Πρωθυπουργός, ο ίδιος ως νεολαίος τότε του ΠΑΣΟΚ έδινε τις δικές του μάχες για μια κοινωνία με σοσιαλιστικές αρχές και αξίες.
Τα λόγια του Άρη Μερεντίτη για τον Κώστα Σημίτη, συνοψίζονται στα εξής:
«Ο Κώστας Σημίτης δεν είναι απολιτίκ πολιτικός.
Όσα πρέσβευε διαχρονικά σε ιδεολογικό επίπεδο και οι πολιτικές που εφάρμοσε ως πρωθυπουργός δεν ήταν ιδεολογικά ουδέτερες. Η λογική των ουδέτερων, των αυτονόητων πολιτικών είναι η λογική του αυτόματου πιλότου.
Ο Κώστας Σημίτης ήταν και είναι ένας σοσιαλδημοκράτης πολιτικός. Όπως λέει ο ίδιος, υπήρξε συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ. Το υπηρέτησε διαχρονικά μέσα από αγώνες, ιδεολογικές διαμάχες, επιτυχίες και δυσκολίες, θριάμβους και κρίσεις – είτε ως απλό μέλος, μέλος του Ε.Γ., βουλευτής, υπουργός, πρόεδρος και πρωθυπουργός. Πάντα παρών, με κριτική πρόταση, με γνήσιο ενδιαφέρον για το μέλλον και την προοπτική του κόμματος προς όφελος της κοινωνίας. Προσέγγιζε την πορεία του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο (και όχι κυρίως) οργανωτικά αλλά πρώτιστα ιδεολογικά.
Όταν, μετά το θάνατο του Ανδρέα, πολλοί προεξοφλούσαν (εκφράζοντας κρυφή επιθυμία) το τέλος του ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Σημίτης έδωσε νέα πνοή στο κόμμα. Κατάφερε να ανανεώσει ιδεολογικά και στελεχιακά ένα κόμμα 22 (τότε) ετών, ενώ ταυτόχρονα κέρδιζε μεγάλες και μικρές μάχες διακυβέρνησης.
Και μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, συνέχισε να παρεμβαίνει διακριτικά (αλλά ουσιαστικά) όποτε οι περιστάσεις το απαιτούσαν.
Η άποψη, λοιπόν, που διακινείται ότι ο Κώστας Σημίτης είναι πολιτικός χωρίς ιδεολογία, χωρίς κομματικό χώρο, ως ασπόνδυλος πολιτικός «παντός καιρού», αδικεί κατάφωρα την ιστορική του διαδρομή. Καλοπροαίρετα ενδεχομένως δείχνει άγνοια. Ρεαλιστικά πιθανώς εξυπηρετεί προσωπικές στρατηγικές».