Του Αποστόλη Β.Παππά
Δημοτικού Συμβούλου
Δήμου Τρικκαίων.
Μετά την κυοφορία ο τοκετός. Και αν υπολογίζω σωστά το χρονικό διάστημα , από τον Οκτώβριο του 2025 που παραιτήθηκε από βουλευτής του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ ο κ. Τσίπρας μέχρι τέλη Μαΐου 2026 που έχουμε τη γέννηση , νομίζω πως μιλάμε για κανονικό τοκετό.
Κατ΄ αρχήν να σχολιάσουμε το όνομα του νέου πολιτικού φορέα που ανακοίνωσε ο κ. Τσίπρας. Διότι και τα ονόματα , εκπέμπουν τα μηνύματά τους και τους συμβολισμούς τους . Η ολοκληρωμένη του διατύπωση, Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, νομίζω , πως δεν είναι και η πλέον δόκιμη . Απευθύνεται στο παραδοσιακό αριστερό ακροατήριο, καθώς η λέξη Αριστερή δεν συγκινεί το κεντρώο και κεντροαριστερό σώμα που υποτίθεται ότι θέλεις να προσεταιρισθείς , εάν θέλεις να γίνεις κόμμα εξουσίας. Δεν βρισκόμαστε στη δεκαετία του ΄70 ή του ΄80 που η Αριστερά γοήτευε, αλλά διανύουμε την τρίτη δεκαετία του 21 ου αιώνα ,όπου η Αριστερά βρίσκεται σε παγκόσμια υποχώρηση.
Αλλά, και το ακρωνύμιο αυτού ΕΛ.Α.Σ , μπορεί να συγκινεί την παραδοσιακή αριστερά καθώς ηχητικά παραπέμπει στον Ε.Λ.Α.Σ, τον στρατιωτικό βραχίονα του ΕΑΜ , όμως , η κεντρώα και κεντροαριστερή μάζα δεν έχει ιστορικούς δεσμούς μαζί του , για να μην πούμε , ότι σε κρίσιμες στιγμές κράτησε αντίπαλη στάση. Υπ΄ αυτή την έννοια λοιπόν , το όνομα δεν προσδίδει μια κάποια δυναμική στο κόμμα για να μπορέσει να εισβάλλει στον κεντρώο και κεντροαριστερό χώρο, διεμβολίζοντας άλλα κόμματα . Βέβαια, όλα αυτά σημαίνουν και κάτι άλλο, ίσως το σημαντικότερο. Επιβεβαιώνουν , ότι ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να κόψει ακόμη τον ομφάλιο λώρο με το αριστερό του παρελθόν. Μοιάζει να είναι παγιδευμένος. Τώρα θα μου πείτε , οι παλιές συνήθειες δύσκολα κόβονται. Εντάξει ,συμφωνώ. Κρατάει λοιπόν μια επαμφοτερίζουσα στάση. Ενώ θέλει να διεισδύσει στον κεντρώο και κεντροαριστερό χώρο, παραμένει ακόμη δέσμιος της αριστερής τακτικής και πρακτικής , της αριστερής φιλοσοφίας και της αριστερής φρασεολογίας , καθώς ακόμη και από το όνομα δεν μπόρεσε να αφήσει έξω τη λέξη αριστερά στέλνοντας αμφίσημα μηνύματα.
Το κεντρογενές όμως ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται ,δεν το συγκινεί η λέξη αριστερά ,και το χειρότερο , ίσως να του ενεργοποιεί και αναχωρητικά σύνδρομα. Για τον εξής απλό λόγο. Ο κεντρώος δεν είναι αριστερός , είναι κεντρώος και γι’ αυτό δύσκολα μεταναστεύει στην αριστερά. Δεν είναι ο φυσικός πολιτικός του χώρος. Η κεντρογενής μάζα δεν έχει συναισθηματικούς ,ιστορικούς, και ιδεολογικούς δεσμούς με την Αριστερά , για να την μαγνητίζουν τα ονόματα και τα σύμβολά της. Αλλά και αν αποφασίσει κάποιος να μεταναστεύσει , υπάρχει και η original Αριστερά ,το ΚΚΕ.
Παράδειγμα, η Νέα Αριστερά , αν και οι αναλογίες δεν είναι συγκρίσιμες . Είναι όμως ένας μικρός δείκτης. Η συστέγαση Κέντρου-Κεντροαριστεράς-Αριστεράς είναι μια δύσκολη εξίσωση.
Και κλείνω με αυτό το κομμάτι λέγοντας: αφού ο χώρος πέραν της Κεντροδεξιάς έχει αυτοχρισθεί ως προοδευτικός , τώρα πόσο προοδευτικός είναι, είναι μια άλλη ιστορία ,η πιο δόκιμη ονομασία θα’ταν Ελληνική Προοδευτική Συμπαράταξη. Θα’ταν , πιο σαγηνευτική για τον Κεντρογενή ψηφοφόρο , αφού σήμερα δυστυχώς , το πολιτικό παιγνίδι παίζεται εν πολλοίς με όρους επικοινωνίας. Σύμφωνα πάντως με το πρώτο τους επικοινωνιακό δείγμα, ίσα που πιάνουν τη βάση. Το μικρό πολιτικό αισθητήριο που διαθέτω , αυτό με πληροφορεί.
Παρενθετικά να σημειώσω , ότι προοδευτικός δεν είναι αυτός που ταξιδεύει στο παρελθόν , αλλά αυτός που ατενίζει το μέλλον.
Τώρα , όσον αφορά την ιδρυτική διακήρυξη , όπως είναι συνήθως όλες οι ιδρυτικές διακηρύξεις πρόκειται για μια έκθεση ιδεών , με ποταμούς υποσχέσεων. Τάζεις τα πάντα. Αλλάζεις τα πάντα.
Άλλωστε , όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός , με το τάξιμο κανείς δεν έχασε, με το δόσιμο χάνεις. Ο κ. Τσίπρας όμως έχει κυβερνητικό παρελθόν. Και τότε εύηχες ήταν οι διακηρύξεις μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο κατάργηση των μνημονίων, αλλά και εύηχα ήταν σύνολα τα υπεσχημένα του περιβόητου προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Όμως, με τη σκληρή κυβερνητική πραγματικότητα αντιμέτωπα , πήραν την άγουσα για τον κάλαθο των αχρήστων. Τώρα, τα λογοπαίγνια με το Γιάννη , τη Σοφία , τον συνταξιούχο και το Στέργιο τον κτηνοτρόφο , είναι κοινότυπες ρήσεις που αμελητέα επιδραστική ικανότητα έχουν στο εκλογικό σώμα.
Όμως ,επειδή πρέπει να είμαστε δίκαιοι στις αναφορές μας και στις περιγραφές μας , οφείλουμε να πούμε, ότι ο κ. Τσίπρας παρότι ανάλωσε μπόλικο προσωπικό κεφάλαιο κατά την κυβερνητική του θητεία , παρ’ όλα αυτά διαθέτει ακόμη ένα απόθεμα προσωπικού πολιτικού κεφαλαίου, και είναι προικισμένος από τη φύση με κάποια δόση δημαγωγικής χαρισματικότητας. Μένει όμως να δούμε , πόσο ελκτικώς ικανά είναι αυτά, στο να συμψηφίσει τις αδυναμίες που προανέφερα ,και να αλιεύσει ψήφους από τη μεγάλη δεξαμενή του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς , γιατί εκεί θα παιχθεί το παιγνίδι της όποιας πορείας θα έχει το νέο αυτό κόμμα.
Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο και το μεγάλο στοίχημα. Άραγε , θα τη βρεί την Ιθάκη του ο κ. Τσίπρας;
Πάντως , ο κ. Τσίπρας είναι ακόμη μια υπολογίσιμη πολιτική μονάδα , παρά το τραυματικό κυβερνητικό του παρελθόν. Αυτά , ως ένα πρώτο σχολιασμό για τον νεότευκτο πολιτικό σχηματισμό.
Υ.Γ. Ουδέν σχόλιον για τα πρώτα δημοσκοπικά ευρήματα , καθώς ενέχουν το στοιχείο του συναισθηματισμού και του αυθορμητισμού. Ας περιμένουμε να κάτσει πρώτα ο κουρνιαχτός ,διότι οι πρώτες προτιμήσεις αποτυπώνουν περισσότερο την προσωποκεντρική δυναμική της ΕΛ.Α.Σ και λιγότερο την προγραμματική.