Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια ζούμε καθημερινά τις συνέπειες του κλεισίματος και της κατεδάφισης της γέφυρας της Μαρούγκαινας. (Πλατεία Κιτριλάκη)
Από τον Αύγουστο του 2024 η πρόσβαση διακόπηκε.
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους η γέφυρα κατεδαφίστηκε.
Σήμερα, δύο χρόνια μετά, η περιοχή εξακολουθεί να λειτουργεί υπό συνθήκες αποκλεισμού, με σημαντικές επιπτώσεις για τις επιχειρήσεις, τους εργαζομένους, τους κατοίκους και τους επισκέπτες.
Για πολλούς από εμάς η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς μια ταλαιπωρία. Είναι ζήτημα επαγγελματικής επιβίωσης.
Η μειωμένη διέλευση, η δυσκολία πρόσβασης και η απομάκρυνση της εμπορικής κίνησης έχουν δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα σε καταστήματα και επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Δεν αμφισβητούμε την ανάγκη των έργων.
Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση.
Ζητούμε το αυτονόητο:
- Επίσημη ενημέρωση για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου.
- Ενημέρωση για την πραγματική πρόοδο των εργασιών.
- Διαβεβαιώσεις ότι δεν κινδυνεύει η χρηματοδότηση και η ολοκλήρωση του έργου, αν παρέλθει η καταληκτική ημερομηνία του Σεπτεμβρίου 2026, λόγω Ταμείου Ανάκαμψης.
- Συγκεκριμένα μέτρα στήριξης για όσους υφίστανται οικονομική ζημία λόγω των παρατεταμένων εργασιών.
Κατανοούμε ότι τα δημόσια έργα απαιτούν χρόνο. Δεν μπορούμε όμως να αποδεχθούμε την απουσία ξεκάθαρης ενημέρωσης και την αβεβαιότητα που βιώνουμε επί μήνες.
Πίσω από κάθε κατάστημα υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχουν οικογένειες, εργαζόμενοι, επαγγελματίες που αγωνίζονται καθημερινά να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους ανοιχτές.
Η τοπική ανάπτυξη δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην οικονομική εξάντληση μιας ολόκληρης γειτονιάς.
Ζητούμε απαντήσεις.
Ζητούμε χρονοδιάγραμμα.
Ζητούμε σεβασμό στους ανθρώπους που σηκώνουν καθημερινά το βάρος αυτής της καθυστέρησης.
Οι απαντήσεις δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι υποχρέωση.