Υπάρχει ένα όριο ανάμεσα στην πολιτική υπερβολή και την πολιτική απάτη.
Ο Δημήτρης Κουρέτας δείχνει να το έχει ξεπεράσει.
Γιατί δεν μιλάμε απλώς για μια διαφορετική ερμηνεία των γεγονότων.
Μιλάμε για ωμή απόπειρα οικειοποίησης ενός έργου που έχει ημερομηνία, υπογραφή και διεθνή αναγνώριση.
Το Γεωπάρκο Μετεώρων – Πύλης εντάχθηκε στα Παγκόσμια Γεωπάρκα της UNESCO το 2023.
Όχι το 2024.
Όχι το 2025.
Όχι όταν το θυμήθηκε ο κ. Κουρέτας.
Το 2023, από την Περιφερειακή Αρχή 2011–2023, με σχέδιο, συνεργασία και συγκεκριμένες ενέργειες:
– κατάθεση και τεκμηρίωση φακέλου
– διεθνής αξιολόγηση
– κινητοποίηση επιστημονικών και τοπικών φορέων
– ανάπτυξη ταυτότητας και προβολής
Αυτό λέγεται έργο.
Αυτό που κάνει σήμερα ο κ. Κουρέτας λέγεται κάτι άλλο:
να εμφανίζεται εκ των υστέρων
και να παριστάνει τον δημιουργό.
Σαν άλλος Χριστόφορος Κολόμβος —
με τη διαφορά ότι εδώ δεν υπάρχει καμία «νέα ήπειρος».
Υπάρχει ένα ολοκληρωμένο έργο που απλώς προσπαθεί να το βαφτίσει δικό του.
Αυτό δεν είναι απλώς πολιτικά μικρό.
Είναι θεσμικά επικίνδυνο.
Γιατί διαστρεβλώνει την αλήθεια, υποτιμά τη δουλειά ανθρώπων και επιχειρεί να σβήσει τη συλλογική προσπάθεια πίσω από ένα επικοινωνιακό προσωπείο.
Με τη συμβολή συγκεκριμένων ανθρώπων και φορέων:
– του καθηγητή Νίκος Ζούρος
– της Προέδρου της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO Αικατερίνη Τζιτζικώστα
– της Προέδρου του ΟΦΥΠΕΚΑ Μαρία Παπαδοπούλου
– του Διευθύνοντος Συμβούλου του ΟΦΥΠΕΚΑ Κώστας Τριάντης
– της Μάρας Σαμαρά
Με τη συνεργασία:
– του ΟΦΥΠΕΚΑ
– του Επιμελητηρίου Τρικάλων
– της ΚΕΝΑΚΑΠ Α.Ε.
– των Δήμων Μετεώρων και Πύλης
Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα:
Τα έργα δεν αλλάζουν με δηλώσεις.
Οι επιτυχίες δεν μεταγράφονται.
Και η ιστορία δεν ξαναγράφεται.
Όσο κι αν προσπαθεί ο κ. Κουρέτας να πείσει ότι «τώρα ξεκινάμε»,
η αλήθεια είναι μία:
Ξεκίνησε, ολοκληρώθηκε και αναγνωρίστηκε το 2023.
Και αυτό δεν σβήνεται.