Η Εβίτα Θεοδωροπούλου γεννημένη στην Αθήνα, με σπουδές Ψυχολογίας και Δημοσίων Σχέσεων/Marketing είναι μια ανατρεπτική συγγραφέας, με επαναστατική γραφή έξω από γραμμές και στεγανά, με διάθεση ευθύνης απέναντι στο αναγνωστικό κοινό. Μετά τα επιτυχημένα Μαρίτσα και The Apple έρχεται το νέο της βιβλίο «Κόκκινος Ιππότης» από τις εκδόσεις Έσοπτρον, το οποίο οδεύει στην τρίτη έκδοση με μόλις δύο μήνες κυκλοφορίας.
Η ίδια μας εκμυστηρεύεται πως νιώθει το βάρος της ευθύνης κάθε φορά που γράφει ένα βιβλίο, επισημαίνοντας πως όταν εκδίδεται ένα κείμενο πρέπει να διεγείρει την κριτική σκέψη και τη φαντασία, να δημιουργεί άποψη για το καλό και το κακό, να καλλιεργεί συνειδήσεις, να διδάσκει ήθος, χωρίς να ηθικολογεί γιατί «Οι λέξεις έχουν δύναμη και πρέπει να είμαστε συνεπείς στον πολιτισμό που υπηρετούμε. Να ξυπνάμε όσους νανουρίζει το εκάστοτε σύστημα. Να είμαστε καινοτόμοι. Να δημιουργούμε ιδανικά και όραμα». Ευχόμαστε να συνεχίσει την συγγραφική της πορεία με τις ίδιες και υψηλότερες πεποιθήσεις.
Ε. Ν : «Κόκκινος ιππότης» το νέο σας βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έσοπτρον, ερχόμενο μετά τα επιτυχημένα σας μυθιστορήματα «Μαρίτσα» και «The Apple». Πρόκειται για ένα νουάρ μυθιστόρημα αυτή τη φορά ,που απεικονίζει τη σημερινή ελληνική κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Ως βασικοί πρωταγωνιστές ορίζονται τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το σεξ και το χρήμα. Πείτε μας δύο λόγια για τη πλοκή της υπόθεσης κ. Εβίτα Θεοδωροπούλου.
Ε.Θ. : Ο «Κόκκινος ιππότης» είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με έντονα στοιχεία ρεαλισμού. Η πλοκή διαδραματίζεται στο σήμερα, δηλαδή σε μια εποχή όπου οι ζωές μας εμπλέκονται άμεσα και καθημερινά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εκεί ενημερωνόμαστε, ψυχαγωγούμαστε, συζητούμε, λαμβάνουμε αποδοχή, φλερτάρουμε. Στόχος αυτών των μέσων είναι να ζούμε πιο περιορισμένοι, με ένα κινητό στα χέρια μας, να νομίζουμε ότι έχουμε άποψη και ελευθερία, αλλά στην πραγματικότητα να είμαστε ελεγχόμενοι και μόνοι, γιατί αυτό εξυπηρετεί τη θέαση και συνεπώς τη διαφήμιση/κατανάλωση. Οι άνθρωποι όμως έχουν την ανάγκη να επικοινωνούν, να ερωτοτροπούν, να σχετίζονται. Στο βιβλίο μου, μία διαδικτυακή ομάδα γνωριμιών με χιλιάδες μέλη, ο «Κόκκινος ιππότης», υπόσχεται να καλύψει το κενό της μοναξιάς που προκύπτει μέσα από την απομόνωση. Ο καθένας μπορεί να βρει στην ομάδα ό,τι του λείπει: φλερτ, αποδοχή, σχέση της μιας βραδιάς ή τον έρωτα της ζωής του. Μέλη του «Κόκκινου ιππότη» είναι και οι κάτοικοι μιας αριστοκρατικής πολυκατοικίας της οδού Ρηγίλλης. Όμως η κατάσταση «ξεφεύγει». Κάποια μέλη της ομάδας βρίσκονται άγρια δολοφονημένα. Την υπόθεση καλείται να διαλευκάνει η Γενική Ασφάλεια Αθηνών σε συνεργασία με την ΕΥΠ, αλλά τα χέρια τους είναι δεμένα, γιατί τα μέλη εμπλέκονται με την πολύ διεφθαρμένη κυβέρνηση του Αντίνοου Σφέκτουλα…
Ε. Ν. : Χαρακτηρίζετε από την τάση σας για κοινωνική αφύπνιση και σας συγχαίρω για αυτό. Ποιος είναι ο λόγος που νιώθετε την ανάγκη να ξυπνήσετε το κοινό, η ιδιοσυγκρασία σας, ο ρόλος που οφείλει να έχει ο πνευματικός άνθρωπος, η επικινδυνότητα της εποχής που δίνει άπειρα ερεθίσματα;
Ε.Θ. : Δυστυχώς δεν ζούμε σε εποχή αθωότητας και υπάρχει μεγάλη χειραγώγηση γύρω μας, κοινωνική, προσωπική και πολιτική. Υπάρχει πολλή φασαρία. Νομίζουμε πως ζούμε ελεύθεροι, όμως οι επιλογές μας και οι ζωές μας είναι κατευθυνόμενες. Ακόμα και στη λογοτεχνία μάς ωθούν έμμεσα να γράφουμε συγκεκριμένα είδη με ορισμένη μορφή, γιατί θεωρείται ότι «πουλάνε». Εμένα με ενοχλεί πολύ αυτό το κατεστημένο. Δυστυχώς τα εμπορικά κίνητρα των μεγάλων εκδοτικών οίκων αποκοιμίζουν γλυκά το κοινό, με πολυσέλιδα βιβλία που διαβάζονται γρήγορα και μετά δεν θυμάσαι καν ότι τα έχεις διαβάσει. Για μένα, η λογοτεχνία οφείλει να αφυπνίζει. Και για να αφυπνίζει, πρέπει να θίγει καταστάσεις που βιώνουμε καθημερινά, όχι να κάνει τα στραβά μάτια. Όπως σωστά αναφέρατε, η επικινδυνότητα της εποχής δίνει άπειρα ερεθίσματα. Η πτώση των προσωπικών αξιών, η χαλάρωση των ηθών, η άπειρη εκμετάλλευση, η μοναξιά, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ο μισογυνισμός και η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η πολιτική σκοπιμότητα στο κάθε τι που συμβαίνει γύρω μας, είναι καταστάσεις που μου δίνουν ερέθισμα για να γράφω. Η λογοτεχνία ήταν ανέκαθεν ηθοπλαστική και τώρα οφείλει να λειτουργεί αυτοβελτιωτικά «καθαρίζοντας» τη σκέψη του αναγνώστη και δημιουργώντας του σωστά κριτήρια.
Για μένα ο συγγραφέας δεν πρέπει να γράφει για τον εαυτό του. Αν θέλει να το κάνει, να κρατήσει το βιβλίο για να το διαβάσει εκείνος και οι φίλοι του. Όταν εκδίδεται ένα βιβλίο και φτάνει στο ευρύ κοινό, έχουμε ευθύνη. Το κείμενό μας πρέπει να διεγείρει την κριτική σκέψη, τη φαντασία, να δημιουργεί άποψη για το καλό και το κακό, να καλλιεργεί συνειδήσεις. Δεν είμαστε απλά μια ευχάριστη παρέα για να περάσει την ώρα του ο αναγνώστης. Οφείλουμε να είμαστε το ήθος, χωρίς να ηθικολογούμε. Ο δίκαιος λόγος έναντι σε κάθε αδικία που ζούμε. Η άποψη και η θέση που δεν επιβάλλονται, δημιουργούνται.
Οι λέξεις έχουν δύναμη και πρέπει να είμαστε συνεπείς στον πολιτισμό που υπηρετούμε. Να ξυπνάμε όσους νανουρίζει το εκάστοτε σύστημα. Να είμαστε καινοτόμοι. Να δημιουργούμε ιδανικά και όραμα.
Ε. Ν. : Στο βιβλίο σας ο εγκληματίας δεν είναι «τέρας» αλλά η παραμορφωμένη αντανάκλαση όλων μας, της απληστίας, της διαφθοράς, της ανάγκης για ύπαρξη. Πόσο πολύ έχει αλλάξει ο άνθρωπος λοιπόν τα τελευταία χρόνια και τι σας τρομάζει περισσότερο για το παρόν και το μέλλον του στην κοινωνία;
Ε.Θ. : Ο άνθρωπος έχει αλλάξει πολύ, γιατί απομονώθηκε. Η ακρίβεια, οι οικονομικές δυσκολίες, οι υποχρεώσεις, ακόμα και οι καραντίνες έπαιξαν αρνητικό ρόλο. Ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του και όχι το σύνολο. Έχουμε γίνει αντικοινωνικοί και φυσικά εδώ εμπλέκονται πάλι τα σόσιαλ που μας προσφέρουν εικονικές φιλίες, εικονικές σχέσεις, εικονικές παρέες. Εκθέτουμε τις ζωές μας υπερβολικά και ψεύτικα ωραιοποιημένες. Ζούμε για την «φαίνεσθαι» και όχι για το «είναι». Έχουμε γεμίσει απωθημένα. Δεν κρατούμε πια προσχήματα ευγένειας στη συμπεριφορά μας. Έχουμε πνιγεί στα «κατηγορώ» και για όσα μας συμβαίνουν φταίνε πάντα οι άλλοι. Έχουμε αλαζονική συμπεριφορά. Υπάρχει άκρατος μισογυνισμός, η γυναίκα έχει χάσει τον σεβασμό και την αξία της.
Με τρομάζει που έχουν χαθεί το μέτρο και το φρένο. Υπάρχει γενική παραμόρφωση, οι αντιδράσεις είναι ακραίες. Αρχίζουμε να μοιάζουμε με άγρια θηρία.
Ε.Ν.: Τι επιθυμείτε να κερδίσει ο αναγνώστης από το τελευταίο σας βιβλίο;
Ε.Θ. : Θέλω να σκεφτεί την πραγματικότητά μας και τη στάση ζωής του που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Ναι, υπάρχει διαφθορά, διαπλοκή, εκφυλισμός και σαπίλα γύρω μας, γιατί αυτά καλλιεργήσαμε. Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Κι αν δεν τα σπείραμε, βασίστηκαν στην ανοχή μας. Το σύστημα αλλάζει με τα «όχι» μας και τα «ως εδώ» μας. Πρώτα θα αλλάξουμε εμείς, ο τρόπος που σκεφτόμαστε και λειτουργούμε. Είμαστε ο κόσμος που θέλουμε να φτιάξουμε.
Ε.Ν. : Έχετε γράψει τρία βιβλία κ. Θεοδωροπούλου ποιο σας δυσκόλεψε περισσότερο και γιατί;
Ε.Θ. : Σε όλα τα βιβλία μου με δυσκολεύουν οι άντρες ήρωές μου, γιατί πρέπει να αδειάσω το μυαλό μου και να μπω στη θέση τους, να σκεφτώ όπως εκείνοι και να τους δώσω λόγια που θα έλεγαν στην πραγματικότητα. Ευτυχώς μεγάλωσα σε αγοροπαρέα, έχω πάρα πολλούς φίλους άντρες και είμαι εξοικειωμένη με τον τρόπο που σκέφτονται και αντιδρούν. Όμως κατά τη διάρκεια της συγγραφής, σβήνω και ξαναγράφω ώρες ολόκληρες μέχρι να είμαι σίγουρη για το αποτέλεσμα.
Ε.Ν. : Η εποχή μας βοηθά πολύ στην επικοινωνία του συγγραφέα με τους αναγνώστες. Τι μηνύματα λαμβάνετε για τη δουλειά σας; Έχει υπάρξει αρνητική κριτική ποτέ και πώς τη διαχειριστήκατε;
Ε.Θ. : Δεν ήταν ακριβώς αρνητική κριτική. Θυμάμαι όταν κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο μου, το «The Apple», και το ανακοίνωσα στο προφίλ μου στο fb, μία φανατική αναγνώστρια του «Μαρίτσα» αντέδρασε, γιατί μού είχε ζητήσει να γράψω τη συνέχεια στο επόμενο βιβλίο και κατάλαβε ότι δεν το έκανα. Ήταν πολύ γλυκό που φανατίστηκε τόσο με το πρώτο μου βιβλίο, αλλά νευρίασα πολύ. Αν γύριζα τον χρόνο πίσω, δεν θα αντιδρούσα. Όμως μόλις είχε κυκλοφορήσει το νέο μου βιβλίο, είχα πολλά να διαχειριστώ και ενοχλήθηκα, τη βρήκα παρεμβατική και αγενή. Δεν γράφω κατά παραγγελία ούτε και θέλω να επαναλαμβάνομαι. Το αντίθετο. Προσπαθώ κάθε βιβλίο μου να είναι διαφορετικό και να με ξεπερνώ όσο μπορώ περισσότερο.
Ε.Ν . : Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, τα στοιχεία ενός καλού συγγραφέα; Και τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν επίδοξο συγγραφέα, αν σας τη ζητούσε;
Ε.Θ. : Για μένα καλός συγγραφέας είναι αυτός που έχει άμεσο, σύγχρονο και συνοπτικό λόγο. Αυτός που ακολουθεί την έμπνευσή του και δεν επαναλαμβάνει λογοτεχνικά μοτίβα με πρόθεση εντυπωσιασμού.
Μου αρέσουν τα κείμενα που προκαλούν, που θίγουν, που δεν υπηρετούν καθωσπρεπισμούς, που προκαλούν τον αναγνώστη να σκεφτεί και δεν του δίνουν «μασημένη» τροφή για σκέψη.
Δεν θα έδινα συμβουλή σε κάποιον νέο συγγραφέα. Ο καθένας χαράζει τον δικό του δρόμο που είναι μοναδικός. Το μόνο που θα του έλεγα είναι να μην γίνει ανταγωνιστικός, γιατί δυστυχώς ο χώρος μας πάσχει σ’ αυτό το σημείο. Δεν μας νοιάζει να διαβάζει γενικά ο κόσμος, μας νοιάζει να διαβάζει εμάς.
Ε.Ν. : Αλήθεια, ως άνθρωπος με σπουδές στο marketing έχετε λόγο στην προώθηση των βιβλίων σας; Σας αρέσει να ασχολείστε και με αυτό τον τομέα ή ο ρόλος σας σταματά με την εκτύπωση του βιβλίου;
Ε.Θ. : Δεν μου αρέσει απλά να προωθώ τα βιβλία μου. Το λατρεύω! Φανατίζομαι, ασχολούμαι ώρες. Με ιντριγκάρει πολύ, γιατί η προώθηση κάθε νέου βιβλίου διαρκεί μήνες και το κάνω σε καθημερινή βάση, οπότε πρέπει να βρίσκω συνέχεια κάτι καινούριο να πω και να δείξω.
Ε.Ν. : Ο «Κόκκινος ιππότης» κυκλοφόρησε στο τέλος Νοεμβρίου, επανεκδόθηκε μετά από δέκα μέρες περίπου και οδεύει στην τρίτη του έκδοση. Περιμένατε τόσο γρήγορη επιτυχία;
Ε.Θ. : Την επιτυχία δεν την περιμένω. Την εύχομαι. Σε κάθε νέο βιβλίο μου που κυκλοφορεί, στέκομαι με κομμένη ανάσα και περιμένω να μου γράψουν τις πρώτες εντυπώσεις. Αν αρέσει από την αρχή, αν το κοινό ανταποκριθεί άμεσα, ξέρω πια πως θα γίνει επιτυχία. Στον «Κόκκινο ιππότη» κινήθηκαν πολύ πιο γρήγορα τα πράγματα, είναι το τρίτο μου βιβλίο και έχω δημιουργήσει κάποιο κοινό που σπεύδει στα βιβλιοπωλεία. Οι κριτικές είναι εντυπωσιακές και χαίρομαι πάρα πολύ. Είναι δικαίωση για μένα και για τις εκδόσεις Έσοπτρον.
Ε. Ν. : Να τολμήσω να ρωτήσω για σχέδια επόμενου βιβλίου; Υπάρχει ήδη στο μυαλό σας η επόμενη ιστορία έστω ως ιδέα;
Ε.Θ. : Έχω ξεκινήσει ήδη να γράφω το επόμενο βιβλίο και έχω στο μυαλό μου την κεντρική ιδέα. Τα δικά μου βιβλία όμως είναι άναρχα και με πάνε όπου θέλουν εκείνα. Συνήθως άλλο ξεκινώ να γράψω και αλλού καταλήγω. Αυτή είναι και η μαγεία του ταξιδιού.
Ε.Ν. : Σας ευχαριστώ για την ενδιαφέρουσα κουβέντα, κ. Θεοδωροπούλου! Κάνατε ποδαρικό στην ενότητα των συνεντεύξεων για το 2026!Καλοτάξιδο το βιβλίο σας και να ακολουθήσουν πολλά πολλά ακόμη στο συγγραφικό σας μέλλον!
Ε.Θ : Κι εγώ σας ευχαριστώ για την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και εύχομαι η νέα χρονιά να είναι γεμάτη έμπνευση για όλους μας!
Ειρήνη Ντάλα- Φιλόλογος