Αν νομίζετε ότι ο Δεκαπενταύγουστος στα Τρίκαλα είναι απλώς μια θρησκευτική κατάνυξη ή μια αφορμή για κλαρίνα και προβατίνα, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Φέτος, ο νομός σπάει κάθε ρεκόρ με 52 επίσημα (και ανεπίσημα) πανηγύρια μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. Εδώ δεν μιλάμε απλώς για το «Πάσχα του καλοκαιριού»· μιλάμε για την απόλυτη «πολιτική βιομηχανία» της Θεσσαλίας.
Τα στρατηγικά επιτελεία βουλευτών και δημάρχων θυμίζουν αυτές τις μέρες κέντρο επιχειρήσεων. Οι κακές γλώσσες λένε ότι οι τοπικοί άρχοντες έχουν πάθει μίνι εγκεφαλικό στην προσπάθεια να βγάλουν το πρόγραμμα. Πώς να μοιράσεις τον εαυτό σου non-stop από τον Ασπροπόταμο μέχρι τον κάμπο;
Το real-time «θαύμα» των ημερών είναι η ταχύτητα με την οποία οι πολιτικάντηδες αλλάζουν ρόλο:
-
Το πρωί: Ύφος βαθιάς ευλάβειας και σταυροκοπήματα μπροστά στις κάμερες των ναών.
-
Το βράδυ: Με λυμένη γραβάτα, casual λινό και στροφές στην πίστα, να χτυπούν πλάτες και να μοιράζουν υποσχέσεις για έργα και επιδοτήσεις.
«Η κάλπη περνάει από το κλαρίνο», μου έλεγε παλιός κομματάρχης της περιοχής. Και δεν έχει άδικο. Όποιος πολιτευτής καταφέρει να επιβιώσει από το τριήμερο της προβατίνας, του αλκοόλ και της ακατάσχετης χειραψίας, παίρνει το «χρίσμα» της αντοχής για τον χειμώνα.
Χρόνια πολλά στα Τρίκαλα και κουράγιο στους φωτογράφους των πολιτικών γραφείων. Θα χρειαστούν πολλά gigabyte για να χωρέσουν τόσα χαμόγελα της… «πίστης».