Το ψέμα έχει ταχύτητα, αλλά η αλήθεια έχει αντοχή

Ένας πρόσφυγας, ένας «ξένος», ένας νέος άνθρωπος, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει στην πόλη μας.

Ένας άνθρωπος που η ψυχή του το γνωρίζει μόνο, πόσα έχει περάσει στη ζωή του, πόσες πατρίδες έχει αλλάξει, πού γεννήθηκε, πού μεγάλωσε και πού βρίσκεται τώρα. Πού βρίσκεται η οικογένειά του, πόσα έχουν δει τα μάτια του, πόσες σκέψεις περνούν από το μυαλό του…

Και αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει…

Πράξη που πολλοί άνθρωποι έχουν σκεφτεί να κάνουν και αρκετοί προχώρησαν και στην υλοποίησή της, ιδιαίτερα στα χρόνια των μνημονίων.

Άνθρωποι που ζουν με χιλιάδες στερήσεις και προβλήματα, που απελπίζονται και απογοητεύονται, που δε βρίσκουν συμπαράσταση και στηρίγματα στη ζωή τους.

Άνθρωποι… Έλληνες και μετανάστες, νέοι και ηλικιωμένοι…

Γιατί η απελπισία, η απογοήτευση, η φτώχεια, η δυστυχία, η μοναξιά, η εγκατάλειψη, τα προβλήματα υγείας, δεν έχουν χρώμα, φυλή, φύλο, καταγωγή και ονοματεπώνυμο.

Αγγίζουν όλους τους λαούς και το μόνο φάρμακο ήταν, είναι και θα είναι η ανθρωπιά, η κοινωνική αλληλεγγύη, η συμπαράσταση, η φιλία, η συλλογικότητα, η κοινωνικοποίηση, η αγωνιστική στάση ζωής.

Και φυσικά η αλήθεια και η αξιοπρέπεια.

Λέξεις που πολλές φορές φαντάζουν άγνωστες σε «λειτουργούς» της δημοσιογραφίας που διαστρέφουν και διαστρεβλώνουν συνειδητά την πραγματικότητα και, ακόμη χειρότερα, προσπαθούν να δηλητηριάσουν την ατμόσφαιρα της τοπικής κοινωνίας με τα «τοξικά αέρια» του κοινωνικού αυτοματισμού και κανιβαλισμού, του φασισμού.

Όλα αυτό το εύφλεκτο υλικό δηλαδή που, σε συνθήκες φτώχειας και δυστυχίας, απειλεί να πυροδοτήσει ρατσιστικές και φασιστικές πρακτικές.

Τζάμπα κόπος…

Σε αυτή την πόλη αποδείχθηκε πολλές φορές πως ο φασισμός και ο ρατσισμός αποτελούν «ξένο σώμα» για τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων. Αυτών που έδωσαν το χέρι τους σε όσους το είχαν και έχουν ανάγκη, αυτών που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους λόγω των πολέμων και της φτώχειας. Όπως άλλωστε συνέβη και στον δικό μας λαό στο παρελθόν, όπως συμβαίνει και στις μέρες μας με χιλιάδες νέους και όχι μόνο, που παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς λόγω της οικονομικής κατάστασης στον τόπο μας.

Η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη είναι ο μόνος δρόμος για να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο, για να διαπαιδαγωγήσουμε σωστά τα παιδιά μας. Να μάθουν να αγαπάνε τους ανθρώπους και τη ζωή και να θέλουν να την κάνουν καλύτερη για όλες και όλους και όχι μόνο για την πάρτη τους.

Η αλήθεια έχει αντοχή και ορμή και κανένα ψέμα δεν μπορεί να σταθεί μπροστά της, όσο κι αν δημιουργεί πρόσκαιρες εντυπώσεις και φασαρία.

Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων